Dag 2 en laaste dag in Shanghai

Vandaag vertrokken we om 9u met de bus naar de wester over van de Huangpu.

Pudong is de andere benaming die de chinezen geven aan de wester oever van de rivier. Voor lange tijd was dit deel van Shanghai een minder populaire plaats. Het was voornamelijk landbouwgrond. Daarnaast was het lastig om tot daar te komen. Van oost naar west had je 2 tunnels onder de rivier. Door de vele inwoners die op de landerijen werkten was er vaak veel fille. Opzich geen probleem maar in die tijden was er geen sprake van airconditioning dus op warme zomerdagen kon het in die tunnels tot 50 graden worden...

Vanaf 1990 werd de landbouwgrond ingeruild voor het financiële district (ook wel Liujiazhui genoemd) dat we vandaag tezien krijgen. De meeste wolkenkrabbers zijn dan ook gebouwd om vestigingen van reuze bedrijven te huizen. Met heel veel kantoren. Om al die mensen vlotjes op hun werk te krijgen zijn er 12 bruggen en 18 tunnels gebouwd en loopt de metro onder de hele stad door.

Op deze plek staat ook de 3de hoogste toren ter wereld. Met zijn 632meter staat de Shanghai toren met kop en schouders boven de andere wolkenkrabbers. In totaal heeft het gebouw 129 verdiepingen. Wij konden voor een 360 graden zichtje met de lift tot aan de 118de en 119de verdieping. De lift is een van de snelste liften ter wereld en doet er 55 seconden over om van de begane grond tot aan de top te stijgen. Dat is op topsnelheid 10 meter per seconde.

De gids vertelde ons enkel leuke weetje.

De taal is éen van de oudste van de wereld. Zo een 3000 jaar geleden werd al standaard chinees gesproken. Het is de enige taal die zo oud is en nog steeds actief in gebruik is. Andere voorbeelden van talen die tegelijkertijd ontstonen zijn het Egyptisch en het Latijn.

Het Chinees kent veel characters. Het zouden er om en bij 50 000 zijn. Nu niemand kan zoveel tekens vanbuiten kennen. Om comfortabel dagdagelijks te kunnen functioneren moeten de chinezen toch zo een 5000 tekens vanbuiten kennen. Wat het spreken zo moeilijk maak is dat elk teken maar uit 1 lettergreep bestaat. Dit limiteert de mogelijkheden van klanken. Daaruit volgt dat er in totaal maar 350 klanken zijn. Hoe lossen de chinezen dit op? Wel voor een deel halen ze de betekenis van het woord uit de context. Verder is het zo dat elke lettergreep op 4 manieren kan geaccentueerd worden.
1. Plat en neutraal
2. Van lage toon naar hoge toon
3. Van hoge toon naar lage toon
4. In een 'boogje, waarbij je een soort sprongetje maakt in je woord door het wat trager uit te spreken en wat te wisselen met je toon.

Op school leren alle kinderen standaard chinees. Toch zijn er vele verschillende dialecten in omgang. Een beetje vergelijkbaar zoals bij ons.

Bij ons wordt trouwens het chinees opgesplitst in het mandarijn en kantonees. In china worden deze benamingen helemaal niet gebruikt. Het stabdaard chinees wordt ook een beetje beinvloed door het dialect van de huidige hoofdstad. Dus op dit moment is het bejing dialect als referentie punt genomen voor het stabdaard chinees.

Over nummers is er ook wat te zeggen. Omdat lettergrepen meerdere keren worden gebruikt kregen enkele nummer een extra laag of betekenis. Zo is het nummer 4 een slecht nummer. Dit komt omdat de letergreep xi 4 en dood betekent. Nergens in Chinese hotels, huizen/appartementen of op nummerplaten kom je dat nummer tegen.

Het werkt ook in de andere richting. Zo is het nummer 8 een geluksgetal want ba betekent 8 en voorspoed. Nummer 9 is ook een geluksgetal maar dit omdat het door de keizer geclaimd is en ook in de architectuur gebruikt word.

