Road trip door West-Amerika in een camper
  • Day21

    Last of LA

    October 26, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 28 °C

    Vrijdagochtend ontwaken we voor de laatste keer in onze trouwe camper. Ze heeft ons ver gebracht en stond altijd voor ons klaar.
    Nu is het tijd om alles weer in te pakken en de camper helemaal schoon te boenen. We gaan flink aan de slag en een paar uur later is ze weer spik en span.
    Bij een tankstation vullen we het propaan weer aan, en dan rijden we naar de camperverhuurder. Alles wordt gecontroleerd en contracten worden ondertekend en dan komt het moment dat we de camper echt achter moeten laten.
    We nemen een Uber naar het hotel, waar we een nachtje zullen slapen.
    Het is weer een hele warme dag en we gaan naar Venice Beach. We lopen over een gezellige boulevard en een enorm zandstrand. Palmbomen staan langs de rand en er hangt een gezellige, chille sfeer. Langs de boulevard zitten hippies en zwervers die zelfgemaakte kunst of sourvernis te koop aanbieden. Om af te koelen nemen we een duik in het heerlijke oceaanwater.
    Over het strand vervolgen we onze tocht naar de Santa Monica Pier. Er staan verschillende attracties op de pier, waaronder een reuzenrad en achtbaan. De befaamde Route 66 eindigt hier bij de pier, en er staat een bord om dit aan te geven.
    Onder het genot van een cocktail kijken we uit over het strand. Hierna gaan we even lekker bakken op het zand om nog een beetje bij te bruinen.
    Wanneer de zon haar weg naar de horizon is begonnen stappen we weer op. Aan het begin van het strand staan toestellen om te sporten. Mensen trekken zich op aan stangen, zwaaien aan ringen, klimmen in touwen of balanceren over een koord. Uiteraard leven we ons ook even uit, waarna we weer rustig verder lopen. Verderop is een skatebaan, waar skaters indrukwekkende skatemoves laten zien. Ze racen over de baan en maken hoge sprongen.
    We passeren ook de sportschool waar de legendarische Arnold Schwarzenegger getraind heeft in zijn jonge jaren.
    We dineren bij een erg gezellig Italiaans restaurant. Met het hele restaurant zingen we uitbundig een lied.

    Zaterdag slapen we heerlijk uit in onze comfortabele hotelbedden. Vanavond gaan we vliegen, dus we hebben de middag nog te overbruggen. We laten onze koffers in het hotel achter en gaan brunchen bij Pann's, het restaurant waar we 3 weken geleden een kop koffie hebben gedronken. We zitten aan de bar op krukken en eten overdadige porties, terwijl onze koffiemok constant bijgevuld wordt.
    Met een volle maag wandelen we naar een parkje, waar we de rest van de middag chillen.
    Terug in het hotel worden we met de shuttleservice bij het vliegveld afgezet.
    2 vluchten te gaan, en dan zijn we weer thuis na 3 weken van geweldig reizen!
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day19

    Down to the South

    October 24, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 32 °C

    Woensdag is het begin van het einde van de reis; we rijden naar het zuiden richting Los Angeles over highway 1, helemaal langs de kust van de Pacifische oceaan.
    De reis mag dan wel tot een einde lopen, maar we hebben nog een prachtige route voor de boeg. Links van ons liggen bergen, rechts kijken we uit over de oceaan. Beneden aan de kliffen liggen strandjes en rotsen waar het schuim opspat. Vuurtorens staan hoog op de klif. In het water scheren surfers over de golven.
    We stoppen bij een strand waar een kolonie zeeolifanten ligt. Het zijn er honderden. Ze liggen allemaal naast elkaar te bakken in de zon. Sommigen zijn aan het stoeien of spetteren lekker in het water. Je hoort de brullende en knorrende geluiden al van ver.
    We slapen die nacht in een park zonder stroom- of wateraansluiting, dus we moeten het hebben van de reserves van de camper. We staan op loopafstand van het strand. De zon is net onder wanneer we hierheen lopen. In stilte genieten we nog even van de kleurenpracht en het ruisen van de branding.

