Joined April 2019
  • Day8

    Einde van de reis

    January 13 in Morocco ⋅ ☀️ 14 °C

    Zondagochtend slapen we uit en genieten we tijdens het ontbijt van het uitzicht.
    Einde van de ochtend vertrekken we om onze laatste kilometers te gaan rijden: naar Marrakech.
    Na een uur te hebben gereden stoppen we in Ouzoud. Het stadje staat bekend om de nabijgelegen watervallen. Dit trekt veel bezoekers, voornamelijk Marokkanen, en dit is te merken aan de trucjes die de inwoners uithalen. Wanneer we door de straat rijden worden we aan alle kanten naar parkeerplaatsen gewezen. Hier moet uiteraard voor betaald worden. Wanneer we naar de watervallen willen lopen, worden we gevraagd of we een gids willen om een 'alternatieve route' te lopen. Ook als we in de goede richting lopen wordt meermaals gezegd dat we een andere kant op moeten. We zijn ondertussen al bekend met de slinkse trucjes en we trappen er niet in.
    De watervallen zijn erg mooi. Het water valt zo'n 110 meter naar beneden een vallei in. Er zijn hier ook veel aapjes. Verkopers bieden zakjes pinda's aan om de apen te voeren en ze eten zo uit ieders hand. Van een natuurlijk instinct is weinig over.
    Na wat foto's te hebben geschoten en een rondje te hebben gelopen vervolgen we onze route. Het is druk, overal is markt en mensen doen hun boodschappen.
    Uiteindelijk naderen we Marrakech, het begin- en tevens eindpunt van onze reis.
    Zodra we Marrakech inrijden wordt het verkeer ontzettend druk en chaotisch. Het is erg stressvol om tussen alle auto's, brommers, paarden met wagens en mensen door te manoeuvreren. De laatste paar kilometer duren eindeloos en we hebben moeite om onze weg te vinden. Maar eindelijk bereiken we een parkeerplaats waar we onze auto voor de nacht kunnen stallen. Wanneer we willen betalen wordt er een belachelijk hoge prijs gevraagd, wel 10x de vraagprijs van eerdere parkeerkosten. We proberen te onderhandelen, maar de man geeft echt niet toe. We zijn allebei moe en hebben niet echt een andere keus, dus met veel tegenzin betalen we het geld.
    We lopen de medina in en vinden ons hostel. Het hostel is erg eenvoudig, maar bevindt zich op een goede locatie en we worden vriendelijk ontvangen.
    Na even bijgekomen te zijn met een lekker glaasje thee gaan we nog even naar buiten. We dineren en lopen over de souk en het Jemaa el Fna plein waar het weer een drukte van belang is.
    We passeren een voetballende jongen en we schieten een paar keer over. Dan vraagt hij ons waar we naartoe willen en begint hij voor ons uit te lopen. Hij probeert ons de weg te wijzen, zodat hij hier straks geld voor kan vragen. Ook hier trappen we niet meer in en we gaan onze eigen weg. "That street is closed, sir!", roept de jongen ons achterna, wat duidelijk niet waar is.
    's Nachts worden we voor de laatste keer wakker door het gezang van de moskee.

    Maandagmorgen staan we op als de stad nog slaapt. We krijgen een ontbijt to go mee en gaan opweg naar het vliegveld. Gelukkig is het vanwege het vroege uur redelijk rustig op de weg, dus we bereiken zonder veel problemen het vliegveld waar we de auto inleveren.
    Na drieënhalf uur vliegen landen we in Nederland. Ons Marokkaans avontuur is afgelopen.
    Een ding weten we zeker: Marrakech willen we echt niet meer bezoeken. Afgezien van dat hebben we een prachtige reis gehad. We hebben genoten van de schitterende, afwisselende natuur, het lekkere eten en de vriendelijke en enthousiaste inwoners van het binnenland.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day6

