Ellen Nijhof

Joined November 2016
  • Day412

    Merry Christmas

    December 26, 2017 in New Zealand

    Om mee te beginnen: Voor iedereen, fijne kerstdagen en een goed oud & nieuw!
    In Nieuw-Zeeland is kerst ondertussen al voorbij (zij hebben maar 1 kerstdag en dan boxingday, bekend om de grote kortingen), maar geen 2 kerstdagen zoals ons. Gelukkig zijn het wel beide feestdagen net als 1 en 2 januari, wat goed uitkomt voor mij :-)

    Afgelopen maanden niet veel gedaan, maar wel veel gebeurd. Eerst een kamer gevonden in een huis naast het strand. Super lekker als het huis schoon was geweest en de eigenaren minder gek waren geweest en niet in de caravan naast het huis gewoont hadden, maar helaas was dat niet het verhaal.. dus na een maand ofzo mijn kamer opgezegd en weer hard op zoek gegaan naar een ander. Gelukkig kwam er een schoon huis langs, de dag vordat ik eruit moest, dus dit geregeld. Diezelfde dag een koper voor mijn auto gevonden. Had mijn auto te koop gezet omdat ik niet zeker wist of ik een werkvisum zou krijgen en mocht ik blijven wilde ik kijken voor een goedkopere auto.
    Gelukkig de volgende dag bericht gekregen dat ik een werkvisum kreeg voor 8 maanden. Dit was ook de periode dat ik hem had aangevraagd, vooral omdat ik graag verder wil reizen naderhand. Maar voor nu moet ik eerst geld verdienen, nadat ik niet kon werken voor 6 weken, omdat mijn pols in het gips zat....

    De week voordat ik mijn auto verkocht, nog net een korte trip naar Coromandel kunnen maken. Wilde heel graag een hike doen, maar helaas was deze nog steedd afgesloten na alle overstromingen en regenoverlast van afgelopen maanden. Dus heerlijk aan het water gekampeerd, een korte wandeling gemaakt en mij getrakteerd op een heerlijk dinner bij Volare (restaurant in Tauranga waar Renske 7 jaar geleden gewerkt heeft, toen het nog van Luigi, mijn baas nu, was).

    Kerst hier een prachtige dag gehad. Super lekker weer na een paar dagen wat minder. Lunch gewerkt, waren vol geboekt en hebben een mooie lunch geserveerd van 7 gangen. Hierna opgeruimd en vervolgens met alle collega's die wilden een dinner gehad en een mooie borrel. Een geslaagde dag, heerlijk weer en een prachtig uitzicht :-)

    Met dit bericht sluit ik dit weblog af, aangezien ik in NZ blijf tot mijn visum afloopt. De komende maanden zullen vooral bestaan uit werken en in en rondom Papamoa (met de fiets kom je niet zo ver). Maar zodra ik weer ga reizen zal ik weer een nieuw webblog openen en zijn jullie weer helemaal op de hoogte :-)

    Maar voor nu, geniet nog van de laatste week van 2017, maak er een knallend uiteinde van en op naar een top 2018. Een nieuw jaar voor het maken van nieuwe herinneren en voor het achtervolgen van je dromen!!
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day327

    Mount Maunganui & Papamoa

    October 2, 2017 in New Zealand

    Ondertussen alweer ruim 8 weken uit het gips en merk dat ik bijna alles weer kan. Mijn pols en arm zijn nog steeds een beetje stijf, maar kan het bijna weer draaien zoals voor de breuk en ook mijn kracht komt langzaamaan terug.

    Vanuit het Zuidereiland een dagje in Wellington doorgebracht. Hier het museum Te Papa bezocht. Dit is een gratis museum met een gedeelte over aardbevingen en waar je een aardbeving kan voelen in een simulator. Dit vond ik wel erg interessant, vooral omdat dat mijn grootste angst (vooral in de buurt van Christchurch) was. Gelukkig heb ik er geen gevoelt, dus hoop dat dat zo blijft :-)

    Vanuit Wellington naar Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu gereden. Dit is de naam die Māori in Nieuw Zeeland aan een heuveltje van 305 meter hoog hebben gegeven. Het betekent "De berg waar Tamatea, de man met de grote knieën, de bergbeklimmer, de land-verslinder die over de wereld reist, speelde met zijn neus fluit voor zijn geliefde". Dit heuveltje houdt ook het Guinness World Record voor langste plaatsnaam (85 letters) ter wereld.
    Vervolgens door gereden naar Mount Maunganui. Had op sommige plekken nog wel iets langer willen blijven, maar had ik geen tijd me er voor dankzij de geweldige All Blacks rugby match in Dunedin, maar gelukkig had ik het meeste al eerder gezien.