    Vandaag (donderdag) staan we voor de eerste ochtendgloren op. We gaan vroeg op pad, want we moeten het laatste lange stuk naar Los Angeles rijden. Nog even kunnen we genieten van de prachtige route langs de oceaan. We passeren mooie, bekende stranden; zoals bij Malibu.
    Na uren non-stop rijden bereiken we Los Angeles aan het begin van de middag. We rijden door naar Hollywood. Als je hier geweest bent kun je deze niet gemist hebben. Op een heuvel zien we de grote, witte, welbekende letters staan: Hollywood!
    Hierna rijden we naar de Walk of Fame. Alle bekende sterren liggen hier op de stoep: een ster met een naam erop. We lopen de straat af en bekijken de vele sterren. We passeren het Chinese Theatre, waar een première van een nieuwe Netflix film wordt voorbereid. De rode loper ligt al uitgerold en de mensen zitten alvast in klapstoeltjes om uren te wachten om een glimp op te vangen van de filmsterren.
    Het is ontzettend heet in de stad en we lopen er al zwetend bij. Om onze innerlijke voorraden weer even aan te vullen eten we een overdadige double cheeseburger.
    Na Hollywood gezien te hebben rijden we nog even langs Beverly Hills; een stad tegen Los Angeles aan, waar vooral veel beroemdheden zoals filmsterren wonen. We zien prachtige, grote huizen en de mooiste auto's voorbij rijden. Na al deze weelde keren we onze eenvoudige camper om, om naar de camping, helemaal aan de andere kant van de stad, te rijden. Het is bizar druk op de wegen en we doen er helaas nog ontzettend lang over. Maar gelukkig, uiteindelijk bereiken we onze laatste camping heelhuids.
    Het laatste nachtje in onze vierwieler is aangebroken!
    Read more

  • Day17

    San Francisco

    October 22, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 22 °C

    Maandag rijden we van Angels Camp naar het meest westelijke deel van onze reis: San Francisco!
    Rond San Francisco is het een grote brij van steden en kleine plaatsjes, die allemaal een geheel vormen. Het begint steeds drukker te worden. En dan nadert daar San Francisco. Ze ligt aan het water en wordt omringd door bruggen. Vanuit de verte zien we de Golden Gate Bridge, het iconische symbool, al naderen. Even later rijden we, over de enige echte Golden Gate Bridge Downtown binnen. De huizen hebben verschillende kleuren en het ziet er erg gezellig uit.
    We rijden Down Town weer uit en rijden langs de kust naar het zuiden, naar Half Moon Bay. Dit is een klein plaatsje aan de kust, net bij de drukte van San Francisco vandaan. De rijkelui vestigen zich hier voornamelijk. Dat is goed merkbaar, want vanaf onze camping kijken we uit over een gigantische golfbaan, uitkijkend over de zee. Wanneer we het pad naar het strand oplopen, zoeven de golfkarretjes voorbij en vliegen de golfballetjes ons om de oren. Iets verderop staat een gigantisch clubhuis. Allemaal heel chic.
    We genieten van de zon op het strand en wagen ons in de oceaan, maar deze is bikkelkoud. Ook liggen er rotsen in het water, dus zwemmen gaat m niet worden.
    's Avonds proberen we de barbecue uit die we van een andere campertoerist hebben gehad.

