Bezanes

Het was behoorlijk fris vanmorgen, dus maar even blijven liggen tot 10.00 uur, ik heb de tijd aan mezelf dus waarom haasten?
Minder warm dan gisteren, dat is niet erg want het zonnetje schijnt wel.
Koffiedrinken en de route naar Picos er weer in gezet. Ik zou het kunnen halen vandaag wat de tijd en kilometers betreft.
Maar ja het liep toch anders. Onderweg kwam ik over een brug en zag een mooi stadje liggen aan de oever van de rivier. Het was laag water en daardoor prachtige kleuren van het zand, zeewier en water. Ik kon het niet laten, ik moest er heen.
Bij een kerkje bovenop een goed overzicht en daar zag ik verder naar links op een hoek een klein stadje liggen. Wat lag dat daar mooi, daar wilde ik heen. Maar hoe kom je daar, meestal loopt de weg niet kaarsrecht er naar toe en ik wist ook niet hoe het heette, dus de navigatie kon ook niet helpen.
Toch maar een weg naar links genomen, daardoor kwam ik bij een soort haventje met hijskranen. Daar liepen twee mensen die zeiden dat het niet mogelijk was om daar te komen. Maar dat wilde er bij mij niet in want het is een stadje, er wonen mensen dus die moeten toch ook naar huis kunnen komen?
Toch maar nog meer naar links waar ik in een leuk plaatsje kwam, Barres genaamd, maar ik wilde perse naar dat andere stadje. Er stond een infobord en toen ik daar op keek zag ik de naam van het stadje waar ik naar toe wilde, Castropol! En toen kon ik de navigatie gebruiken, het was inderdaad geen rechtstreekse weg maar ik ben er gekomen. Eerst nog even een paar boterhammetjes want het was lunchtijd en dan heerlijk kuieren door het stadje naar boven waar de kerk stond die ik van afstand al gezien had. Van dichtbij was hij minder mooi dan van veraf. Maar het stadje zelf was wel de moeite waard, vooral de oude gebouwen en de uitzichten op de rivier met de drooggevallen stukken. Ik had de tweede koffie nog tegoed en er was een leuk barretje, dus dat kwam helemaal goed.
Wat een leuk uitstapje was dat.
Maar nu moest ik toch echt op weg richting Picos. Een mooie weg door de bergen en dan bedoel ik die met de onbegroeide toppen, de weg werd steeds smaller en het gebied deed me aan Corsica denken toen ik met Elke ook zulke routes reed.
Picos ging ik vandaag niet meer halen, ik heb een mooi plekje in een gehuchtje in de bergen gevonden met alweer een prachtig uitzicht. Morgen weer een dag 😃Read more