De Buchheimer Hans

En dan is het weer tijd om verder te reizen! Een laatste ontbijtje in St. Elisabeth, de spullen in Kiaatje en ik ga weer op weg. Quanta heeft een leuke route voor me bedacht en ik heb alle dorpjes ingevoerd in GM. Als eerste maar even tanken, dat was er gisteren bij ingeschoten, en met al die binnendoorweggetjes heb ik maar liever een volle tank!

Iets verderop zie ik een mooi plekje om even de koffer "over te pakken", vuile spullen eruit, schone erin. Dit keer doe ik dat onder het wakend oog van een grote stropop. Ik rijd trouwens door een voor mij weergaloos landschap, golvende velden zo ver als je kunt kijken, met een prachtige wolkenlucht erboven. Hoe mooi bossen ook zijn, mijn hart gaat toch uit naar open land!

Ik kom langs een kerkje met een grote toren en schiet spontaan even de parkeerplaats op. Uitzichtspunt, zie ik staan. Leuk, ik ben dol op uitzichtspunten, maar hoe mooi het uitzicht ook is, ik vind het niet echt een bijzonder punt. Ik loop naar een infobord maar word daar ook niet veel wijzer van. De temperatuur is heerlijk en ik wandel nog een stukje verder, waar ik verrast word door een prachtig bloeiend koolzaadveld.

Als ik weer terug ben wil ik het kerkje gaan bekijken, maar het is helemaal geen kerk, het is een alleenstaande toren met een overkapping. En dan blijkt dat je de toren kan beklimmen, krijg nou de hik, die toren IS het uitzichtspunt 😂 Natuurlijk klim ik manmoedig alle trappen op (op de terugweg geteld, het waren 105 treden!) en geniet boven samen met twee anderen van het uitzicht. Een onverwachts en leuk avontuurtje! 😃Baca lagi