    Dinsdag rijden we met de camper weer in de richting van Down Town San Francisco. We laten de camper achter op een parkeerplaats en rijden het laatste stuk met de Uber. Middenin de stad worden we gedropt. We staan tussen hoge torens en kijken brede straten in. De stad heeft een industriële bouwstijl. Hoge appartementsgebouwen hebben brandtrappen aan de zijkant. Overal op straat staan foodtrucks, waar mensen hun eten of drankje halen.
    Tussen alles door komt de oude Cable Car langs gerammeld. Aan de buitenkant hangen mensen, terwijl de tram heuvel op en afgaat.
    De stad is op heuvels gebouwd, en afentoe klimmen we steil omhoog. De zon schijnt uitbundig, dus we hebben het warm zat.
    Bij de boulevard aangekomen zien we verderop een eilandje met de beruchte gevangenis Alcatraz liggen. Bij de Subway fixen we een lunch.
    Vanaf hier nemen we de bus naar de Golden Gate Bridge. We zijn er al overheen gereden, maar nu we er voor staan is het nog indrukwekkender. Het is een prachtig plaatje om de rode brug in al zijn grootsheid te zien liggen.
    Wanneer we de brug overlopen, hebben we een fantastisch uitzicht over de skyline van de stad. In de verte zien we alle hoge torens naast elkaar staan. De zon staat al wat lager en doet de gebouwen schitteren.
    We lopen de brug in z'n gehele lengte af en weer terug. Het is een behoorlijke wandeling, maar de zon zet de brug en de omgeving in een prachtige gloed.
    Hierna laten we ons door de Uber bij een restaurant afzetten waar we een burger eten die een heuse award heeft gewonnen.
    Na de avondmaaltijd maken we nog even een ommetje. We lopen langs een gezellige straat met barretjes. Hoog op de heuvel kijken we neer op de stad, schitterend met alle lichtjes.
    Read more

  • Day15

    Yosemite

    October 20, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 17 °C

    Zaterdag rijden we Yosemite Park in. Het is een gigantisch Nationaal Park en we zouden hier dagen in door kunnen brengen, maar we spenderen hier helaas maar 1 nachtje. Om bij de camping te komen moeten we nog een ruime anderhalf uur rijden, en dat is geen straf, want de uitzichten zijn weer waanzinnig mooi.
    Er is heel veel bos en hoge bergen. De rotsen zijn hier van graniet en dit maakt dat de omgeving er heel anders uitziet dan we eerder hebben gezien. Bekend van Yosemite zijn de rotskoepels. 'Half Dome' is er eentje van. Eigenlijk een halve. Vanuit de verte zie je de opvallende berg al, een halve koepel, waarna deze scherp doormidden is gesneden. We kijken uit over een vallei met bos, graniet gebergte en meertjes en riviertjes. Weer een prachtig stuk natuur.
    Het is hier ook niet ongewoon dat er bosbranden voorkomen. We rijden door stukken bos waar in het verleden een brand heeft gewoed. De tekenen hiervan zijn goed te zien. We kijken uit over een vallei des doods; de kale geraamtes van zwart geblakerde bomen staan stil naast elkaar. Waar de schors is weggebrand resten de witte doodsbeenderen. Er heerst een onwerkelijke stilte.
    Op de bodem is de geboorte van het leven echter weer te zien. Er groeit groen gras en lage struiken spruiten omhoog.
    In het park wordt gewaarschuwd voor wilde dieren, zoals beren en poema's. Het is verboden om voedsel achter te laten of in het zicht in je auto te laten liggen, want beren breken zo in! Bijzonder feitje: beren zijn dol op tandpasta, dus deze moet je ook echt niet tevoorschijn halen. De containers die buiten staan zijn zo gemaakt dat een beer deze niet open kan maken. Mochten we een beer of poema tegenkomen, dan moeten we hard roepen, zwaaien en stenen gooien. We houden onze ogen goed open, maar helaas (of gelukkig) spotten we geen roofdieren.
    Die avond scharen we ons behaaglijk rond het hoogoplaaiende kampvuur onder de schitterende sterrenhemel.

