Ellen Nijhof

Joined November 2016
  • Day27

    Nadat we afscheid hadden genomen van Nora zijn we vertrokken richting Darwin. Na Alice Springs tot Uluru en terug wat al zo'n 1200km was, hadden we nu weer 1500km voor de boeg. Veel rijden dus en onderweg niet veel te zien.

    Eerste stop was Devils Marbels. Dit zijn grote rotsblokken die willekeurig gedropt lijken te zijn. Wel gaaf in een vlak landschap met rode aarde, witte grassige planten en lage bomen en dan vanuit het niets mega rotsformaties. Hier op de camping ernaast verbleven waardoor we een gave zonsondergang en zonsopgang hebben kunnen zien.

    Vanuit Devils Marbels doorgereden naar de natural hotsprings in Katherine. Hier in gezeten na zonsondergang, dachten dat is gaaf met de sterrenhemel boven je. Wat ook het geval was, totdat Michaela iets over haar schouder voelde lopen (waarschijnlijk een kikker) en ik er toen klaar mee was. Dus de hotpools uitgegaan en drankje gedaan met wat live muziek.

    Vervolgens naar Litchfield National Park doorgereden. Hoorde hier erg veel goede verhalen over. Park was mooi veel verschillende watervallen en meertjes om in te zwemmen, erg lekker aangezien de temperatuur rond de 30graden is elke dag. Hier verschillende hikes gemaakt, en vooral veel genoten van de zon. Naast onze camping was een waterval met groot meer, heerlijk. Voordat ik het water in ging zag ik al een grote salamander op de rots zitten, dus niet echt relaxt gezwommen. Vervolgens wat informatie gelezen dat er kleine krokodillen zwemmen (blijkbaar niet gevaarlijk) en dat het in regenseizoen gesloten is, omdat dan de zoutwater krokodillen via de riviertjes in het meer komen. Na deze info, heb ik er maar niet meer gezwommen :-)
    Verder in datzelfde stuk hingen de bomen vol met mega grote vleermuizen (fruit bats) die een mega lawaai maken.

    Vanuit Litchfield NP doorgereden naar Darwin, wederom veel goede verhalen over gehoord en dat was waar. Goede vibe, relaxte atmosfeer en klein centrum. Hier overdag het centrum verkent (shoppen en eten :-)) en bij het lagoon gelegen. In de avonden naar de Mindil sunset beach market geweest, uit gegaan, film gekeken in deckchair cinema (open lucht bioscoop), krokodil en buffalo gegeten, was beide niet heel bijzonder alhoewel buffalo wel een aparte smaak had en tips gekregen van onze host. We hadden via couchsurfing een slaapplaats geregeld voor het weekend wat super was. En nu door naar Kakadu NP :-)

    Heb nog wat foto's aan het afgelopen bericht toegevoegd :-)
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day19

    Laatste dag in NZ doorgebracht met Norci, oud collega en huisgenootje, zij woont en werkt nu in Auckland en was toevallig vrij op maandag. Dus lekker geluncht, wandeling gemaakt naar Mt ..... en wezen wandklimmen. Best leuk en actief. Vervolgens bij mijn hostel afgezet en maar een wijntje gepakt met mijn kamergenoten. Moest om 3u opstaan, dus dacht met wijntje iets meer kans om te slapen... helaas... niet geslapen..

    Vervolgens om 6.45u het eerste vliegtuig in naar Brisbane, 3.50 uur, daarna een overstap van bijna 2uur en door in het vliegtuig naar Alices Springs, 3.5uur. Super koud in het vliegtuig, maar zo'n gaaf uitzicht. Rode dessert, met wat groen en strakblauwe lucht, geweldig!

