A 405-day adventure by thomas en sanne
  • Ooit komen we terug!

    October 6, 2016 in Namibia

    De volgende ochtend gaan we weer vroeg op pad om de canyon bij daglicht te ontdekken. De grootte is overweldigend. Je kunt heel ver kijken en vanuit iedere hoek is het uitzicht weer anders. We lopen langs de canyon af tot we een top plekje vinden. Even een moment nemen om bewust te genieten van hoe mooi het hier is. We besluiten ter plekke nog eens terug te gaan om de Fish River Canyon hike te doen: Een mega zware maar mooie 4-5 daagse hike door de canyon. Andere toeristen zijn er trouwens wel, maar niet meer dan een handvol (al zou het kunnen dat we de touringcars vakkundig hebben ontweken). Een groot verschil met de Grand Canyon ;)

    ‘s Middags besluiten we weer verder te rijden. Niet ver buiten het park ligt Road House, een soort restaurant / hotel / camping. Vrij toeristisch maar wel erg leuk! Overal op het terrein vind je oldtimers en oude snuisterijen waardoor het als een gezellig allegaartje voelt. We kijken onze ogen uit.

    Voor we weer verder rijden trakteren we onszelf op een goddelijke burger met friet. Of hij echt goddelijk was.. geen idee. Maar het is heerlijk om weer eens uit eten te gaan na al die zelfgekookte maaltjes. Niet voor te stellen dat we even geleden in Azië wel drie keer per dag uit eten gingen!

    Tijd om te vertrekken. We slaan rechtsaf richting de Zuid-Afrikaanse grens, richting Ariamsvlei. Inmiddels is het alweer einde middag: tijd om een camping te zoeken want de grensovergang zullen we niet meer redden vandaag.

    We stoppen bij het dorpje Grünau en vinden een plekje bij de White House campsite. Meer dan een paar plekjes bij een boerderij is het niet, maar de omgeving is prachtig en de lieve gastvrouw maakt het méér dan goed. We zijn nog niet binnen of we worden verwend met zelfgebakken sopkoeke, een soort brosse kruidige koeken. Super lekker.

    Later die avond begint het zo hard te waaien en stormen dat we besluiten onze tent maar onder een overkapping te plaatsen. Het waait ineens zo hard dat we echt bang zijn dat onze tent het niet gaat overleven. Ach, het heeft wel wat. Terwijl het buiten stormt zitten wij heerlijk in een stenen iglootje te bloggen met een kopje thee.

    Dit was het dan voor Namibië.. ons laatste nachtje! Een beetje moeilijk vinden we het wel. Wat was Namibië ongelofelijk mooi en indrukwekkend! We hebben 2/3 weken ontzettend genoten van de schitterende natuur, de vriendelijke mensen, de dieren waarvan we nooit hadden gedacht ze in het echt te zien, de prachtige kleuren, de gezellige dagen met zn tweetjes al cruisend over de zandwegen met een muziekje op, de adembenemende Sossusvlei en tot slot de Fish River Canyon. Hier willen we absoluut nog eens terug!
    Read more

  • Oerlandschap

    October 5, 2016 in Namibia

    Net voor sluitingstijd komen we aan bij Hobas camp. Het is een simpele camping, aan de rand van Fish River canyon gelegen. Wel zijn we de allereersten dus we zoeken een fantastisch plekje uit.

    Fish River Canyon is na de Grand Canyon de langste canyon ter wereld: 160 kilometer lang en tot wel 27 kilometer breed. Gigantisch dus. Bizar ook om dit hier in Namibië tegen te komen.. we blijven ons verbazen over de schoonheid en veelzijdigheid van dit land!

    Als we de was hebben gedaan, een blogje hebben geschreven en onze tent staat overeind springen we nog even de auto in om de zonsondergang mee te maken. We zijn precies op tijd. Adembenemend mooi om de laatste zonnestralen over de canyon te zien glijden.
    Read more

  • Heel veel niks maar o zo mooi

    October 4, 2016 in Namibia

    Vanuit Sossusvlei rijden we door naar het zuiden, richting Marienthal. We vinden Namibië tot nu toe zo geweldig dat we bang zijn om iets te missen. Alles willen we zien, geen tijd te verliezen!

