Kamelenrace en reisdag

Om 3.45 uur ging de wekker. We moesten on 4.20 bij de receptie zijn van het hotel. We vertrekken met de landrover naar de woestijn, hier gaan we de zonsopgang bekijken. We zitten met christ en Leon twee andere Brabanders in de jeep. De chaufeur heeft een gezellig muziekje op gezet. Het is 40 min rijden. Bij de woestijn aangekomen worden we in twee groepen gedeeld. Maria gaat mee met de wandelgroep, Hanneke heeft een kameel besteld (volgens Hein de bult taxi i.p.v. de bolt taxi) Hanneke wordt gekoppeld aan jimmy Hendriks. Jaqueline van de groep heeft de kameel achter mij en heet Bob Marley. We wandelen omhoog samen kamelendrijver. Onderweg maakt hij nog wat foto's van ons op de kameel. Jammer genoeg wat overbelicht. Jimmy is een rustige kameel en brengt mij veilig boven. Daar moeten we zelf nog een klein stukje klimmen en we worden op een kleedje gezet om naar de zonsopgang te kijken. De zon komt helaas niet goed door maar het is heel mooi om het licht te zien worden in de woestijn. Maria heeft een hele andere belevenis, ze krijgt haar sjaal mooi omgewikkeld door de begeleider. Ze moet flink klimmen
En wordt later op de terugweg naar beneden getrokken op een matje door het zand. We gaan terug met de jeep en gaan opfrissen en ontbijten. Om 10.00 uur vertrekken we met de bus richting Tinghir. We stoppen eerst nog bij een fabriekje waar ze stenen bewerken waar fossielen inzitten. We krijgen een kleine rondleiding. Daarna horen we dag we 150 km moeten omrijden omdat er een stuk weg is weggeslagen door de regenval van gisteren. In Thinger aangekomen kunnen we vanaf beneden het hotel zien, we slapen op het hoogste puntje (Zie foto). We gaan lunchen, we krijgen vleesspiesjes met aardappels groente en rijst. Als afsluiter sinaasappel en dadels. In deze periode is het hier de oogst van de dadels. Ze zijn echt heerlijk. Intussen is Hanneke nog even vast komen te zitten op het toilet, Maar wordt snel bevrijd.
We zouden nog naar de kloof gaan, maar deze is door de regen die is begonnen tijdens het eten niet toegankelijk. Bij het restaurant p de berg stond nog 3 woorden. Dit zijn de laatste 3 woorden van het Marokaans volkslied. God, land, koning.
We stoppen nog bij een paar mooie uitzichten en gaan dan naar het hotel. Onze kamer ligt in een gang wat op een klooster lijkt. We spreken met Nelleke een medereiziger af om wat te gaan drinken. Een lekkere martini in de bar. Daarna kunnen we aan tafel en krijgen we soep, een quiche en een grote schaal met vlees en groente om te delen en een taartje als dessert.Les mer