    Eenmaal in Alice Springs stonden Michaela en Nora al te wachten, dus de auto in en 160km gereden naar onze free campsite. Hier tent opgezet, gegeten en gekaart en bed ingedoken. Lange reisdag, maar voelt goed om weer in Ozzie te zijn en heb goed gezelschap ☺

    Volgende ochtend doorgereden naar Kata Tjuta National Park. Hier eerst de Olgas bezocht, super gaaf en indrukwekkend. Wat korte wandelingen gemaakt en doorgereden naar Uluru voor sunset. Helaas was net bij het laatste stukje wat bewolking, dus niet de magische kleuren gezien, desalniettemin nog steeds indrukwekkend. Volgende ochtend vroeg op voor zonsopgang, helaas was het erg bewolkt en begon het ook te regen, dus behalve een grijze Uluru niet veel. De regen even afgewacht en begonnen aan de base walk rondom de Uluru, paar buien en veel wind (dacht dat we in de dessert waren?!) Zelfs kleine watervallen vanaf de Uluru kunnen zien, blijkbaar naar 1% van de mensen die dat ziet. Toch besloten nog een extra nacht te blijven en nog 1x de zonsopgang gaan proberen. Deze was wel erg gaaf.

    Na zonsopgang doorgereden naar Kings Canyon, geweldig dit! Onderweg eerst een wilde kameel gezien. Stak heel relaxed de weg voor ons over. Michaela rn Nora geloofde niet dat er wilde kamelen waren... ik had gelijk 😊 En dan Kings Canyon zo indrukwekkend en geweldige omgeving. Hier een hike gemaakt naar de top en hier rondgelopen, super gaaf!

    Na de hike doorgereden naar onze campspot en een kangaroo gezien, ondanks dat ik ze al eerder gezien heb, toch leuk 😊 eenmaal aangekomen bij de campground maakte de auto een raar piepend geluid. Iemand gevraagd of ze verstand van auto's hadden, hij dacht dat het de rem was. Dus wiel eraf gehaald, gekeken, konden niks vinden, wiel er weer opgezet en op de een of andere manier was dat genoeg, magische handen, alleen geen idee wat we gedaan hebben, haha...

    De volgende ochtend hadden we een dingo op onze campsite. We hoorden ze al 2 nachten geleden (dacht dat ze alleen op fraser island leefden, blijkbaar dus niet). Vervolgens weer terug naar Alice Springs gereden. Hier een extra deken kopen (het vriest hier 's nachts en overdag is het 29 graden, dat noemen ze winter 😂). Dan weer afscheid nemen van Nora, zij gaat naar Adelaide en Michaela en ik gaan door naar Darwin.

    Foto's van mijn laptop volgen later als ik we in Darwin zijn waarschijnlijk :-)
    Read more

  • Day15

    Goodbye NZ, Hello Ozzie :-)

    July 30 in New Zealand

    Na 2 weken lang spullen uitzoeken, tas inpakken, uit eten op mijn vrije dage en afscheid nemen is het eindelijk tijd om NZ te verlaten. 11 maanden gewerkt bij The Blue en ondanks dat ik blij ben weer op pad te gaan, blijft afscheid nemen het vervelendste deel van reizen.
    Gelukkig ga ik een aantal wel weer ergens in wereld tegenkomen, aangezien je toch wel weer goede vriendschappen opbouwt.

    Maar ach, bij elk afscheid hoort ook weer een nieuw begin en zo gaan we door naar Australië. Na 8 jaar eindelijk terug en het mooiste stuk (zeggen ze) van Australië ontdekken. Vandaag vlieg ik vanaf Auckland naar Brisbane (3.50uur) dan een korte overstap om door te vliegen naar Alice Springs (3,5uur). Hier zal een vriendin (Michaela) mij oppikken. Michaela heb ik afgelopen jaar in Franz Josef in NZ leren kennen en ik heb bij haar in Methven gewoond, toen ik mijn pols gebroken had.
    Samen met een ander meisje gaan we eerst naar Uluru. Vanuit hier gaat het andere meisje door naar Melbourne en wij gaan terug naar Alice Springs en dan door naar Darwin. Vanaf hier is het de planning om van Darwin via de kust naar Perth te gaan. De meest rechtstreekse route voor deze trip is ongeveer 6700km.. maar daar komen waarschijnlijk nog vele afwijkingen bij :-)

