Camping - Virgílio António de

Vanmorgen ging de wekker om half 7. Alles stilletjes inpakken om de andere mensen in de slaapzaal niet te storen. We waren om even over 7 al buiten bij Octobus en vertrokken naar het vliegveld dat 850 m lopen was en 5,5 km met de auto, echt waar.
Octobus op de parkeerplaats en nog even een koffie met pastel de nata als afscheid.
En daar gaat Justus dan, dat is toch altijd een moeilijk moment. We hebben het heel fijn gehad met elkaar en ik was heel blij dat hij erbij was bij de val. Hij blijft heel rustig en doet wat er gedaan moet worden. Ik ben heel blij en trots op hem ❤️
En wat ga ik vandaag dan doen?
Het was nog zo vroeg dat ik dacht dat het een goed idee was om alvast een stuk te gaan rijden. Dat werd 163 kilometer naar Boticas waar ik om 12.00 uur op de gemeente camping aankwam.
Wel vreemd er is niemand, er was een man aan het snoeien die alleen Portugees sprak, die ging een vrouw halen bij het sportcomplex/zwembad er tegenover en ook zij sprak alleen Portugees. Toen gingen ze bellen en er kwam iemand in een auto aangereden die 3 woorden Engels door het Portugees heen husselde. Hij maakte het gebaar van time-out en ik begreep dat ik moest wachten omdat er iemand zou komen. Wel gek op het bord bij de ingang staat dat ze van 09.00 tot 17.00 u geopend zijn.
Nou ja ik moest toch Octobus reorganiseren dus het maakte niet uit. Wat een rotzooi hadden we gemaakt in de Octobus, we hadden iedere keer de spullen er gewoon ingegooid en nu lagen er 2 rugzakken met allemaal spullen er omheen.
Eerst maar eens de rugzakken leeghalen en alles wat gewassen moest worden bij elkaar in 2 tassen en dan de spullen weer in de rugzakken waar ze horen. Ik hoopte dat hier wasmachines waren, maar er zijn alleen maar van die stenen wasplaatsen met een wasbord er boven.
Om 3 uur even gaan liggen op mijn bedje, wat was ik moe. Afgelopen nacht niet goed geslapen en de nacht ervoor bijna helemaal niet, dus ik sukkelde direct de siësta binnen.
Lekker een uurtje geslapen en nog steeds niemand bij de receptie.
Ik moest toch boodschappen doen voor het avondeten dus op weg naar de Coviran. Er tegenover was een benzinestation waar ook bar op stond, dus eerst even een koffie en daarna de boodschappen.
Weer terug bij de camping nog steeds niemand. Nou ja, eerst maar soep maken dan zien we wel verder.
De soep smaakte heerlijk, ik heb al een paar dagen heel weinig gegeten omdat ik geen trek had en wat last van mijn maag en buik had, daar merkte ik nu gelukkig niets meer van.
Om 20.00 uur nog steeds niemand gezien, nou ja morgen weer een dag 😃
Morgen wil ik hier nog graag blijven en daarna weer verder rijden. Bij het bekijken van de route kreeg ik meldingen van allerlei branden die hier op dit moment in de buurt zijn, dat is best wel een gek idee. Hebben die mensen net al die regen en wind gehad, beginnen nu de branden weer. Wel fijn dat je op deze manier via de navigatie gewaarschuwd wordt.Read more