Nog een nachtje Salinas Añanas

Heerlijk ontbijtje met koffie en een broodje op het plein van Añana voordat ik naar de Salinas ging. We waren met een groepje van 5, 2 Spaans sprekenden, 2 Frans sprekenden en ik. De rondleiding zou in het Engels zijn maar er werd ook regelmatig in het Spaans en Frans vertaald als het niet goed begrepen werd, gelukkig begon de gids wel steeds in het Engels. Wat heb ik enorm genoten van het prachtige lijnenspel dat soms ineens ontstaat als je op een hoek staat en ook van de uitleg. Deze Salinas bestaat al meer dan 7000 jaar, moet je je voorstellen. De materialen die ze gebruiken voor de bouwsels zijn voornamelijk van hout met af en toe aluminium, deze materialen corroderen niet van het zout. Ze gebruiken ook geen metalen schroeven, maar houten pennen. Om het hout heen vormt zich een laag zout dat hard wordt en het hout beschermd.
Het Iberisch schiereiland is in de oudheid zee geweest en daardoor heeft zich hier een zoutlaag gevormd die door het omringende gesteente omhoog gestuwd wordt. Voordat de Romeinen kwamen werd het zout gewonnen door het zoute water dat uit de oppervlakte komt in keramieken potten te verhitten tot al het water er uit was. Het was toen een hele zwarte vallei vanwege de vuren en de overblijfselen daarvan.
Toen de Romeinen kwamen zijn ze overgegaan tot het systeem dat nu nog gebruikt wordt. Door houten kanalen wordt het water van boven naar de zoutfarmen vervoerd en in een opslag gedaan. Met een emmer wordt het water uit de opslag gehaald en dan over een vlakke ondergrond, vroeger leem maar nu cement of tegels, gegooid en gebruik makend van de zon en de wind kan in twee dagen tijd het zout geoogst worden. Het is dan nog niet helemaal droog en wordt bewaard in opslagplaatsen waar het verder kan drogen.
Vanaf de Romeinse tijd is het meer en meer een witte vallei geworden.
Bij de opgravingen kun je een zwarte lijn zien die overgebleven is van de tijd van de vuren.
In mijn Octobus heb ik een hele box met allerlei verschillende camera's, tot nog toe heb ik nog niet de behoefte gehad om ze te gebruiken maar die behoefte kreeg ik vanmorgen wel.
Daarom gevraagd of ik morgen mocht komen fotograferen. Dat was heel moeilijk want ik mocht niet alleen en moest een formulier invullen en ondertekenen en ik moest het bij de receptie vragen. Mijn Spaans is niet goed dus aan de gids gevraagd of zij het wilde vragen aan de receptie. Dat deed ze en de receptie zei dat ik Alberto moest bellen de directeur van de stichting. Op mijn vraag of hij Engels spreekt kreeg ik een nee en ze gingen Alberto voor me bellen En Alberto zei ja 🥳🥳🥳 Morgenochtend om 10 uur mag ik tot 11 uur fotograferen en loopt dan iemand met me mee. En daarna nog een keer van 11.15 tot 12.00 uur.
Dus vanmiddag alle fototoestellen uitzoeken die ik mee wil nemen. Ik had ook geen water en eten meer want ik zou vandaag vertrekken.
Dan maar even met de Octobus aan de rij want er is niet eens een supermarkt hier in dit dorp.
Daarmee is de accu ook weer wat opgeladen om de koelbox aan te kunnen hebben.
Ik heb zo'n zin in morgen, jammer genoeg kan ik jullie de foto's die ik ga maken niet laten zien want die moet ik op een laptop invoeren en die heb ik niet bij me. Nou misschien zien jullie ze nog op een expositie van kunstenaarsvereniging ZOUT, waar ik lid van ben, een leuke overeenkomst 😃Read more