    Als afsluiting van NZ, hier nog wat leuke feitjes:
    - Als je iemand een vraag stelt en ze kijken je aan en trekken hun wenkbrauwen op, dan is het antwoord ja.
    - Een CC and dry is een Canadian Club en ginger ale
    - Een lemon lime and bitters is lime cordial (ranja) met lemonade (sprite), bitters (heeft 40% alcohol, gelukkig doe je er maar een paar druppels in aangezien kinderen het ook drinken) en een schijfje citroen.
    - Verder mixen ze alle drankjes (lemon, lime & soda, cola & raspberry, lemonade & raspberry etc).
    - Ze hebben geen curriculum op scholen behalve voor engels en wiskunde
    - Fietspaden kennen ze wel sporadisch, maar die verdwijnen net voor een kruispunt of rotonde, waardoor het dus eigenlijk gevaarlijker wordt.
    - Ze kennen geen lengtematen in broeken (met als gevolg voor mij dat ik een jaar lang 3/4broeken gedragen heb)
    - Huizen zijn niet of nauwelijks geisoleerd en hebben veelal enkel glas, centrale verwarming hebben ze niet (te duur), ondanks dat het in de winter hier vriest 's nachts (zuidereiland werd het op plekken -12). Dus iedereen slaapt met elektrische dekens, kruiken of met heatpumps (airco die warme lucht blaast).
    - In het zuidereiland was het normaal om bij de ingang van de supermarkt gumboots (regenlaarzen) te zien staan, zo houden ze de supermarkt schoon door op sokken te lopen.
    - Verder is het hier normaal om op blote voeten te lopen, te gymen etc.
    - Bij het uitgaan zijn de meiden vaak enorm opgemaakt, korte jurkjes en hoge hakken, terwijl de mannen vaak lijken alsof ze rechtstreeks van werk komen.
    - Meeste Nieuw-Zeelanders hebben zelf nog nooit een wilde kiwi gezien.
    - Verder volgt bijna iedereen de rugby, de all blacks, tijdens de wedstrijden zijn de barren vol, maar zodra het eindsignaal gaat is de bar leeg. Maakt hierbij niet iit of ze gewonnen of verloren hebben.
    - Tot slot iedereen kent de haka en voor elke wedstrijd wordt die uitgevoerd, ook bij de niet-rugby sporten
    Read more

  • Day1

    Here we go again :-)

    July 16 in New Zealand

    Welkom terug allemaal, 

    Na ruim anderhalf jaar in NZ is het eindelijk tijd om weer door te reizen. Na veel wikken en wegen toch besloten bij findpenguins te blijven, aangezien het album er wel erg gaaf uit ziet en het voor mij makkelijk te gebruiken is.
    Voor de volgers het ook makkelijker, aangezien je geen account meer hoeft aan te maken, maar gewoon een reactie kunt achterlaten :-)

    Sinds september 2017 ben ik aan het werk geweest bij restaurant BlueBiYou in Papamoa Beach, in juni veranderd naar The Blue, hier veel uren kunnen maken over de zomer (45 tot 50 uur per week) en ook nu nog steeds druk en gezellig, maar wel besloten weer door te gaan. Gelukkig vind ik mijn werk en collega's nog steeds leuk, anders was ik al veel eerder weggeweest, voordat omdat er in Papamoa zelf niet veel te beleven is. Een leuk plaatsje naast het strand, maar dat is alles. Mijn auto al verkocht in december en Papamoa ligt net te ver af van de rest om dat op de fiets te doen. Wel wat leuke tripjes kunnen maken met de bus van het werk en een auto gehuurd van een vriendin. 