    Prachtig Marokko

    January 11 in Morocco ⋅ ☀️ 12 °C

    Nadat we vrijdag de woestijn achter ons hebben gelaten maken we een verre trek naar het noorden van het land, met als bestemming Azrou. Deze stad ligt 382 kilometer verderop en we zullen hier meer dan zes uur over doen.
    Gelukkig vervelen we ons geen moment, want de route is ontzettend mooi. Het landschap verandert langzaamaan compleet: van dorre droogte gaan we naar een vallei voor palmbomen en glooiende, groene heuvels. We rijden over het platteland, veel boerderijen, kleine akkertjes en kuddes schapen en geiten met herders. Het is duidelijk dat de mensen hier niet veel hebben en eenvoudig leven in kleine, platte huizen.
    In een stadje stoppen we om bij een koffiezaakje wat te drinken. Er zijn hier geen andere toeristen te bekennen en de mensen vinden het duidelijk leuk dat we er zijn. De prijzen zijn ook een stuk eerlijker, want we drinken een cappuccino voor een prima prijs.
    Wanneer we nog ruim een uur moeten rijden begint er opeens een oranje lampje te branden in de auto: er is iets aan de hand. We hebben het idee dat het niets ernstigs is en we hoeven ook niet per direct te stoppen. We besluiten om door te rijden naar Azrou en daar even te bellen voor assistentie. Het is uiteindelijk al helemaal donker als we Azrou, lichtelijk gespannen, toch zonder problemen bereiken.
    In het hotel worden we geholpen om te bellen naar het autoverhuurbedrijf, en zij bevestigen gelukkig dat het geen ernstig probleem is en dat we door kunnen rijden met de auto.

    Zaterdagmorgen besluiten we om naar het ceder bos, vlak bij Azrou, te gaan. We rijden door het stadje en zijn nog met net opweg als een politieagent ons aanhoudt bij een controle. Het blijkt dat we een stopbord (in het Arabisch geschreven) over het hoofd hebben gezien. We trekken een verontschuldigend gezicht op en vertellen hem dat het ons heel erg spijt en dat het niet meer zal gebeuren. De man is erg vriendelijk en besluit om het door de vingers te zien. Gelukkig maar, want dit grapje zou ons zo'n €40 hebben gekost.
    In het bos aangekomen lopen we een rondje. Er staan Cederen en er lopen aapjes in het wild rond. Het is hier erg koud en we staan zelfs nog even met onze voeten in de sneeuw. Aan het eind van de wandeling drinken we een glaasje thee met een koekje erbij. De apen komen direct op ons af en springen naar onze handen om het koekje weg te grissen. We moeten goed opletten, want ze zijn ontzettend brutaal.
    Hierna zetten we onze reis weer voort; we gaan naar het westen, langzaamaan weer terug in de richting van Marrakech. Langs de weg eten we bij een eenvoudig restaurant. We krijgen hier de heerlijkste Tajine van de vakantie voor een hele goede prijs.
    Het is weer een schitterende rit en we verwonderen ons over de schoonheid van het land. We rijden over slingerende bergwegen en passeren grote meren. Langs de kant van de weg zitten kinderen die zelfgeplukte bessen te koop aanbieden. Onze bestemming is Bin El Ouidane, gelegen aan een prachtig meer. We rijden door tunnels en over een grote stuwdam. Onze accomodatie bevindt zich aan de rand van het meer en biedt een schitterend uitzicht over het blauwe water met de bergen op de achtergrond. We komen heerlijk tot rust en genieten van de natuurpracht.
    We raken in gesprek met een Marokkaans gezin die hier ook een nachtje verblijven. De zoon spreekt redelijk Engels en met mijn steenkolen Frans kunnen we met elkaar praten. We krijgen snacks van ze en ze vertellen dat ze in Casablanca wonen en nu tijdens het weekend even het rustige binnenland in zijn getrokken. Ze zijn erg vriendelijk en ze bevelen ons vele plekken aan om te bezoeken. Wie weet voor een volgende keer, in dat geval zijn we zelfs bij hen thuis uitgenodigd.
    Read more