    We proberen niet te veel grote wegen te nemen. Nou zijn we de wegen in Namibië sowieso al niet state of the art, maar het heeft wel iets om urenlang over zandwegen te rijden waar het uitzicht niet vervuild wordt door verkeersborden maar alleen door bergen die je soms het zicht ontnemen. De leegte en ongereptheid vinden we heel bijzonder aan Namibië. Je kunt hier urenlang rijden zonder een levende ziel tegen te komen. Maar dan letterlijk! Geen huizen, geen dieren, geen enkel spoor van menselijk ingrijpen. Op de weg na dan, want met ons goeikoppe bakkie durven we het niet aan die achter ons te laten (sowieso geen goed plan.. je zit hier aan de rand van de Kalahari desert!) Wel zien we een aantal gigantisch grote landbouwbedrijven. Je schijnt hier farms te hebben ter grootte van de provincie Utrecht! Niet normaal groot he?

    Tegen het einde van de middag komen we aan bij Tirool. Dat klinkt heel wat maar het is niet veel meer dan een verzameling farms langs de weg. Het uitzicht is prachtig.. Paarsoranje gekleurde regenboogbergen tegen een knalblauwe lucht. En je kunt ontzettend ver kijken. Heel gaaf! Hier vinden we een plekje op een camping aan huis bij een aardige vrouw. Misschien niet interessant maar ik vertel het toch omdat we hier zo erg hebben genoten: Een privé terras met een picknicktafel, barbecue en super schoon sanitair. Oh zo fijn in dit hete en droge klimaat! En ook hier hebben we weer een knalroze zonsondergang, waarna een hemel te zien is met 100 miljoen sterren.

    De volgende dag rijden we door naar Aus voor wat boodschappen. Je schijnt hier wilde (woestijn)paarden te kunnen zien dus we letten extra goed op. Ik denk een kudde te zien in de verte maar helemaal zeker weten doe ik het niet. Ach, de heerlijke versgebakken broodjes die we bij een tankstation vinden maken heel veel goed!

    We twijfelen nog even of we door zullen rijden naar Luderitz. Dit is een beroemde plek waar je de meest surreële foto's kunt maken van hoe de woestijn langzaam een stad overneemt: huizen die ogenschijnlijk halsoverkop zijn achtergelaten die nu volledig lijken te zijn overgenomen door de oprukkende duinen met hen kenmerkende rode zand. Het is een reëel fenomeen, een ramp voor dit land. Maar ook een van de meest bekende toeristen hotspots. Vreemd hoe dat kan. Het is een flinke omweg -een dag heen en een dag terug- en we besluiten het toch maar niet te doen. Je moet een georganiseerde tour doen die vrij prijzig is, en meer voor professionele fotografen lijkt te zijn bedoeld (komen wij daar aan met onze gopro! haha). Ook willen we er zeker van zijn dat we genoeg tijd hebben voor de Fish River Canyon, de volgende attractie op onze toch al zeer indrukwekkende must-see list!

    Voor het zo ver is vinden we een slaapplek bij Seeheim, een camping gelegen bij een hotel. Hier hebben ze wifi! Haha, gek hoe je dat zo erg kunt missen. Weer een geweldige slaapplek met een kampvuurtje en een drankje.. zo kunnen we het nog wel even volhouden. De volgende ochtend wel even schrikken als we bij het opruimen van onze tent een schorpioen spotten onder de tent. Iehh! Een klein meisje had ons nog gewaarschuwd dat er hier veel schorpioenen zitten, maar dit zagen we niet aankomen. Best eng, maar gelukkig maakt het diertje zich snel uit de voeten.

    Extra vrolijk stappen we die dag weer in de auto: Tijd voor een flink rit naar Fish River Canyon!
    Read more

  • Een hele dikke oranje kers op de pudding

    October 3, 2016 in Namibia

    Dan rijden we door naar Dune 45 voor nog een kleine encore. Het is al laat in de middag en de goudoranje duinen kleuren prachtig tegen de felblauwe hemel. En the golden hour maakt alles net even mooier. Nog fijner is dat we deze keer alleen zijn. We klimmen naar boven met flinke tegenwind. Eenmaal boven worden we stil van het uitzicht. Zo ver als we kunnen kijken zien we oranjerode duinen die zich een weg banen over de paarsbruine vlaktes. Namibië blijft ons verrassen met haar mooie kleuren. Dan is het tijd om het park te verlaten, de zon gaat al bijna onder. Met Mongolië nog vers in ons geheugen rennen we joelend naar beneden, al rollend door het zand.

    Terug bij de camping nemen we een douche onder de sterrenhemel om het zand van ons af te spoelen. Naast onze tent zien we een grootoorvos (tof! een heel bijzonder dier) en we sluiten de dag af met een heerlijke homemade spaghetti. Wat een fantastische dag was dit.. Met recht een hoogtepunt. Hier gaan we nog vaak aan terug denken!
    Read more

  • Absurd mooi!

