Wat vliegt de tijd.

Tijdens ons ochtend ritueel met; een vrolijke dochter, een energieke zoon en 2 nog wakker wordende ouders ging de disco verlichting en de early rave flink aan in de caravan. Toen dat eenmaal achter de rug was probeerden we de kinderen weer wat te laten ontbijten alvorens ze wederom weer gingen zwemmen. Dit keer bleef Elke even achter bij Wilfred. Er werd zo langzamerhand ook al wat ingepakt aangezien morgen de terugreis alweer op de planning staat. Na een korte duik keerden Anke en Manne terug en besloten we naar een visvijver in de buurt te gaan. Hop vis spullen in de auto en gaan met die banaan. Na een kort ritje kwamen we aan bij de vijvers. Voor maar liefst 15 euro konden Manne en Wilfred met z'n 2en vissen zolang ze wouden en waar ze maar wilden. Ze startte maar bij de kleinere familie vijver. Manne wierp met zijn gehuurde hengel in en had beet binnen enkele seconden. Na 4 vissen in een kwartier te hebben binnengehaald besloten we naar de grote vijver te verkassen waar grotere zalm en gouden forellen zwommen. Ook Wilfred knooide een dobbertje met haakje aan zijn hengel. Het duurde niet lang of ze hadden weer prijs. Anke en Elke vermaakten zich ondertussen in de speeltuin en op het terras met een ijsco. Na 1.5 uur te hebben gevist stond de teller op zo'n 10 stuks waaronder 2 zalmforellen. Het was mooi geweest want Elke begon ook moe te worden. Hier maaken ze de vissen voor je schoon en is het gebruikelijk dat je alles meeneemt. 10 stuks was wat overdreven dus na wat aandringen hielden ze er 6. We namen zelf 2 normale en 2 zalmforellen mee. Onderweg naar de camping viel Elke in een diepe slaap dus Anke en Manne stapten de auto uit om wat te eten en wederom te zwemmen en Wilfred ging weer touren zodat Elke kon slapen.

Tegen de klok van 1500 vertrokken we naar de berghbanen van Kössen. Wilfred kocht een enkele ticket naar de kloten en gaf zijn geliefden nog een dikke kus. Anke en de kinderen vermaakten zich beneden bij de landingsplaats voor paragliders terwijl Wilfred boven instructies kreeg over wat te doen en vooral wat niet. Na een valse start ging het de 2e keer rennen van een leien dakje. Zeer bijzonder om zo'n 1000 meter boven een dal te zweven! Nadat Wilfred 3/4 van zijn vlucht erop had zitten brak het zweet hem uit en had hij aandrang tegen zijn 1e maagklep. Het einde was in zicht dus echt even volhouden nog. Eenmaal op de grond werd hij weer verwelkomt door zijn gezin en werd hem verteld dat hij een behoorlijk groen gezicht had. Gelukkig trok het snel weg en konden we terug op de fiets naar de camping. Eenmaal daar besloten we voor de 3e keer vandaag nog even te gaan zwemmen. Dit keer met zijn allen. Anke was even aan het bijkomen op een stoeltje in de zon terwijl Wilfred met de kinderen in het zwembad lag.

Het avond eten bestond uit verse vis en andere snuisterijen. Na het eten braken Anke en Wilfred even de voortent af en pakten we alvast het een en ander in. Het was immers mooi droog. Wilfred bracht zoals alle dagen Elke naar bed en Anke ging nog even met Manne naar het kinder vertier hier op de camping. Morgen rijden we weer richting Nederland en hebben 1 tussenstop net boven Frankfurt am Main.Read more