Ommetje Bilbao deel 3 en lunch

Toen ik het museum uitkwam zag ik dat er boven het water bij die zilveren bollen een soort mist dreef. Een heel leuk gezicht en het voelde ook lekker koel aan. Toen zag ik ook een lange trap naar boven naar die hele hoge brug. Leuk, dan kan ik die brug over en aan de andere kant afdalen via de trappen die ik eerder zag. Dan zou ik mooi uitzicht hebben op een wandschildering daar, en aan de overkant kon ik lekker in de schaduw teruglopen. En (dat had ik allang door) het is ook de rustige kant van de Nervion. Want ik had wel genoeg drukte gehad, nu even rust!

Zo gedacht zo gedaan, de trappen omhoog kostten wat moeite, zeker het eerste deel in de volle zon, maar het uitzicht op de brug was fantastisch en het zicht op de muurschildering perfect. En inderdaad, het lopen langs de Nervion in de schaduw van grote bomen was ook lekker .

Bij de Zubizuri ben ik weer overgestoken en de stad in gelopen. Daar waren ook weer heel veel trappen, maar gelukkig ook een lift, heerlijk! Bij hetzelfde bakkertje als gisteren heb ik geluncht en ietsje verderop een ijsje gehaald. En toen was het echt wel op. Het was inmiddels bijna 2 uur, het heetst van de dag en ik ben naar mijn hotelkamer gevlucht, want het was buiten niet meer te harden!

Op de kamer ben ik lekker afgekoeld en ik was van plan om de stadstour van de groep mee te doen, dat was om kwart voor 4 verzamelen een paar honderd meter verderop. Maar toen ik buiten kwam viel de hitte als een deken bovenop me. Dat ging ik niet redden, een wandeling van 2 uur in deze warmte. Ik heb me afgemeld en ben de rest van de middag niet van m'n kamer af geweest. Misschien vanavond nog een ommetje.Read more