    October 3, 2016 in Namibia

    Op een gegeven moment komen we bij een parkeerplaats waar we ons geliefde bakkie moeten achterlaten. Je hebt vanaf dat moment namelijk echt een 4WD nodig voor de laatste kilometers. We hebben mensen het wel zien proberen met een normale auto, maar dat zouden we echt niet aanraden. Tot de bovenkant van je wielen vast in het zand, wachtend op hulp. No fun! Wij besluiten te gaan lopen, al nemen we halverwege toch maar een lift met een soort van OV-jeepje. We willen nog wat van onze energie bewaren voor wat er komen gaat.

    Het aanzicht van Deadvlei stelt allesbehalve teleur. Je moet dit echt met eigen ogen zien om het te geloven, maar de kleuren zijn oogverblindend en 100% echt: zwarte versteende bomen op een spierwitte zoutvlakte met op de achtergrond de rode duinen van Namibië en haar knalblauwe lucht. Dit is echt een knijp jezelf in je arm moment. Wat is dit mooi.. We staan anderhalf uur lang met open mond te kijken en blijven maar foto's maken vanuit alle hoeken. Echt waanzinnig! Check de foto's voor het bewijs.

    Na een hele ochtend bij Deadvlei te hebben gespendeerd en duinen op geklommen te hebben zoeken we een plekje om te lunchen. Het is moeilijk om afscheid te nemen van deze prachtige plek, om weer terug te gaan naar de 'echte' wereld. Maar het is ontzettend heet -de zon is op haar felst- en we hebben honger. Als we een lunchplekje hebben gevonden ontmoeten we een Canadese familie met wie we een leuk gesprek hebben. Ze bieden ons een lift aan terug naar de parkeerplaats (zeer welkom) en we wisselen meteen maar even adresgegevens uit om elkaar nog eens op te zoeken. Zo gaat dat als je voor langere tijd reist, vrienden heb je zo gemaakt :)

    Eenmaal terug op de parkeerplaats besluiten we nog een hike te doen naar de minder bekende Hidden Vlei. Ook best een onderneming om niet te verdwalen in dit weidse landschap. Hoewel niet zo mooi als Deadvlei genieten we er van om de toeristenmassa achter ons te laten en even alleen te zijn. Lekker met z'n tweetjes snowangels maken in het zand en tot vervelens toe naar het mooie uitzicht staren.
    Read more

  • Alsof we op Mars zijn beland

    October 3, 2016 in Namibia

    We staan vroeg op voor Sossusvlei. Een van de hoogtepunten van Namibië. Of eigenlijk, preciezer gezegd: Deadvlei, dat is namelijk het beeld dat iedereen kent: het versteende bos, midden tussen de duinen. Nog voor openingstijd sluiten we met ons bakkie aan in de rij om het park binnen te komen. We willen zo veel mogelijk uit onze enige dag hier halen dus geen tijd te verliezen.

    Meteen al staren we alle twee met open mond naar het landschap. De zon is aan het opkomen en daardoor kleuren de duinen fel paars, zacht roze, oranje en zelfs vuurrood. Kleurencombinaties zoals we het nog nooit hebben gezien in de natuur. We zien een eenzame oryx -een gemsbok- tegen de horizon bewegen. Jezus, wat is dit een mooi land! Dune 45 skippen we nog even, er staan mensen in de rij om naar boven te klimmen om de zonsopgang te zien. Hier moet je premium tickets voor hebben gekocht en we hebben geen zin in drukte vandaag. Daarom gaan we eerst even flink doorrijden in dit Marslandschap richting Deadvlei. Maar niet voordat we nog een paar keer de auto stil zetten om tegen elkaar te zeggen hoe on-voor-stel-baar mooi we deze plek vinden.
    Read more

  • Overnachten in een oase

    October 2, 2016 in Namibia

    Als we eindelijk bij Sesriem aankomen checken we in bij onze camping. We hebben flink ons best moeten doen om een kampeerplekje te vinden (ik denk dat we wel 5 campings hebben gebeld, nergens plek!) maar Sossus Oasis Camp is een paradijsje. Midden in de woestijn ligt er een camping met zwembad (we nemen een duik.. zooooo koud! haha), openlucht douches en toiletten en ruime plekken. Super. Enige minpunt is de grote groep Nederlanders die naast ons staat en wiens gesprekken we woord voor woord kunnen verstaan. Maar goed, dat weet Thomas weer vakkundig om te draaien in een voordeel als hij heel smooth ons giga overschot aan Botswaanse Pulas (remember, mijn domme pinactie) weet in te wisselen gezien zij nog naar Botswana gaan.