    Zo ben ik een weekendje richting Gisborne geweest. Hier mijn oud collega's en hostel opgezocht. Het originele plan was om vrienden van afgelopen jaar te zien, maar die zitten overal over de wereld (Canada, UK, Duitsland, Zuider eiland etc), maar was uiteindelijk wel leuk om iedereen weer even te zien en even een paar dagen weg te zijn. 

    Een aantal weken later mijn laatste deel van mijn trip gemaakt, namelijk Northland (het stuk boven Auckland). Dit was een mooi stukje en heerlijk om weer even wat anders te doen dan werken. Hier begonnen met het bezoeken van de grootste (Tane Mahuta "life giver", stamomtrek 13.8m, totale hoogte 51.5m en inhoud: 244.5m3) en een-na-grootste Kauri (Te Matua Ngahere, stamomtrek 16.4 m, totale hoogte 29.9m en inhoud van 208.1 m3) tree, die waren erg indrukwekkend.
    Vervolgens naar Cape Reinga (waar de Tasman Sea en de South Pasific Ocean samen komen) gereden, maar helaas geen draaikolken of 2 verschillende kleuren in de oceanen gezien, had hier vele goede verhalen over gehoord :-). Vervolgens via de sanddunes (voelde alsof ik in een woestijn liep zo groot) en 90 mile beach naar Wangaria Bay gereden en hier heerlijk aan het water gekampeerd. De volgende ochtend eindelijk geluk en eindelijk dolfijnen gezien, die kwamen een rondje door de bay maken. Vervolgens na een hike door gereden naar Tutukaka (geweldige naam :-)) en hier na 1,5 jaar ook weer gedoken (op de Poor Knight Islands), Even wennen met zulke dikke wetsuits aan, dus wat moeite tijdens de eerste duik met mijn buyoncy, maar 2e duik ging gelukkig weer lekker. De volgende dag nog een laatste stop gemaakt bij de gannets voordat ik weer terug naar Papamoa moest. Eindelijk de gannets gezien. In de zomer zitten ze met duizenden bij elkaar, nu waren er nog een stuk of 100 over. 

    Nu is het tijd om mijn spullen uit te zoeken, mijn tas te pakken en weer afscheid nemen en dan door naar Australië 😃😃

    Hieronder de foto's van mijn trip naar Northland
    Read more

  • Day412

    Merry Christmas

    December 26, 2017 in New Zealand

    Om mee te beginnen: Voor iedereen, fijne kerstdagen en een goed oud & nieuw!
    In Nieuw-Zeeland is kerst ondertussen al voorbij (zij hebben maar 1 kerstdag en dan boxingday, bekend om de grote kortingen), maar geen 2 kerstdagen zoals ons. Gelukkig zijn het wel beide feestdagen net als 1 en 2 januari, wat goed uitkomt voor mij :-)

    Afgelopen maanden niet veel gedaan, maar wel veel gebeurd. Eerst een kamer gevonden in een huis naast het strand. Super lekker als het huis schoon was geweest en de eigenaren minder gek waren geweest en niet in de caravan naast het huis gewoont hadden, maar helaas was dat niet het verhaal.. dus na een maand ofzo mijn kamer opgezegd en weer hard op zoek gegaan naar een ander. Gelukkig kwam er een schoon huis langs, de dag vordat ik eruit moest, dus dit geregeld. Diezelfde dag een koper voor mijn auto gevonden. Had mijn auto te koop gezet omdat ik niet zeker wist of ik een werkvisum zou krijgen en mocht ik blijven wilde ik kijken voor een goedkopere auto.
    Gelukkig de volgende dag bericht gekregen dat ik een werkvisum kreeg voor 8 maanden. Dit was ook de periode dat ik hem had aangevraagd, vooral omdat ik graag verder wil reizen naderhand. Maar voor nu moet ik eerst geld verdienen, nadat ik niet kon werken voor 6 weken, omdat mijn pols in het gips zat....