  • Day4

    De Sahara in

    January 9 in Morocco ⋅ ☀️ 11 °C

    Donderdag laten we de Todghakloof achter ons en rijden we nog verder naar het oosten. De omgeving wordt steeds droger en uitgestrekter. We rijden door stoffige, armoedige stadjes. We passeren vrachtwagens die voller zijn opgeladen dan je voor mogelijk kan houden. Niet veel later laten we de bewoonde wereld achter ons en rijden we over een grote kale vlakte. Overal om ons heen is zand en rots. We passeren een nomadenfamilie. Er staat een tent en dromedarissen. Bij een put wordt water omhooggehaald.
    Dan doemen voor ons grote, roodkleurige zandduinen op: de Sahara. De lucht trilt van de hitte en de hemel is strakblauw.
    We komen wat meer leven tegen, want het is hier merkbaar toeristisch. Overal worden fossielen en bijzondere stenen te koop aangeboden. Ook musea van dinosaurussen zijn talrijk aanwezig.
    In Merzouga aangekomen rijden we over de onverharde, zanderige wegen naar de Riad toe. Hier parkeren we de auto en pakken we een tas in, want we gaan de woestijn in. We krijgen een sjaal om ons hoofd gebonden, als echte nomaden, ter bescherming tegen de zon en het zand.
    Een rijtje dromedarissen liggen loom in de zon op ons te wachten. Omstebeurten klimmen we op een zadel, waarna de dromedaris opstaat. Je moet je goed vasthouden, want je wiebelt alle kanten op.
    In een karavaan lopen de dromedarissen achter onze gids de woestijn in. De zandduinen zijn onwijs mooi. Je hoort enkel het ploffen van de poten van de dromedarissen in het zand. Er komen een paar quads en 4x4's voorbij gescheurd.
    Rustig deinend genieten we van de rust en de natuurpracht. Overal om ons heen is zand. Verrassend genoeg groeien er toch wel struiken en gras.
    Na meer dan anderhalf uur lopen doemen er rotswanden voor ons op. De duinen verdwijnen en de grond wordt vlak. Hier staan de tentenkampen. De dromedaris wiebelt weer naar de grond, waarna we met pijnlijke benen van het zadel afstappen. We zijn behoorlijk stram geworden van de tocht.
    Er staan sandboards, waarmee we van lage zandduinen af glijden. Snowboarden is wel een stuk leuker.
    Hierna krijgen we een heerlijk glas thee, waarna we in een tent een uitgebreide maaltijd krijgen met de rest van de groep.
    Na het eten gaan we om het kampvuur zitten en zingen de mannen Berberse liederen, terwijl ze muziek maken met trommels. Helaas is het volle maan, waardoor er minder sterren te zien zijn dan anders. Maar desondanks is de nachtelijke hemel prachtig om naar te kijken. Het wordt steeds kouder en we kruipen in de tent onder een dikke laag dekens.

    De volgende ochtend worden we gewekt om de zonsopgang te komen bekijken. Kleumend stappen we het zand van de Sahara in. Langzaam kruipt de zon boven de zandduinen uit en we verwelkomen genietend de warme stralen. Het zand kleurt rood en de schaduwen op de zandduinen vormen een prachtig schouwspel.
    We kleden ons dik aan en klimmen weer op onze dromedaris, om de terugtocht te aanvaarden. Traag stappen de dieren in de stilte van de woestijn weer terug naar de bewoonde wereld.
    Uiteindelijk komt de stad in zicht. De dieren gaan harder lopen want ze ruiken hun eten al. Onze magen knorren ook, want we hebben nog niet ontbeten. Gelukkig wacht de gedekte tafel ons op en kunnen we direct opscheppen.
    Met een volle buik spoelen we al het zand en stof onder de douche af.
    Het is een prachtige ervaring geweest en we hebben beide erg genoten van het avontuur.
    Read more

  • Day3

    Valleien & kloven

    January 8 in Morocco ⋅ ☀️ 7 °C

    Woensdag krijgen we een stevig ontbijt. Hierna pakken we onze koffers weer in en gaan we verder met onze reis richting het oosten. We rijden langs de stad Ouarzazate, wat ook wel de Hollywoodstad wordt genoemd, dankzij de verschillende films die hier zijn opgenomen.
    We rijden de Dades Vallei in. Aan weerszijden van de vallei steken rotsformaties omhoog. De rotsen zijn van roodgesteente en hebben hele bijzondere vormen. Het is een prachtig gezicht. De bodem van de vallei is bedekt met een bos van palmbomen. We stijgen flink met een aantal haarspeldbochten. Op het hoogste punt aangekomen staat een restaurant waar we een stop maken. We eten een verrukkelijke lunch terwijl we in het zonnetje van het prachtige uitzicht genieten.
    Na de maaltijd rijden we dezelfde weg weer terug de vallei uit. Kleine kinderen voetballen op een stoffig veld. Oude mannen trappen op rammelende fietsen. Vrouwen sjouwen met grote zakken op hun rug. Een moeder rijdt met haar zoontje op een ezel.
    Na de Dades Vallei achter ons te hebben gelaten naderen we de Todgha Kloof. De weg wordt steeds smaller en leidt een kloof in. De natuur is hier ontzagwekkend. De rotsen rijzen als hoge muren op. We hebben een unieke accomodatie geboekt voor deze nacht: een eco-lodge die diep de kloof in ligt, ver van de bewoonde wereld vandaan. De eco-lodge is gebouwd van natuurlijk materiaal en is geheel zelfvoorzienend. Overal staan zonnepanelen om in electriciteit en licht te voorzien.
    We zien een herder lopen met een kudde schapen. Een medewerker vertelt ons dat deze herder met zijn familie in een grot woont. Hij heeft geen geld en zijn kinderen gaan niet naar school. Ze leven een heel primitief bestaan.
    We slapen in een kunstmatig gemaakte grot. Het is er koud, maar wel heel sfeervol. Om ons heen zijn alleen hoge bergen te zien. We krijgen heerlijk te eten en na de maaltijd wordt er muziek gemaakt. De mannen slaan op trommels en metalen schellen en zingen in het Berbers. Het is erg gezellig.
    Wanneer we naar buiten stappen is de nachtelijke hemel bezaaid met sterren.

