Cabeça da Gorda

Op het fietsje naar de parkeerplaats waarvandaan de bus zou vertrekken naar Cabeça da Gorda. Tot mijn stomme verbazing kwamen er steeds meer mensen aanlopen en tenslotte zaten we met 20 mensen in de minibus.
In Cabeça aangekomen gingen we als eerste naar een wasplaats die in 1940 was gebouwd en tot 1990 in gebruik is geweest, onder het dictatorschap van Salazar dat tot 1974 duurde was er echte armoede en mensen hadden een zwaar leven. Electriciteit en water was er bijna niet en het werkte niet altijd als het er was daarom is deze wasplaats zo lang in gebruik geweest. De wasplaats is een combinatiemuseum met oud speelgoed, een wat bijzondere combinatie.
Het dorp is langgerekt en de meeste huizen zijn wit met een heel kader er omheen, allemaal laagbouw.
Daarna was er heel veel te bekijken, zoals de fontein uit 1881.
Verderop kwamen we bij een gebouw van de voetbalclub uit 1962 waar een kamer was die vol stond met bekers, medailles en vaantjes waar met trots verteld werd over de overwinning van deze onbeduidende plaatselijke voetbalclub op een vooraanstaande Portugese voetbalclub, ik dacht Benfica te verstaan.
Een klein museumpje van oude gereedschappen was het volgende bezoek.
Daarna volgde, de Markthal waar allemaal zeer oude stenen tafels staan van verschillende soorten steen gemaakt, voor de vis met een gat erin om het vocht af te voeren en meer naar achteren stenen tafels voor de andere producten. De markthal is nog steeds iedere zaterdag open.
En alweer een bijzondere combinatie van de barbier die ook laarzen maakt, tussen de twee ruimtes is een doorgang zodat hij van de ene naar de andere ruimte kan gaan.
Dat alles zonder dat er aan de buitenkant ook maar iets te zien is van een uithangbord of enige andere verwijzing, je moet bekend zijn om te weten wat waar te vinden is.
De kerk kon natuurlijk ook niet ontbreken.
En toen kwam er een wandeling buiten het stadje naar een Biologisch bedrijf waar we ontvangen werden met allerlei lekkere hapjes en drinken.
De bus kwam daar voorrijden en we gingen om half 1 weer terug naar Beja.
Het was erg leuk om dat allemaal mee te maken, de deuren werden speciaal voor ons open gedaan en er waren inwoners die enthousiast vertelden over hun stadje. Het is een activiteit vanuit de gemeente Beja om de historische stadjes wat meer onder de aandacht te brengen, kosteloos en zeer de moeite waard. Het was een hele mooie invulling van deze zondagmorgen.Leggi altro