    De week voordat ik mijn auto verkocht, nog net een korte trip naar Coromandel kunnen maken. Wilde heel graag een hike doen, maar helaas was deze nog steedd afgesloten na alle overstromingen en regenoverlast van afgelopen maanden. Dus heerlijk aan het water gekampeerd, een korte wandeling gemaakt en mij getrakteerd op een heerlijk dinner bij Volare (restaurant in Tauranga waar Renske 7 jaar geleden gewerkt heeft, toen het nog van Luigi, mijn baas nu, was).

    Kerst hier een prachtige dag gehad. Super lekker weer na een paar dagen wat minder. Lunch gewerkt, waren vol geboekt en hebben een mooie lunch geserveerd van 7 gangen. Hierna opgeruimd en vervolgens met alle collega's die wilden een dinner gehad en een mooie borrel. Een geslaagde dag, heerlijk weer en een prachtig uitzicht :-)

    Met dit bericht sluit ik dit weblog af, aangezien ik in NZ blijf tot mijn visum afloopt. De komende maanden zullen vooral bestaan uit werken en in en rondom Papamoa (met de fiets kom je niet zo ver). Maar zodra ik weer ga reizen zal ik weer een nieuw webblog openen en zijn jullie weer helemaal op de hoogte :-)

    Maar voor nu, geniet nog van de laatste week van 2017, maak er een knallend uiteinde van en op naar een top 2018. Een nieuw jaar voor het maken van nieuwe herinneren en voor het achtervolgen van je dromen!!
    Read more

  • Day327

    Mount Maunganui & Papamoa

    October 2, 2017 in New Zealand

    Ondertussen alweer ruim 8 weken uit het gips en merk dat ik bijna alles weer kan. Mijn pols en arm zijn nog steeds een beetje stijf, maar kan het bijna weer draaien zoals voor de breuk en ook mijn kracht komt langzaamaan terug.

    Vanuit het Zuidereiland een dagje in Wellington doorgebracht. Hier het museum Te Papa bezocht. Dit is een gratis museum met een gedeelte over aardbevingen en waar je een aardbeving kan voelen in een simulator. Dit vond ik wel erg interessant, vooral omdat dat mijn grootste angst (vooral in de buurt van Christchurch) was. Gelukkig heb ik er geen gevoelt, dus hoop dat dat zo blijft :-)

    Vanuit Wellington naar Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu gereden. Dit is de naam die Māori in Nieuw Zeeland aan een heuveltje van 305 meter hoog hebben gegeven. Het betekent "De berg waar Tamatea, de man met de grote knieën, de bergbeklimmer, de land-verslinder die over de wereld reist, speelde met zijn neus fluit voor zijn geliefde". Dit heuveltje houdt ook het Guinness World Record voor langste plaatsnaam (85 letters) ter wereld.
    Vervolgens door gereden naar Mount Maunganui. Had op sommige plekken nog wel iets langer willen blijven, maar had ik geen tijd me er voor dankzij de geweldige All Blacks rugby match in Dunedin, maar gelukkig had ik het meeste al eerder gezien.

    1 september ben ik weer begonnen met werken, dit maal bij BlueBiYou in Papamoa. Dit is een restaurant aan het strand met een Italiaanse eigenaar. Renske heeft in 2011 voor hem gewerkt en zo'n goede indruk achtergelaten dat ik ook voor hem mocht werken. Gelukkig was hij ook blij met mij en kreeg ik de eerste week al een loonsverhoging :-D Hier zal ik blijven werken tot mijn visa verloopt en dan weer verder zien. Afgelopen weken eerst nog in mijn auto geleefd, maar nu een kamer gevonden naast het strand. Verder weinig te vertellen nu, als je niet reist zie je ook niet zo veel, vandaar dat dit bericht ook lang op zich heeft laten wachten.