    De volgende ochtend staan we voor dag en dauw op, want we willen nog een wandeling maken voordat we weer verder reizen. Het is pikdonker als we naar buiten stappen. Met de hulp van een lamp vinden we onze weg. We klimmen voorzichtig omhoog en volgen een route langs opgestapelde stenen. Langzaam komt de zon op en kleuren de bergen rood. We genieten van de frisse lucht en het prachtige uitzicht.
    Na het klauteren en klimmen smullen we van weer een heerlijk ontbijt.
    Het is jammer dat we weer verder moeten, want we hebben enorm genoten van het heerlijke verblijf.
    Read more

  • Day2

    Door de Atlas

    January 7 in Morocco ⋅ ☀️ 8 °C

    Dinsdagmorgen staan we vroeg op, want we willen voordat we de stad verlaten nog een bekende bezienswaardigheid bezoeken.
    We krijgen een lekker ontbijtje in de Riad, bestaande uit een pannekoek en een zoete hap van bladerdeeg. Uiteraard inclusief een glaasje thee.
    We pakken onze koffers en lopen door de slapende steegjes naar onze auto. Nadat we de koffers in de auto hebben opgeborgen lopen we naar Jardin Majorelle. We zien een hoop kinderen met rugtassen op naar school lopen.
    Jardin Majorelle is een grote, prachtig aangelegde tuin. Er staan vele verschillende cactussen en planten. Omdat we zo vroeg zijn is het nog erg rustig en we genieten van de rust en de flora en fauna. In de tuin zijn felle kleuren blauw en geel terug te vinden. Planten worden afgewisseld door vijvers.
    Op de weg terug slaan we wat eten in en kopen we wat platte broden voor de lunch.
    We stappen in de auto en gaan opweg naar het oosten.
    We moeten goed op onze snelheid letten, want de snelheidslimiet verandert constant en vlak na ieder verkeersbord staat een politieauto te laseren.
    Het wordt steeds rustiger op de weg en het landschap wordt bergachtig. We moeten 182 kilometer rijden vandaag. De weg slingert flink en de snelheid ligt laag. De wegen zijn goed, maar er zijn veel wegwerkzaamheden die voor flinke vertraging zorgen. We passeren de 2200 meter hoogte. Tegen de achtergrond steken hoge, met sneeuw bedekte bergtoppen tegen de strak blauwe hemel af.
    Langs de kant van de weg lopen mannen in lange gewaden met capuchons met een hoge punt op.
    Halverwege stoppen we even voor een kopje koffie en glaasje thee. We zitten op een terras en genieten even van de warmte van de zonnestralen.
    Uiteindelijk bereiken we onze bestemming: Aït-Ben-Haddou. Dit is een oude vestingsstad gebouwd op een rots, ook wel een Ksar genoemd. Deze vesting werd al in het jaar 750 gebouwd en is geheel omringd door een muur. We moeten een droge rivierbedding oversteken om de stad te bereiken. Om binnen te komen moeten we een entree betalen. We lopen door smalle straatjes waar verkopers hun koopwaar hebben uitgestald. Het valt direct op dat de mensen vriendelijker en veel minder brutaal en aanhoudend zijn dan in Marrakech. Via trappetjes lopen we omhoog, totdat we het hoogste punt van de stad hebben bereikt. We hebben een prachtig uitzicht op de stad en omringende omgeving. De al zakkende zon zet alles in een prachtige gloed.
    In het hotel eten we een riante maaltijd. Onze kamer bevindt zich op het dak, vanwaar we uitkijken op de Ksar.
    Read more