    Zondagmorgen slapen we lekker uit.
    We maken een korte wandeling in het park. Het pad voert langs een gedeelte waar het vuur zijn sporen weer heeft achtergelaten. Hierna doemen de reusachtige Sequoias weer voor ons op. Het blijven ontzettend indrukwekkende bomen.
    Verderop ligt een exemplaar op de grond. We klimmen erop en staan hoog boven de grond. Iets verder ligt een volgende. De boom is in z'n volle lengte hol van binnen. Bij z'n wortels kruipen we naar binnen en we worstelen ons meters ver door de boom.
    Als laatste voert het pad door een oude, reeds dode Sequoia heen. Zo'n 150 jaar geleden werd er een gat in deze boom gemaakt om toen al toeristen te trekken.
    We komen erachter dat hier zo nu en dan gecontroleerd een vuur wordt aangestoken, omdat dit goed is voor de Sequoias!
    Na de wandeling verlaten we het park weer om na een korte rit op een nieuwe camping neer te strijken.
    Morgen gaan de avonturen onverminderd verder!
    Read more

  • Day14

    Sequoia

    October 19, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 10 °C

    Na Las Vegas hebben we de banden heel wat mijlen laten draaien. We zijn een heel stuk naar het westen getrokken.
    Donderdag hebben we de hele dag gereden. Op een korte stop bij Calico Ghost Town na was deze dag niet bijzonder interessant. Alhoewel deze stop ook niet bijster interessant was. Het moest een verlaten stadje voorstellen van uit de tijd van de goudkoorts, maar het was omgetoverd tot een toeristische attractie om het geld uit onze zak te kloppen.

    Vrijdag hebben we weer een lange route afgelegd. Het landschap is langzaamaan flink veranderd. We rijden door de Sierra Nevada, een bergketen, en Sequoia National Forest.
    De weg is eindeloos en smal. We rijden van de ene bocht de volgende weer in. Slingerend, omhoog en omlaag. Het vergt behoorlijk wat stuurmanskunsten, maar het uitzicht is wel mooi. Het landschap is glooiend, met gele velden en bomen waarvan de bladeren al aan het verkleuren zijn. We rijden langs ranches, waar de koeien in onmetelijke grasvlakten staan te grazen. Menig Hollandse koe zou er jaloers op zijn.
    Wanneer we het bos even achter ons laten komen we in een gebied met vele rijen fruitbomen. Arbeiders plukken de sinaasappels en citroenen.
    Die avond wagen we ons aan de barbecue die op de camping staat. Een tot houtskool omgetoverde kip is het resultaat, maar afgezien hiervan is het wel gezellig en lekker.

    Vandaag, (zaterdag), staan we voor dag en dauw op. We hebben weer een lange dag voor de boeg. Vakantie is niet altijd tot rust komen.
    We koersen naar het Sequoia National Park. Dit park herbergt de Sequoia Trees, ook wel mammoetbomen genoemd. Dit is de grootste boomsoort ter wereld.
    We gaan op bezoek bij de stokoude General Sherman Tree. Deze oude baas is niet alleen 2200 jaar oud, maar is ook nog eens de grootste boom ter wereld. In volume dan, want er zijn wel hogere bomen. Alhoewel General Sherman wel 83 meter hoog is!
    We lopen door het bos en komen bij de Sequoia bomen uit. Ze zijn ontzagwekkend groot. We zijn nietig en klein naast de majestueuze bomen. Ze zijn niet alleen hoog, maar ook in omvang zijn ze gigantisch. Ze steken boven alles uit. Deze woudreuzen staan hier al honderden, al dan niet duizenden, jaren en doorstaan alles. Sommige bomen hebben brandplekken, wat wijst op bosbranden die hier hebben gewoed. Vuur deert hen echter niet en kan het niet het loodje doen leggen.
    We bewonderen de bomen en zijn stil van de grootsheid van deze oudste levende wezens op aarde.
    Na deze uitstap reizen we verder in de richting van Yosemite National Park. Maar daarover later meer...!
    Read more

