Vestmannaeyjar: vulkanen en puffins

De volgende ochtend is het onstuimig en regent het veel, dus we blijven in de camper. Zoals de voorspelling al aangeeft wordt het in de middag droog en we rijden eerst naar een uitzichtpunt over de vele kliffen die het eiland rijk is. De eilanden zijn gevormd door vulkaanuitbarstingen, waarbij de meest recente zonder waarschuwing in 1973 zes maanden duurde. Hierbij is een nieuwe vulkaankrater gevormd en is de stad bijna verzwolgen door de lava. Er ontstond een breuk van 1.6 km lang waaruit lava spoot. Door dammen te bouwen en heel veel zeewater op de lava de spuiten is het men gelukt de lava te stoppen, al zijn er wel heel wat huizen verwoest.

De vulkaankrater Eldfell van 205 meter hoog kan nu worden beklommen, een korte, maar steile klim. Bovenop storm je bijna omver (zie filmpje), het uitzicht over het eiland mag er zijn 😊. De lava heeft vele tinten rood en heeft grillige vormen op de top. Je ziet goed hoe de lava richting de stad is gestroomd.

We rijden daarna naar een uitzichtpunt waar papegaaiduikers moeten zitten, maar ze zijn niet thuis. We rijden verder richting het zuiden van het eiland naar het einde van weg en koken lekkere Kung Pao kip 😄. Net daaronder is een uitzichtpunt waar de grootste papegaaiduiker kolonie op het eiland is. De vogels spenderen het grootste gedeelte van het jaar op de Atlantische Oceaan en komen voor een paar maanden aan land om te broeden in holen in de grond.

Ze zijn nog niet aan het broeden en dus nog zeer actief op zee. Tegen de avond komen ze mondjesmaat weer terug naar hun holen. Je ziet grote groepen vogels op de deining zwemmen en continu vliegen ze met snelle bewegingen van en naar de hellingen. Ze komen een beetje onhandig over, maar net hun wit zwarte lijf en gekleurde snavel ook erg aandoenlijk. Soms komen ze uit hun hol en verdwijnen weer, of zitten met z'n tweeën in de zon. We genieten van het schouwspel, steeds weer scheren ze over om dan al fladderend te landen.Read more