  • Day1

    Eerste avonturen in Marokko

    January 6 in Morocco ⋅ ☀️ 11 °C

    Weer een nieuwe reis met nieuwe avonturen: dit keer samen met Roselien.
    Maandagmorgen heel erg vroeg begeven we ons naar het vliegveld, want voordat de zon op is stijgt het vliegtuig al de lucht in. Na 3,5 uur vliegen landen we in Marrakech in Marokko, op het continent Afrika.
    Het is fris buiten, maar het zonnetje schijnt lekker en we genieten direct al.
    De controle verloopt vrij snel en dan zijn we weer een stempel rijker.
    We gaan opzoek naar het autoverhuurbedrijf, maar die blijkt moeilijker te vinden te zijn dan gedacht. We kijken wat besluiteloos om ons heen tot een man ons aanspreekt en zijn hulp aanbiedt. Hij pleegt wat telefoontjes voor ons, tot een man aangeeft dat hij ons erheen kan brengen. We lopen achter hem aan en wanneer we bij de juiste plek zijn aangekomen houdt hij vragend zijn hand op: voor wat hoort wat. We geven hem wat kleingeld, waarna hij vriendelijk grijnst.
    Als we eenmaal aan het loket de huurauto aan het regelen zijn, blijkt er opeens een probleem te zijn met de creditcard. Hij wordt niet geaccepteerd om een borg vanaf te schrijven. We hebben echt een probleem, want zonder creditcard krijgen we de auto niet mee en moeten we ons hele reisschema overhoop schoppen. We besluiten om terug te lopen naar de hal van het vliegveld, waar we wifi hebben. We zoeken naar de oorzaak van het probleem en bellen nog even met de bank. We kunnen niets vinden, en de creditcard zou het gewoon moeten doen. We lopen terug en proberen het nog een keer, dit keer met een ander apparaat. Gelukkig, de creditcard wordt geaccepteerd! Wat een opluchting, ik kneep m echt even.
    We stappen in onze Renault Clio en begeven ons tussen het verkeer in Marrakech. Auto's toeteren luid en komen je van alle kanten voorbij. Naast auto's rijden er tuktuks en brommers. Het is goed opletten en voorzichtig rijden, maar dan is het wel te doen. Gelukkig duurt de rit niet lang. We komen aan bij de Medina: het binnenste, ommuurde stadsgedeelte. Hier kunnen we met de auto niet in, dus we parkeren hem op een parkeerplaats voor de ingang van de Medina. We moeten een parkeerwachter €1,- betalen voor de hele dag en nacht parkeren.
    Met onze koffers lopen we de Medina in. We komen in een doolhof van smalle steegjes terecht. De navigatie blijkt hier ook niet heel goed meer te werken en zelf gaan we onze Riad echt niet vinden. Een kleine jongen komt direct naar ons toe en biedt ons aan om ons naar onze verblijfsplaats te brengen. Dit doet hij uiteraard niet voor niets, dus ik onderhandel eerst stevig over de prijs. Na een deal te hebben gesloten wijst hij ons de weg door de stegen.
    We stappen een mooie, kleurrijke Riad binnen. De stenen hebben een prachtig geruit motief in verschillende kleuren. In de deuren zien we houtsnijwerk en de plafonds zijn bewerkt. Er wordt ons een kopje Marokkaanse thee aangeboden; lekker zoet.
    Het is nog vroeg in de middag, dus we gaan de stad in. Kleine kinderen spelen in de steegjes, terwijl vrouwen met hoofddoeken en lange gewaden staan te kletsen met de buurvrouwen.
    Brommers razen flank langs ons heen in de krappe stegen met scherpe hoeken, ons kuchend in benzinedampen achterlatend.
    Langs de kant van de straat waait de geur van gegrild vlees ons toe. Het water loopt ons in de mond en we bestellen beide een broodje. Het vet druipt van onze kin terwijl we smakelijk smakkend verder wandelen. We worden overspoeld door nieuwe indrukken.
    In de stegen staan souvenirs en kruiden uitgestald. Verkopers spreken je constant aan en willen je op vrij dwingende wijze hun koopwaar aan je slijten.

    We zien de grote, oude Koutoubia Moskee. Op de hoge toren staat een galg, die de richting van Mekka wijst. De moskee zelf is gesloten voor publiek, alleen moslims mogen naar binnen.
    Hierna gaan we opzoek naar een paleis. We kunnen het niet direct vinden en een man spreekt ons aan. Hij vertelt dat het paleis is gesloten i.v.m. renovatie. Hij brengt ons wel even naar een markt waar allemaal specerijen staan uitgestald, dit is toevallig alleen vandaag. Hij is heel vriendelijk en leert ons Arabische woordjes. Hij verzekert ons dat we hem niets hoeven te betalen. Hij loodst ons door de drukke straatjes naar een winkeltje met allemaal specerijen. Een vriendelijke jongeman geeft ons uitleg over alle verschillende kruiden en laat ons proeven en ruiken. We krijgen zelfs een kopje thee. Ik vind de thee erg lekker en wil wel wat theebladeren kopen. Hij laat zien dat er overal een prijskaartje opzit en dat de prijs vaststaat. Hij schept een zak vol met theebladeren, waarna we moeten afrekenen. Dit blijkt opeens toch wel erg veel geld te zijn. Ik weet me even geen raad met de situatie en besluit om gewoon maar te betalen: het zal het wel waard zijn. Wanneer ik de winkel uitstap begint het besef te groeien dat ik zojuist flink opgelicht ben. Regel nummer 1 in Marokko: onderhandel altijd over alles! Het paleis blijkt ook helemaal niet gesloten te zijn: dit was gewoon een truc om ons mee te krijgen.
    Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan door de stommiteit, maar er is nu niks meer aan te doen.
    Op een dakterras drinken we een kopje thee, terwijl we over de daken van Marrakech uitkijken.
    Op het Jemaa el Fna plein is het een drukte van belang. Aapjes zitten aan kettingen en slangen bewegen heen en weer op de muziek van slangenbezweerders. Een vrouw pakt de hand van Roselien en voordat ze iets kan doen spuit de vrouw henna op haar hand. Ze is ontzettend brutaal en eist geld. Ze vraagt een belachelijk hoge prijs, maar we geven niet toe en uiteindelijk neemt ze met wat kleingeld genoegen.
    Mannen spelen op muziekinstrumenten, terwijl vrouwen in boerka's heupwiegend klappen en dansen.
    Overal staan eetkraampjes waar mannen je naartoe proberen te lokken. Ze vragen waar je vandaan komt en proberen door een gesprek te voeren je naar binnen te loodsen. Er is bijna geen doorkomen aan, omdat we constant worden aangesproken. Uiteindelijk gaan we bij een kraampje zitten waar we lamsvlees krijgen dat een aantal uren in een aardewerken pot heeft staan sudderen. Het is heerlijk mals. We krijgen er olijven en Berber brood bij.
    We keren weer optijd terug naar onze Riad. Het is een dag geweest met ontzettend veel indrukken en belevenissen. De Marokkanen hebben ons geleerd om heel goed op ons hoede te zijn. Met het gezang van de moskee op de achtergrond vallen we in slaap.
    Read more