  • Day11

    Las Vegas dag 2

    October 16, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 25 °C

    Na een avond in het chaotische Las Vegas doen we het lekker rustig aan. Het is weer heerlijk weer en lekker warm, dus we spetteren in het zwembad en bakken in de zon om toch nog even een kleurtje op te doen.
    Na een ontspannen ochtend nemen we een Uber, om ons avontuur aan de Strip voort te zetten.
    Hoge, immense hotels domineren het straatbeeld. De grootste hotels zijn met een bepaald thema gebouw. Zo heb je het Vatican, waar ze Venetië hebben nagebouwd met een kanaal en echte gondels. Gondeliers roeien je rond, zingend in het Italiaans. Het plafond binnen het hotel is schitterend en je verdraait je nek om overal rond te kijken.
    Ook is er het hotel Luxor; alles gebouwd in de stijl van Egypte, met een enorme piramide en obelisken.
    New York-New York heeft een heus vrijheidsbeeld en een Empire State Building. Om het hotel heen slingert zich een achtbaan, en afentoe hoor je het gegil wanneer een karretje langs raast.
    Het Excalibur is in de stijl van een sprookjesachtig kasteel gebouwd met torrentjes en kantelen.
    Voor het Paris Las Vegas staat een Eiffeltoren met zelfs dezelfde lichteffecten erin.
    Als je in Las Vegas bent hoef je niet meer weg, want ze maken gewoon alles na.
    Voor een ander hotel ligt een grote vijver. Om het kwartier is er een fonteinshow te zien. De muziek start en op het ritme spuiten de fonteinen over de volle breedte van de vijver omhoog. Het is een waanzinnig gezicht en ontzettend leuk om naar te kijken.
    Bij een ander hotel kijken we naar een vuurshow. Er wordt nagespeeld alsof een vulkaan uitbarst, en hoge vuurwolken spuiten omhoog.
    Overal waar je kijkt zie je gigantische, fel verlichte billboards. Op straat rijden trucks met een groot billboard achterop de auto.
    Er lopen verklede mensen rond, waar je tegen betaling mee op de foto kunt, waaronder halfblote vrouwen.
    De mooiste en duurste auto's scheuren voorbij.
    We zien dure restaurants met namen van bekende chefs.
    Er worden veel shows gegeven door grote artiesten, waaronder onze bekende Hans Klok.
    De stad kent ook een keerzijde: we zien veel zwervers en overal hangt een sterke wietlucht.
    We lopen een behoorlijk aantal kilometers deze dag.
    Het maakt niet uit welk hotel je binnengaat, op iedere begane grond stap je een casino binnen. Zover je kunt kijken staan machines, flikkeren lichtjes en hoor je bliepjes. Mensen zitten aan speeltafels en verspelen hun fiches. Op grote schermen worden verschillende soorten sport live uitgezonden, waar je je weddenschap in kunt zetten.
    Als je in Vegas bent geweest moet je natuurlijk wel je geluk beproefd hebben, en we besluiten om voor een paar dollar een gokje te wagen bij een van de slot machines. Het is een simpele kwestie van op de knop "flip" drukken. We lijken eerst winst te boeken. Helaas blijkt dat we ons hoogtepunt niet hebben herkend en we verliezen ons geld. Toch leuk om geprobeerd te hebben.
    De stad was een leuke onderbreking, en het was een hele belevenis om er te zijn geweest. Maar ik vind het niet erg om alle drukte en hectiek weer achter ons te laten.
    Read more