    Update 4-11-2017
    Sorry dat ik zo lang op me heb laten wachten maar de foto's zijn eindelijk toegevoegd :-)
    Foto's van Wellington, de langste plaatsnaam in de wereld en Mount Maunganui staan in dit bericht.
    Read more

  • Day293

    Foto's Goodbye South Island

    August 29, 2017 in New Zealand

    Foto's van Hanmer Springs en Picton

  • Day293

    Goodbye South Island

    August 29, 2017 in New Zealand

    Ondertussen 7 weken verder, gipsvrij en weer op pad. Mijn 6 weken gips bestonden vooral uit veel films en series kijken, kaarten en avondjes live muziek en ski flix. Skiflix is elke 2 weken op payday voor alle medewerkers van de mountain. Zij maken een 20 minuten lange film met updates, waardering en onderlinge grappen. Hierna is er live muziek, een super feestje :-)
    De 6 weken zijn voorbij gevlogen, zat in een fijn huis met leuke en relaxte mensen. Veel met Michaela opgetrokken naar live muziek, rugby games en voor lekker eten. Daarbij een dag en de avond ervoor naar christchurch geweest met Fontein, Alex, Teghan en Michaela(allemaal huisgenoten). Lekker de kroeg in geweest en de dag bij het strand doorgebracht. Een week later een dagje naar Akaroa geweest. Na ons kwam nog een auto, dus de dag met z'n 10en doorgebracht. Akaroa is een klein plaatsje, oorspronkelijk Frans, aan de kust. Een klein en lieflijk plaatsje.

    Een week geleden ging mijn gips er eindelijk af. Wat een opluchting. Maar het viel ook tegen. Ik wist wel dat ik mijn kracht zou verliezen, maar niet dat mijn pols zo stijf zou zijn dat ik 'm bijna niet kan bewegen. Nu na een week gaat het beter, maar nog lang niet zoals ik wil.

    Wel afgelopen week weer op pad geweest. Eerst naar Christchurch. Hier het monument ter herdenking van de aardbeving in 2011 bezocht. Hier vielen 130 doden, het monument is 130 lege, witte stoelen. Vond het een mooie manier om de aardbeving te herdenken, maar hij viel alleen in het niet doordat het tussen een druk kruispunt en een parkeerplaats in zat. Daarbij ligt de hele stad open door wegwerkzaamheden en bouwplaatsen. Het is ook geen mooie stad. Daarna ben ik naar het "containercentrum" geweest. Dit centrum is gebouwd met zeecontainers na de aardbeving, zodat de winkels weer open konden. Wel interessant om te zien en wat leuke winkels, wel had ik het groter verwacht.

    Afgelopen zaterdag uiteindelijk toch naar de rugby game in Dunedin geweest. The All Blacks tegen the Wallabies. 2 nationale teams. De week ervoor werden de Wallabies finaal ingemaakt in Australië, nu wonnen de All Blacks in de laatste minuut. Super gaaf om er te zijn, het stadium is klein en we zaten dichtbij het veld. Hierna in de kroeg wat mensen uit Methven tegen gekomen en Mattia waar ik in Gisborne maanden mee heb samengewoont, al met al een super avond en absoluut de mega omweg waard.

    Zondag vanuit Dunedin 7 uur gereden naar Hanmer Springs, hier heerlijk de beroemde hot pools bezocht. En gister doorgereden naar Picton. Op het moment op de ferry en toen was het tijd om gedag te zeggen tegen het Zuider Eiland. Op naar het noordereiland, met warmer weer en veel minder sandflies :-)

    Foto's volgen later deze week.

    Update 4-11-2017 Zie dat ik vergeten ben de foto's erbij te plaatsen, dus bij deze alsnog. Hieronder de foto's van Methven, huisgenootjes en onze dagtrip naar Akaroa.
    Read more

  • Day246

    Foto's Mt Cook, Lake Tekapo & ziekenhuis

    July 13, 2017 in New Zealand

    Hierbij de foto's van Mt Cook, Lake Tekapo, Mt Hutt, Methven en mijzelf in het ziekenhuis. Heb er maar geen foto van mijn pols bij gedaan, dacht daar wordt vast niet iedereen vrolijk van ;-)

Never miss updates of Ellen Nijhof with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android