  • Day21

    Last of LA

    October 26, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 28 °C

    Vrijdagochtend ontwaken we voor de laatste keer in onze trouwe camper. Ze heeft ons ver gebracht en stond altijd voor ons klaar.
    Nu is het tijd om alles weer in te pakken en de camper helemaal schoon te boenen. We gaan flink aan de slag en een paar uur later is ze weer spik en span.
    Bij een tankstation vullen we het propaan weer aan, en dan rijden we naar de camperverhuurder. Alles wordt gecontroleerd en contracten worden ondertekend en dan komt het moment dat we de camper echt achter moeten laten.
    We nemen een Uber naar het hotel, waar we een nachtje zullen slapen.
    Het is weer een hele warme dag en we gaan naar Venice Beach. We lopen over een gezellige boulevard en een enorm zandstrand. Palmbomen staan langs de rand en er hangt een gezellige, chille sfeer. Langs de boulevard zitten hippies en zwervers die zelfgemaakte kunst of sourvernis te koop aanbieden. Om af te koelen nemen we een duik in het heerlijke oceaanwater.
    Over het strand vervolgen we onze tocht naar de Santa Monica Pier. Er staan verschillende attracties op de pier, waaronder een reuzenrad en achtbaan. De befaamde Route 66 eindigt hier bij de pier, en er staat een bord om dit aan te geven.
    Onder het genot van een cocktail kijken we uit over het strand. Hierna gaan we even lekker bakken op het zand om nog een beetje bij te bruinen.
    Wanneer de zon haar weg naar de horizon is begonnen stappen we weer op. Aan het begin van het strand staan toestellen om te sporten. Mensen trekken zich op aan stangen, zwaaien aan ringen, klimmen in touwen of balanceren over een koord. Uiteraard leven we ons ook even uit, waarna we weer rustig verder lopen. Verderop is een skatebaan, waar skaters indrukwekkende skatemoves laten zien. Ze racen over de baan en maken hoge sprongen.
    We passeren ook de sportschool waar de legendarische Arnold Schwarzenegger getraind heeft in zijn jonge jaren.
    We dineren bij een erg gezellig Italiaans restaurant. Met het hele restaurant zingen we uitbundig een lied.

    Zaterdag slapen we heerlijk uit in onze comfortabele hotelbedden. Vanavond gaan we vliegen, dus we hebben de middag nog te overbruggen. We laten onze koffers in het hotel achter en gaan brunchen bij Pann's, het restaurant waar we 3 weken geleden een kop koffie hebben gedronken. We zitten aan de bar op krukken en eten overdadige porties, terwijl onze koffiemok constant bijgevuld wordt.
    Met een volle maag wandelen we naar een parkje, waar we de rest van de middag chillen.
    Terug in het hotel worden we met de shuttleservice bij het vliegveld afgezet.
    2 vluchten te gaan, en dan zijn we weer thuis na 3 weken van geweldig reizen!
    Read more