  • Day10

    Mormonen & Las Vegas

    October 15, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 24 °C

    We hebben een lange rit voor de boeg vandaag, en daarom zetten we de wekker vroeg. Onze voorraden zijn ook bijna uitgeput, dus we ontkoppelen de camper en zetten direct koers naar een Walmart. We slaan flink in, zodat we de komende tijd weer vooruit kunnen. Op de parkeerplaats bij de Walmart genieten we van ons vers gekocht ontbijt.
    Wanneer onze magen weer van een bodem zijn voorzien gaan we door in de richting van Las Vegas.
    In St. George maken we een tussenstop om de Mormonen Tempel te bekijken. De aanhangers van de Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints hebben hier de eerste tempel in Utah gebouwd.
    Het is een groot, wit gebouw en ziet er heel opmerkelijk uit.
    Met de zon erop licht het fel op.
    In het Visitor Center krijgen we wat informatie over de bouw van de tempel. Er is een Nederlandse versie van het Mormonen Boek en we komen erachter dat er ook een Mormonen Tempel in Zoetermeer staat.
    De Tempel is niet toegankelijk voor toeristen, maar m.b.v. foto's die binnen zijn gemaakt krijgen we uitleg. We merken dat de Mormonen een hele andere geloofsovertuiging hebben dan wij, maar we hebben goede gesprekken met ze.
    Na deze tussenstop rijden we door naar het Valley of Fire State Park. Dit park ligt midden in de woestijn en dankt zijn naam aan de vuurrode rotsen waar je langs rijdt. Een vallei van vuur. De temperaturen zijn overigens ook vurig, want het is echt enorm heet. Een droge, alles verzengende woestijnhitte. We maken een korte wandeling en komen langs zandsteenrotsen met verschillende kleuren. Rood, roze en wit.
    Wanneer we een rondje door het park hebben gereden, zetten we de koers weer naar Las Vegas.
    We rijden door bergen en woestijn en opeens schittert de stad aan onze voeten. Over de hele horizon strekt de stad zich uit.
    Wanneer we de stad inrijden is de skyline gevuld met hoge gebouwen. Immense billboards schreeuwen ons vanaf de kant van de weg toe.
    We hebben een mooie camping, niet al te ver van de Strip van Vegas vandaan. De Strip is dé straat waar zich alles afspeelt.
    Op de camping is een fitnessruimte, waar Jeroen en Rob weer helemaal gelukkig van worden. Na een korte workout plonzen we heerlijk in het zwembad.
    Een vriendin van Rob is toevallig ook aan het reizen in de VS en ze is op dit moment al enkele dagen in Las Vegas. We spreken 's avonds met haar en haar vriendin af.
    Met de Uber taxi worden we op de Strip afgezet. We eten een echte Amerikaanse burger in een restaurant waar je zintuigen direct al overprikkeld raken.
    Na het gezellige diner nemen de dames ons mee langs de Strip. We komen ogen en oren tekort. Je wordt overweldigd door alles wat je ziet. Het is immens, over the top en indrukwekkend.
    Een uitgebreidere beschrijving van onze ervaring met Las Vegas komt in het volgende verhaal!
    Read more