    Morgen gaan we Sossusvlei in!!!
    Read more

  • Onvoorstelbaar Niemandsland

    October 2, 2016 in Namibia

    De volgende dag is het tijd om weer verder te gaan. Maar waarheen? We hebben de dagen ervoor even getwijfeld. Zullen we nog even uitwijken naar het noorden, richting Skeleton Coast en een bezoekje brengen aan de bekende Himba-stam? We besluiten dat niet te doen. We hebben ons bakkie al aardig op de proef gesteld tot dusver en de weg die ons er naartoe zou brengen is daar toch net wat te heavy voor.

    In dat geval is het duidelijk. We gaan niemandsland inrijden, en langs Solitaire naar Sesriem. Ein-de-lijk op weg naar Sossusvlei. We stappen de auto in en nemen nog snel even een bezoekje aan Walvisbaai. Het is zo'n maf beeld. Stel je een weg voor met aan de ene kant een doodgewone suburban woonwijk. En aan de andere kant: de oceaan, ok... maar met: flamingo's! Een hele bups! Honderd als het er niet nog meer zijn. Wat een voortuin heb je dan! En wat een start van de dag hebben wij er alweer op zitten.

    Wat we toen nog niet wisten is dat we een typisch Namibiaanse dag voor de kiezen zouden krijgen. Eén waarop de weg naar je eindpunt mooier is dan de plek waar je eigenlijk in the first place op af wilde stevenen. De route naar Sossusvlei; we blijven onze ogen uitkijken. Het begint al met de quiver trees: bijzondere bomen waarvan het eigenlijk lijkt alsof ze ondersteboven staan. Even later is het tijd voor een twaalfuurtje. We pakken onze Mexicaanse kliekjes erbij en genieten van awesome lunchspot numero #152 deze reis. Mental picture en weer door!

    De weg is onverhard en daardoor drillen we ons de billen uit de broek in ons doodgewone bakkie, maar wel met schitterende uitzichten en ondanks dat dit het meest toeristische stukje Namibië is nog aardig rustig. Soms zien we een uur lang niemand op de weg. Je zou zeggen dat zo'n woestijn qua looks saai is, maar de bochtige route door het glooiende landschap maakt dat we vaak ineens een nieuw vergezicht hebben. En dan die kleuren! Matgeel, grijsgroen, oranje, paars. En natuurlijk die knalblauwe lucht. Een dag die ons beeld van woestijnen voorgoed verandert.
    Read more

  • Surfin' Namibia

    September 30, 2016 in Namibia ⋅ ☁️ 15 °C

    Swakopmund is onze volgende bestemming. Zeker na het snikhete Etosha is de koele, grijze kust van Namibie even wennen. Ook dit slaperige stadje voelt qua looks heel Duits aan. We gunnen onszelf een break om boodschappen te doen, een kaartje naar huis te sturen en op de camping onszelf en onze kleren te wassen (hard nodig!) en wat dingen te regelen voor de komende dagen. Tja, dat reis plannen is er een beetje bij ingeschoten de afgelopen dagen. Te druk met genieten.

    De volgende ochtend worden we opgehaald, we hebben een sandboard tripje geboekt. Super veel zin in. Deze keer krijgen we een serieus snowboard + boots aangemeten. Zouden onze snowboard skills dan toch nog van pas komen? In Peru stelde het sandboarden niet zo veel voor, al hebben we ons toch goed vermaakt. Namibie is het echte werk: geen plank met klitteband maar echte boards nu :) het duurt even één afdaling om er weer in te komen maar daarna gaan we echt lekker in keurige vloeiende bochtjes de duinen af. En dan dat uitzicht: goudgele bergen tegen een blauwe lucht. Zo gaaf! Enige nadeel is dat je zelf steeds weer het bergje moet oplopen, maar als we steeds weer boven op de duin staan voor een nieuwe afdaling is het echt weer volle bak genieten van de 360 graden view.