  • Day19

    Down to the South

    October 24, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 32 °C

    Woensdag is het begin van het einde van de reis; we rijden naar het zuiden richting Los Angeles over highway 1, helemaal langs de kust van de Pacifische oceaan.
    De reis mag dan wel tot een einde lopen, maar we hebben nog een prachtige route voor de boeg. Links van ons liggen bergen, rechts kijken we uit over de oceaan. Beneden aan de kliffen liggen strandjes en rotsen waar het schuim opspat. Vuurtorens staan hoog op de klif. In het water scheren surfers over de golven.
    We stoppen bij een strand waar een kolonie zeeolifanten ligt. Het zijn er honderden. Ze liggen allemaal naast elkaar te bakken in de zon. Sommigen zijn aan het stoeien of spetteren lekker in het water. Je hoort de brullende en knorrende geluiden al van ver.
    We slapen die nacht in een park zonder stroom- of wateraansluiting, dus we moeten het hebben van de reserves van de camper. We staan op loopafstand van het strand. De zon is net onder wanneer we hierheen lopen. In stilte genieten we nog even van de kleurenpracht en het ruisen van de branding.

    Vandaag (donderdag) staan we voor de eerste ochtendgloren op. We gaan vroeg op pad, want we moeten het laatste lange stuk naar Los Angeles rijden. Nog even kunnen we genieten van de prachtige route langs de oceaan. We passeren mooie, bekende stranden; zoals bij Malibu.
    Na uren non-stop rijden bereiken we Los Angeles aan het begin van de middag. We rijden door naar Hollywood. Als je hier geweest bent kun je deze niet gemist hebben. Op een heuvel zien we de grote, witte, welbekende letters staan: Hollywood!
    Hierna rijden we naar de Walk of Fame. Alle bekende sterren liggen hier op de stoep: een ster met een naam erop. We lopen de straat af en bekijken de vele sterren. We passeren het Chinese Theatre, waar een première van een nieuwe Netflix film wordt voorbereid. De rode loper ligt al uitgerold en de mensen zitten alvast in klapstoeltjes om uren te wachten om een glimp op te vangen van de filmsterren.
    Het is ontzettend heet in de stad en we lopen er al zwetend bij. Om onze innerlijke voorraden weer even aan te vullen eten we een overdadige double cheeseburger.
    Na Hollywood gezien te hebben rijden we nog even langs Beverly Hills; een stad tegen Los Angeles aan, waar vooral veel beroemdheden zoals filmsterren wonen. We zien prachtige, grote huizen en de mooiste auto's voorbij rijden. Na al deze weelde keren we onze eenvoudige camper om, om naar de camping, helemaal aan de andere kant van de stad, te rijden. Het is bizar druk op de wegen en we doen er helaas nog ontzettend lang over. Maar gelukkig, uiteindelijk bereiken we onze laatste camping heelhuids.
    Het laatste nachtje in onze vierwieler is aangebroken!
    Read more

  • Day17

    San Francisco

    October 22, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 22 °C

    Maandag rijden we van Angels Camp naar het meest westelijke deel van onze reis: San Francisco!
    Rond San Francisco is het een grote brij van steden en kleine plaatsjes, die allemaal een geheel vormen. Het begint steeds drukker te worden. En dan nadert daar San Francisco. Ze ligt aan het water en wordt omringd door bruggen. Vanuit de verte zien we de Golden Gate Bridge, het iconische symbool, al naderen. Even later rijden we, over de enige echte Golden Gate Bridge Downtown binnen. De huizen hebben verschillende kleuren en het ziet er erg gezellig uit.
    We rijden Down Town weer uit en rijden langs de kust naar het zuiden, naar Half Moon Bay. Dit is een klein plaatsje aan de kust, net bij de drukte van San Francisco vandaan. De rijkelui vestigen zich hier voornamelijk. Dat is goed merkbaar, want vanaf onze camping kijken we uit over een gigantische golfbaan, uitkijkend over de zee. Wanneer we het pad naar het strand oplopen, zoeven de golfkarretjes voorbij en vliegen de golfballetjes ons om de oren. Iets verderop staat een gigantisch clubhuis. Allemaal heel chic.
    We genieten van de zon op het strand en wagen ons in de oceaan, maar deze is bikkelkoud. Ook liggen er rotsen in het water, dus zwemmen gaat m niet worden.
    's Avonds proberen we de barbecue uit die we van een andere campertoerist hebben gehad.