  • Day9

    Zion National Park

    October 14, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 19 °C

    We slapen vanochtend lekker lang uit en beginnen de dag op ons gemakkie. We hebben geen haast, want we hoeven nergens heen.
    Rob heeft sinds een aantal dagen erge last van zijn knie en kan deze nu bijna niet meer gebruiken. Erg jammer, want in het park zijn vele mooie wandelingen te maken.
    Na kort beraad besluiten we dat Jeroen en ik een hike gaan doen en dat Rob op de camping blijft.
    Jeroen en ik pakken onze spullen in en stappen naast de camping op de shuttlebus, die ons na een ruim half uur rijden op ons beginpunt afzet.
    We gaan een rotsformatie, Angels Landing genoemd, beklimmen. De klim is 453 meter omhoog over 4.4 kilometer. De hike wordt ook wel de meest beangstigende wandeling van Amerika genoemd...
    We vullen onze waterflessen bij en beginnen aan de klim. 45 minuten lang klimmen we omhoog. De zon brandt onbarmhartig op onze hoofden neer en het pad leidt steil naar boven, zwenkend in haarspeldbochten. De klim is zeer pittig.
    Boven aangekomen houden we even rust. Vanaf hier begint de klim naar de top van de berg. Om hier te komen moeten we een bergkam over van 800 meter lang. Op de bergkam zijn kettingen bevestigd waar we ons aan vast kunnen houden. Je moet absoluut geen hoogtevrees hebben, want we kijken loodrecht de diepte in. De grond is honderden meters van ons verwijderd. Er zijn al 9 mensen omgekomen op dit pad, en dat is niet zonder reden. Een misstap kan fataal zijn en je stort de diepte in.
    Voetje voor voetje schuifelen we over de bergkam, terwijl we ons krampachtig aan de ketting vastklampen. Ik heb geen hoogtevrees, maar het zweet breekt me wel uit op deze route. De reputatie van deze wandeling doet zijn eer aan.
    We vorderen gestaag en durven ondertussen ook een beetje van het uitzicht te genieten, want dat is werkelijk waar waanzinnig. We kijken uit over een dal en zien de wegen met daarop de bussen in miniatuur. De bergen zijn van rood gesteente.
    Op het eindpunt rusten we even uit, waarna we weer terugkeren en de bergkam afdalen.
    Zonder ongelukken bereiken we het veilige pad weer, en na 4 uur wandelen staan we weer op de begane grond.
    We hebben het flink warm gehad en het zweet staat op ons voorhoofd, dus we lopen even naar een riviertje om pootje te baden. Twee andere wandelaars raden ons aan om een duik te nemen, omdat dit zeer verfrissend is. We besluiten om dit dan ook maar lekker te doen. We plonzen in het ijskoude water, en verfrissend is het zeker.
    Helemaal afgekoeld aanvaarden we de terugtocht weer naar de camping. Rob heeft een rustig dagje gehad.
    De rest van de avond doen wij het ook lekker rustig aan.
    Read more

  • Day8

    Bryce Canyon

    October 13, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 18 °C

    We hebben de wekker vandaag vroeg gezet, want we willen optijd aan onze dag beginnen.
    Wanneer we ons ochtendritueel hebben gehad rijden we van de camping af en parkeren de camper op een parkeerplaats. Vanaf daar nemen we een shuttlebus het park in. Bij Sunset Point stappen we uit, want vanaf daar willen we een wandeling maken naar Sunrise Point; een tocht van zo'n 5 kilometer.
    Bij het beginpunt aangekomen zijnde, opent zich voor onze ogen weer een landschap waar woorden eigenlijk tekort komen. We kijken uit over een canyon, met gesteente wat in hoge pilaren is geërodeerd. De rotsen zijn bruinrood en steken scherp af tegen de strakblauwe lucht.
    Stilzwijgend staan ze als wachters naast elkaar, en alleen de wind is te horen die langs de rotsen ruist.
    We dalen af in de canyon. De rotswanden rijzen loodrecht op naast ons en we voelen ons steeds nietiger worden bij de grootsheid van de natuur.
    Op de bodem van de canyon lopen we door een smalle spleet tussen twee hoge bergwanden. We wandelen tussen hele oude bomen en de stenen pilaren. Het is weer een prachtig natuurgebied. De zon schijnt uitbundig en koud is het zeker niet.
    Voor we het weten zijn we op het eindpunt, vanwaar we de bus weer pakken naar de camper.
    Om bij de camping voor vannacht te komen, moeten we weer een gedeelte van dezelfde route als gisteren terug rijden. We passeren weer het punt waar we gisteren zonder resultaat naar de verborgen canyon hebben gezocht. We hebben nog tijd genoeg en we besluiten om het er nog maar een keer op te wagen. We denken te weten waar we nu moeten zoeken. Na een hele tijd zoeken, een aantal keren teruglopen en bijna opgeven later, vinden we toch eindelijk de Spring Hollow Canyon! We lopen op de bodem van de canyon, terwijl de bergwand tientallen meters boven ons uitsteekt. We lopen de canyon honderden meters door totdat we niet verder kunnen, omdat de spleet eindigt bij de rotswand. De canyon is onbekend voor toeristen, maar zo te zien wel populair bij de locals, want overal staan namen in het gesteente gekerfd.
    We lopen weer terug en vervolgen onze reis. Al snel bereiken we Zion National Park. We moeten hier door een tunnel waarbij de rijbaan te smal is voor onze camper. Het tegemoetkomende verkeer wordt tegengehouden, zodat wij, in het midden rijdend, de tunnel door kunnen.
    We hebben een prachtig plekje op de camping in het park. We staan aan de rand, aan een beekje. Achter ons domineren imponerende bergen de horizon.
    Als de camper geïnstalleerd staat besluiten we om de camping even te verkennen. We gooien de deur in het slot en willen weglopen, totdat we tot het gruwelijke besef komen dat de autosleutels nog binnen liggen. We rukken aan de deuren, maar ontkomen niet aan de realiteit: we zijn buitengesloten. We kijken elkaar geshockeerd aan, we hebben echt een probleem. We hebben twee opties: het verhuurbedrijf bellen en vragen of ze een sleutel kunnen komen brengen, of de camper openbreken. We besluiten een poging te wagen voor de tweede optie.
    Wanneer ik de raampjes langs loop kom ik tot de ontdekking dat een ervan niet op slot zit. Het raam kan van buitenaf open geschoven worden. Wel rest er nog een hindernis: alle ramen zijn voorzien van gaas.
    Er zit maar een ding op: het gaas uit het raam slopen. Rob weet dit op vakkundige wijze te doen, waarna ik naar binnen wordt getild. Wat een opluchting!
    Het ging afgelopen week ook zo goed allemaal, het moest wel een keer fout gaan.
    Als we later van de schrik zijn bijgekomen, ondernemen Jeroen en ik halsbrekende toeren uit om het ijskoude beekje over te steken. Dit lukt overigens. Zonder ongelukken.
    Als we langs het beekje terug lopen krijgen we allebei een biertje aangeboden van twee andere campinggasten.
    We sluiten de dag vol van avontuur af met een heerlijk kampvuurtje. We staren naar de vlammen, terwijl het hout knapt en het beekje op de achtergrond ruist.
    Read more