Vandaag werd het communisme ook duidelijk in het verhaal van de gids. Als chinezen een appartement kopen dan blijft de grond eigendom van de overheid. Het appartement is zeg maar gekocht voor 70 jaar en dab is het terug van de overheid. Er is ook maar 1 communistische partij die alles beslist. Dus als ze een verandering willen doorvoeren kan dat heel snel. Ze kunnen ook zonder pardon huizen platsmijten omdat de grond hen toebehoord.

Verder zijn er OVERAL camera´s. Dit zorgt voor extra veiligheid op straat maar 0 privacy.

Onze volgende stop was de zijde fabriek. Dit bezoek werd vanuit de overheid verplicht om de Chinese economie te ondersteunen.
Het produceren van zijde is eigenlijk geen werk om trots op te zijn vind ik. Het is namelijk zo dat zijde word gesponnen van de cocon van de zijde rups. Ze laten dus rupsen opgroeien tot ze een cocon vormen om in een vlinder te veranderen. Hierbij spinnen ze als het waren een lange draad die zeer sterk en zacht is. Eens de cocon gemaakt is gooien ze die in kokend water. De rups gaat dood in de cocon. Dan nemen ze een draad en spinnen ze deze op een spoel. Ze hebben 1km aan draad van 1 cocon. Ze kunnen niet wachten tot de rupsen uitkomen want dan is de draad doorbroken en volgens hen onbruikbaar. De afgewerkte spoelen worden geverfd en dan geweven tot sjaals, kledij en hoeslakens. Voor 1 hemd hebben ze zo een 4000 rupsen moeten doden...

Soms gebeurt het ook dat rupsen met 2 een cocon vormen, deze zijn anders opgesteld, ze gebruiken deze om dekbedden me te maken. 1 dekbed heeft zo een 20 000 rupsen het leven gekost.

Daaena aten we opnieuw een chineese draaitafel.

Vervolgens ging het richting de toren met de 2 roze ballen, ook wel de Oriental pearl tv torens genoemd. Het bevat een museum over geschiedenis van shanghai. Het was erg indrukwekkend om zowel in ware grote door een nagemaakte stad te kunnen lopen. Soms werd het afgewisseld met miniatuur huizen en ventjes. Madam Tussauds heeft er niets aan.

De weg vervolgde door het Frans kwartier. Het ontstond in 1860 en bleef onveranderd sinds 1949. Het was de eerste plaats waar de comunistische partij samenkwam on te vergaderen.
Er is ook een residentiële wijk voor de gewone mensen waarvan de gelijkvloers allemaal chique boutiques zijn. De wijk kreeg de bijnaam van xintiandi.

Na deze indrukwekkende ochtend en middag gingen we even naad het hotel voor platte rust. De rust duurde niet lang voor de mensen die voor de local life experience by night kozen. Deze extra excursie werd voorzien omdat onze avondvlucht gecanceld werd en we pas in de ochtend zouden vliegen.

We liepen te voet van het hotel naar de Metro. Er waren opvallend HEEL veel jonge mensen buiten. Blijkbaar heef Shanghai een bruisend avond leven en ook heel wat studenten residenties in de buurt waar we verblijven. De metro was best gemakkelijk om te nemen maar op het spits uur was het erg druk. Chinezen zijn ook niet zo geëtiketteerd dat ze wachten op hun beurt om in te stappen dus het was af en toe wel eens drummen. Eens aangekomen liepen we wat door de oude stad naar opnieuw een chinese draaitafel. Na het lekkere eten gingen we terug naar de bunt om de lichtjes te bewonderen. Het is een indrukwekkende show die giga veel mensen trekt. Opweg naar de metro passeerden we langs de oude stad waar we in een wijk echt typische chinese gebouwen tegen kwamen. Er waren veel brolwinkels en een 4 verdiepen hoge speelgoedwinkel. Hier kocht mama een rugzak kat 😂. De weg terug naar het hotel was opnieuw via de metro die nu zo goed als verlaten was. Moe maar voldaan kropen we in bed voor een korte nacht omdat we de volgende ochtend vroeg al vertrokken naar de luchthaven.Read more