    Het echte hoogtepunt komt pas als we facedown naar beneden sleeën op een dunne plank. De voorkant van de plank naar je toe en omhoog trekken, naar voren leunen en gaan met die banaan. Het ging verschrikkelijk hard! We tikken de 66 en 63 km per uur aan, dat is dus echt knetterhard!! Dat Thomas zijn inmiddels derde maar wel nog gloedjenieuwe trainingsbroek op de knieën in 10 seconden verslijt is verder niet zo erg. Dit was kicken! Als uitsmijter krijgen we nog een heerlijke lunch op de achterklep van een bakkie. We zijn dus niet de enige die op die manier eten :)

    Na een super leuke ochtend zoeken we een nieuw kampeerplekje bij een goedkopere camping (30 euro per nacht vinden we toch wel erg duur) aan het strand, verder compleet verlaten. Het waait wel zo hard dat we bang zijn onze tent te verliezen, maar gelukkig staat hij er nog als we de dvd hebben opgehaald met de sandboard-footage van eerder die dag. We maken uitgebreid gebruik van de enorme camping kitchen en eten onze buikjes vol aan belachelijk luxe zelfgemaakte Mexicaanse taco's met guac, yum! Topdag!
    Read more

  • Bäckerei, Wasserberg und Erdinger

    September 29, 2016 in Namibia

    We hebben vroeg de wekker gezet om de zonsopgang mee te maken bij het waterhole. Slaapdronken schieten we onze chillkleren aan en lopen we naar de plek waar we de vorige avond voortdurend getrakteerd werden op (black) rhino’s, giraffen etc. We zien die ochtend weinig bijzonders maar daar doet ons niets.. We hebben al zo waaaanzinnig veel moois gezien in deze buitenaardse wereld die Etosha heet, echt fantastisch was het! Na nog één laatste rondje waarin we nog wat giraffen spotten rijden we het park uit. Giraffen.. We vinden het al bijna gewoon, haha!

    Op weg richting Windhoek. Noodgedwongen. We hebben geen gas meer om te koken en hoe leuk barbecuen ook is, we worden toch wel blij van een kopje koffie en warm ontbijtje in de ochtend. Dus zijn we op weg naar de enige Game store in Namibië, waar ze wel het juiste buthaangas verkopen voor onze stove.

    Onderweg proberen we van een nood een deugd te maken en van onze omweg via Windhoek iets leuks te maken. We stoppen eerst bij Outjo Bäckerei voor lunch en een écht kopje koffie.. heerlijk! Grappig ook, er hangt een bijzonder sfeertje met veel Duitsers, kinderen in ouderwets Duits schooluniform en Apfelstrüdel op het menu. Als ik het nu opschrijf klinkt het een beetje fout (post-kolonisme?) maar zo ervaarden we dat toen toch niet.

    Dan komt Thomas met het idee om naar Waterberg te rijden. (De) Waterberg is een plateau van rood zandsteen van 200 meter hoog in een verder vlak land. Waterberg staat bekend om zijn groene natuur met veel bloemen, planten en daardoor ook bijzondere vogels en wild (buffels, neushoorns, giraffen en antilopes). We hebben geen idee of kampeerplekjes hier net zo gewild zijn als in Etosha maar besluiten er gewoon heen te rijden. In een land zo mooi en zo leeg als Namibië zou je wel gek zijn om in Windhoek te gaan kamperen ;).

    Als we na een lange weg vol los zand en prachtige foto momentjes heelhuids aankomen in het park hebben ze gelukkig nog meer dan genoeg plekjes voor ons. Het is vijf uur en we besluiten de BBQ aan te steken en te relaxen. We hebben stiekem best intensieve dagen achter de rug (safarimodus uit!) en we kunnen niet wachten om bij te komen tegen een schittterende backdrop van rood zandsteen en groene jungle.

    De volgende ochtend trekken we onze hike kleren aan en gaan we op pad. We hiken de panorama trail en de uitzichten zijn inderdaad erg mooi. Op de terugweg worden we nog even ingehaald door een troep bavianen die luidkeels schreeuwend naar beneden rent (indrukwekkend en slightly intimidating..).

    Rond het middaguur rijden we door richting Windhoek waar we gas inslaan voor ons brandertje, een bezoekje brengen aan Thrifty omdat onze achterdeur door alle gravelwegen langzaam lostrilt (geen enkel probleem volgens Thrifty dus ducktapen we de boel maar weer vast!) en onze tank volgooien.

    Op zoek naar een overnachtingsplek komen we terecht bij Guestfarm Elisenheim. De campsites hebben hier allemaal een bijzonder detail, sommige sites hebben een schommel of overkapping van stro, anderen een zithoek gemaakt van keien of houtblokken. Te gek. En dan het eten! We hebben net boodschappen gedaan maar als we de kaart zien besluiten we te splurgen. Ijskoude Erdinger en een burger met friet.. zoooo genieten! We genieten er extra van wetende dat we de volgende dag richting de mistige koelere kust van Namibië gaan: Swakopmund it is!
    Read more