    1 september ben ik weer begonnen met werken, dit maal bij BlueBiYou in Papamoa. Dit is een restaurant aan het strand met een Italiaanse eigenaar. Renske heeft in 2011 voor hem gewerkt en zo'n goede indruk achtergelaten dat ik ook voor hem mocht werken. Gelukkig was hij ook blij met mij en kreeg ik de eerste week al een loonsverhoging :-D Hier zal ik blijven werken tot mijn visa verloopt en dan weer verder zien. Afgelopen weken eerst nog in mijn auto geleefd, maar nu een kamer gevonden naast het strand. Verder weinig te vertellen nu, als je niet reist zie je ook niet zo veel, vandaar dat dit bericht ook lang op zich heeft laten wachten.

    Update 4-11-2017
    Sorry dat ik zo lang op me heb laten wachten maar de foto's zijn eindelijk toegevoegd :-)
    Foto's van Wellington, de langste plaatsnaam in de wereld en Mount Maunganui staan in dit bericht.
    Read more

  • Day293

    Foto's Goodbye South Island

    August 29, 2017 in New Zealand

    Foto's van Hanmer Springs en Picton

  • Day293

    Goodbye South Island

    August 29, 2017 in New Zealand

    Ondertussen 7 weken verder, gipsvrij en weer op pad. Mijn 6 weken gips bestonden vooral uit veel films en series kijken, kaarten en avondjes live muziek en ski flix. Skiflix is elke 2 weken op payday voor alle medewerkers van de mountain. Zij maken een 20 minuten lange film met updates, waardering en onderlinge grappen. Hierna is er live muziek, een super feestje :-)
    De 6 weken zijn voorbij gevlogen, zat in een fijn huis met leuke en relaxte mensen. Veel met Michaela opgetrokken naar live muziek, rugby games en voor lekker eten. Daarbij een dag en de avond ervoor naar christchurch geweest met Fontein, Alex, Teghan en Michaela(allemaal huisgenoten). Lekker de kroeg in geweest en de dag bij het strand doorgebracht. Een week later een dagje naar Akaroa geweest. Na ons kwam nog een auto, dus de dag met z'n 10en doorgebracht. Akaroa is een klein plaatsje, oorspronkelijk Frans, aan de kust. Een klein en lieflijk plaatsje.

    Een week geleden ging mijn gips er eindelijk af. Wat een opluchting. Maar het viel ook tegen. Ik wist wel dat ik mijn kracht zou verliezen, maar niet dat mijn pols zo stijf zou zijn dat ik 'm bijna niet kan bewegen. Nu na een week gaat het beter, maar nog lang niet zoals ik wil.

    Wel afgelopen week weer op pad geweest. Eerst naar Christchurch. Hier het monument ter herdenking van de aardbeving in 2011 bezocht. Hier vielen 130 doden, het monument is 130 lege, witte stoelen. Vond het een mooie manier om de aardbeving te herdenken, maar hij viel alleen in het niet doordat het tussen een druk kruispunt en een parkeerplaats in zat. Daarbij ligt de hele stad open door wegwerkzaamheden en bouwplaatsen. Het is ook geen mooie stad. Daarna ben ik naar het "containercentrum" geweest. Dit centrum is gebouwd met zeecontainers na de aardbeving, zodat de winkels weer open konden. Wel interessant om te zien en wat leuke winkels, wel had ik het groter verwacht.

    Afgelopen zaterdag uiteindelijk toch naar de rugby game in Dunedin geweest. The All Blacks tegen the Wallabies. 2 nationale teams. De week ervoor werden de Wallabies finaal ingemaakt in Australië, nu wonnen de All Blacks in de laatste minuut. Super gaaf om er te zijn, het stadium is klein en we zaten dichtbij het veld. Hierna in de kroeg wat mensen uit Methven tegen gekomen en Mattia waar ik in Gisborne maanden mee heb samengewoont, al met al een super avond en absoluut de mega omweg waard.

    Zondag vanuit Dunedin 7 uur gereden naar Hanmer Springs, hier heerlijk de beroemde hot pools bezocht. En gister doorgereden naar Picton. Op het moment op de ferry en toen was het tijd om gedag te zeggen tegen het Zuider Eiland. Op naar het noordereiland, met warmer weer en veel minder sandflies :-)

    Foto's volgen later deze week.

