Sagres

Wat een prachtige dag. Het begon vanmorgen al met een heerlijk zonnetje, dus lopend voor een koffie met amandelcakje, de pastel de nata was al op 🫤
Ze verkochten er ook brood, dus ik hoefde geen boodschappen meer te doen.
Op de terugweg ben ik afgeslagen naar een strand, het bleek het Praia de Tonel te zijn, het enige strand dat uit stenen bestaat in deze buurt. Dat was nog echt niet makkelijk want ik had er totaal niet op gerekend om dat te gaan doen en had mijn sandalen aan, maar ja nu ik er toch eenmaal was klauterde ik over de grote stenen heen tot ik dicht bij de waterlijn was. Op een mooie vlakke steen kon ik zitten en genieten van het zonnetje, het mooie uitzicht en het geluid van de golven van de Atlantische oceaan die stukslaan op de rotsen. Heerlijk een hele tijd gezeten, maar toen kwam de terugweg. Die ging vanaf de waterlijn omhoog en als je over de stenen omhoog klauterde zakte je steeds naar beneden omdat de stenen dan naar beneden rolden. Afijn de cardio ook al weer gedaan vandaag.
Terug bij Octobus was het al lunchtijd en de soep van eergisteren moest eraan geloven, smaakte heel goed na al dat geklim.
En ondanks dat ik er twee jaar geleden al geweest was wilde ik de wandeling rond het fort maken. Voor het eerst in een hele tijd met blote voeten in de sandalen en blote armen, die niet in de sandalen natuurlijk.
Het was echt geweldig mooi, daar hielp het prachtige weer ook aan mee, maar de uitzichten op de oceaan vervelen nooit en zijn altijd anders, naar gelang het weer en de tijd van de dag. Genoten heb ik van de prachtige kleuren in het water vandaag, het blauw van het diepe water, het groen van het ondiepe water en de bruine kleuren in het groen door het zand dat door de golven meegenomen wordt, het lijkt net of er iemand aan het aquarelleren is. Veel vissers vandaag, die je soms bijna niet ziet vooral niet als ze camouflagekleding dragen, zoek de vissers op de fotocollage 😃
Schitterende wandeling over het grote terrein dat afgebakend wordt door de oceaan.
Ik heb nog gezocht naar het punt waar de kliffen de oceaan aan beide kanten ontmoeten, ik heb een foto gemaakt van wat ik denk dat het punt is, daar zie je schuimsporen die ik verder niet tegengekomen ben.
Het is ook bijzonder dat je op het terrein de golven bijna niet hoort, het is heel stil, maar zodra je over de rand kijkt hoor je het geluid van de golven weer. Het terrein ligt een flink stuk hoger daardoor hoor je het geluid niet denk ik?
En natuurlijk een bezoek aan de geluidskamer waar je het water in een grot heel ver beneden tegen de wanden hoort slaan en je voelt de luchtverplaatsing die daarmee gepaard gaat. Vandaag had ik een rok aan en had hoge verwachtingen, maar het mooie weer heeft ook een keerzijde dan zijn de golven niet zo hoog en de luchtverplaatsing navenant ook niet.
De geluidskamer is in het midden van een gebouw dat er uitziet als de doorsnee van een slakkenhuis.
Om 2 uur vertrokken en om 5 uur weer bij Octobus, wat een fijne dag was dit ❤️Læs mere