    Dinsdag rijden we met de camper weer in de richting van Down Town San Francisco. We laten de camper achter op een parkeerplaats en rijden het laatste stuk met de Uber. Middenin de stad worden we gedropt. We staan tussen hoge torens en kijken brede straten in. De stad heeft een industriële bouwstijl. Hoge appartementsgebouwen hebben brandtrappen aan de zijkant. Overal op straat staan foodtrucks, waar mensen hun eten of drankje halen.
    Tussen alles door komt de oude Cable Car langs gerammeld. Aan de buitenkant hangen mensen, terwijl de tram heuvel op en afgaat.
    De stad is op heuvels gebouwd, en afentoe klimmen we steil omhoog. De zon schijnt uitbundig, dus we hebben het warm zat.
    Bij de boulevard aangekomen zien we verderop een eilandje met de beruchte gevangenis Alcatraz liggen. Bij de Subway fixen we een lunch.
    Vanaf hier nemen we de bus naar de Golden Gate Bridge. We zijn er al overheen gereden, maar nu we er voor staan is het nog indrukwekkender. Het is een prachtig plaatje om de rode brug in al zijn grootsheid te zien liggen.
    Wanneer we de brug overlopen, hebben we een fantastisch uitzicht over de skyline van de stad. In de verte zien we alle hoge torens naast elkaar staan. De zon staat al wat lager en doet de gebouwen schitteren.
    We lopen de brug in z'n gehele lengte af en weer terug. Het is een behoorlijke wandeling, maar de zon zet de brug en de omgeving in een prachtige gloed.
    Hierna laten we ons door de Uber bij een restaurant afzetten waar we een burger eten die een heuse award heeft gewonnen.
    Na de avondmaaltijd maken we nog even een ommetje. We lopen langs een gezellige straat met barretjes. Hoog op de heuvel kijken we neer op de stad, schitterend met alle lichtjes.
    Read more

  • Day15

    Yosemite

    October 20, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 17 °C

    Zaterdag rijden we Yosemite Park in. Het is een gigantisch Nationaal Park en we zouden hier dagen in door kunnen brengen, maar we spenderen hier helaas maar 1 nachtje. Om bij de camping te komen moeten we nog een ruime anderhalf uur rijden, en dat is geen straf, want de uitzichten zijn weer waanzinnig mooi.
    Er is heel veel bos en hoge bergen. De rotsen zijn hier van graniet en dit maakt dat de omgeving er heel anders uitziet dan we eerder hebben gezien. Bekend van Yosemite zijn de rotskoepels. 'Half Dome' is er eentje van. Eigenlijk een halve. Vanuit de verte zie je de opvallende berg al, een halve koepel, waarna deze scherp doormidden is gesneden. We kijken uit over een vallei met bos, graniet gebergte en meertjes en riviertjes. Weer een prachtig stuk natuur.
    Het is hier ook niet ongewoon dat er bosbranden voorkomen. We rijden door stukken bos waar in het verleden een brand heeft gewoed. De tekenen hiervan zijn goed te zien. We kijken uit over een vallei des doods; de kale geraamtes van zwart geblakerde bomen staan stil naast elkaar. Waar de schors is weggebrand resten de witte doodsbeenderen. Er heerst een onwerkelijke stilte.
    Op de bodem is de geboorte van het leven echter weer te zien. Er groeit groen gras en lage struiken spruiten omhoog.
    In het park wordt gewaarschuwd voor wilde dieren, zoals beren en poema's. Het is verboden om voedsel achter te laten of in het zicht in je auto te laten liggen, want beren breken zo in! Bijzonder feitje: beren zijn dol op tandpasta, dus deze moet je ook echt niet tevoorschijn halen. De containers die buiten staan zijn zo gemaakt dat een beer deze niet open kan maken. Mochten we een beer of poema tegenkomen, dan moeten we hard roepen, zwaaien en stenen gooien. We houden onze ogen goed open, maar helaas (of gelukkig) spotten we geen roofdieren.
    Die avond scharen we ons behaaglijk rond het hoogoplaaiende kampvuur onder de schitterende sterrenhemel.

    Zondagmorgen slapen we lekker uit.
    We maken een korte wandeling in het park. Het pad voert langs een gedeelte waar het vuur zijn sporen weer heeft achtergelaten. Hierna doemen de reusachtige Sequoias weer voor ons op. Het blijven ontzettend indrukwekkende bomen.
    Verderop ligt een exemplaar op de grond. We klimmen erop en staan hoog boven de grond. Iets verder ligt een volgende. De boom is in z'n volle lengte hol van binnen. Bij z'n wortels kruipen we naar binnen en we worstelen ons meters ver door de boom.
    Als laatste voert het pad door een oude, reeds dode Sequoia heen. Zo'n 150 jaar geleden werd er een gat in deze boom gemaakt om toen al toeristen te trekken.
    We komen erachter dat hier zo nu en dan gecontroleerd een vuur wordt aangestoken, omdat dit goed is voor de Sequoias!
    Na de wandeling verlaten we het park weer om na een korte rit op een nieuwe camping neer te strijken.
    Morgen gaan de avonturen onverminderd verder!
    Read more

Never miss updates of Jan-Jaap Hertog with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android