    Update 4-11-2017 Zie dat ik vergeten ben de foto's erbij te plaatsen, dus bij deze alsnog. Hieronder de foto's van Methven, huisgenootjes en onze dagtrip naar Akaroa.
    Read more

  • Day246

    Foto's Mt Cook, Lake Tekapo & ziekenhuis

    July 13, 2017 in New Zealand

    Hierbij de foto's van Mt Cook, Lake Tekapo, Mt Hutt, Methven en mijzelf in het ziekenhuis. Heb er maar geen foto van mijn pols bij gedaan, dacht daar wordt vast niet iedereen vrolijk van ;-)

  • Day246

    Snow, snow, hospital.. mt Cook & mt Hutt

    July 13, 2017 in New Zealand

    Vanuit Dunedin doorgereden richting Mt Cook village. Mt Cook village bereik je door langs lake Pukaki te rijden door een vallei. Prachtige omgeving! Had een paar mooie hikes in de planning, maar eenmaal daar aangekomen bleken diverse wegen afgesloten te zijn vanwege de sneeuw en lag het hele dorp in de sneeuw. Eerst een hike de berg op gemaakt, mooie uitzichten en het pad omhoog was redelijk goed te doen. De volgende dag Hooker track en Kea Point track gedaan, mooie vlakke tracks, maar het hele pad was een dikke laag ijs met klein beetje sneeuw. Lake Hooker was compleet bevroren, best leuk. Behalve als je bedenkt om erop te gaan lopen voor een foto en valt... dat doet pijn, was even vergeten hoe hard ijs was... haha

    Die avond maar direct doorgereden naar Lake Tekapo, een super mooie rit tussen vlakke landen met bergen bedekt met sneeuw op de achtergrond, leek bijna getekend..
    Lake Tekapo lekker een hostel geboekt aangezien het in Mt Cook village de nacht ervoor super koud was, bleek achteraf -10 graden. Omdat ook Lake Tekapo bedekt was met sneeuw en ijs en ik geen zin had in nog meer geslibber en vallen doorgereden naar Methven, waar ik een vriendin zou ontmoeten.

    In Methven met Michaela en wat huisgenoten naar de rugby geweest. En omdat ik tot de conclusie kwam in Mt Cook dat hiken niet het beste idee is besloten om snowboarden een kans te geven. Aangezien een skipas met lessen (2x 1.50u per dag) en huur voor 4 dagen bijna net zo duur was als 1 dag, besloten voor de 4 dagen te gaan.. eindelijk snowboarden :-)
    Op zondag mijn eerste dag, kwam rond 9u aan en om 10.20u begon mijn les, dus eerst maar gewacht op mijn eerste les en na de eerste dag ging het redelijk, begon beetje het gevoel te krijgen, dus goed.
    De 2e dag rustig aan begonnen, eerst halverwege de beginnersbult en toen vanaf de top. Eerste keer ging redelijk, 2e keer en laatste keer voor mijn les, voelde goed, bochten gingen goed en voelde lekker, totdat ik moest uitwijken voor een klein meisje en mijn evenwicht verloor en achterover viel. Opstaan lukte niet, kon mijn arm niet bewegen en mijn voeten zaten nog aan mijn board vast. Eerst naar de medische dienst op de berg, maar omdat het niet goed voelde en er wel erg vreemde bulten op mijn pols zaten maar naar de medische dienst in Methven geweest, want hier konden ze een X-ray maken. Vanuit daar werd ik doorverwezen naar de boneshop in Christchurch. Pols gebroken, een nare breuk, wat gezet moest worden. Dus aan het lachgas, tegen de pijn, totdat ik geholpen kon worden en daar werd mijn hele arm verdoofd, arm gezet en gips eromheen. Elke week moet ik terugkomen, wordt er een nieuwe x-ray gemaakt en hopelijk blijft alles goed staan, zodat ik niet als nog geopereerd moet worden. Dus aankomende 6 weken zit ik in het gips en kan ik niet werken.

    Gelukkig zit ik bij Michaela in een huis met hele fijne mensen en ik mag hier zo lang blijven als nodig. Erg fijn! Daarbij is de pijn te doen en moet ik nu dus gewoon rust houden.

    Hierbij de foto's van de Mouraki Boulders en Mt Cook
    Read more

Never miss updates of Ellen Nijhof with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android