  • Day7

    Verdere avonturen

    October 12, 2019 in the United States ⋅ ☀️ 9 °C

    De dag begint weer met het uitbundig schijnen van de zon. In de frisse ochtendkou rekken we ons uit terwijl we van het uitzicht op het meer genieten.
    We rijden vandaag weer verder naar het noorden. We zijn de staat Utah ingereden en zijn 1 uur vooruit de tijd ingegaan.
    We laten het ruige, rode gesteente achter ons en rijden een geheel andere omgeving in: bergen met bos en uitgestrekte graslanden. De bladeren aan de bomen schilderen de route in groene, gele en oranje kleuren. Meren en riviertjes voegen een blauwe tint toe aan het landschap.
    De huizen zijn groot, van hout gemaakt en staan op palen. Kuddes koeien en schapen grazen op de grote weiden. Oude schuren met stapels hooi staan langs de weg.
    Onze reisgids beschrijft een onbekende, maar mooie canyon, waar we in zouden kunnen. We proberen deze te vinden en worden geholpen door enkele zeer vriendelijke Amerikanen, maar het lukt helaas niet om het verborgen stukje natuur te vinden.
    Onverrichterzake vervolgen we onze weg.
    Onze volgende stop is bij de Red Canyon. Deze canyon dankt zijn naam aan het rode gesteente. We rijden onder een boog van rood gesteente door om daar te komen.
    We maken een korte wandeling door het ruige landschap. Er staan oeroude, verdorde bomen en ruig, rood gesteente. We beklimmen een berg en hebben een schitterend uitzicht over de omgeving. Om de canyon te bereiken moeten we nog een heel stuk verder lopen en de middag loopt al ten einde, dus we besluiten terug te gaan.
    Niet kort hierna rijden we Bryce Canyon National Park in.
    We vertoeven hier op 2200 meter hoogte, en de kou is weer goed voelbaar. Vannacht gaat het weer vriezen. Wanneer we de camper op z'n plekje hebben gezet sluiten we de dag heerlijk af in een hot pool.
    Read more