Zwemmen, chillen, eten

We vermaken ons nog een uurtje en sommigen een paar uur in het zwembad voor we gaan eten. Pleun wordt steeds vrijer in het zwembad en springt er in. Dirk en Gijs vermaken zich met de snorkel en het emmertje van de sttandset van Pleun. Er wordt nog een boek gelezen, een puzzeltje gemaakt en als we allemaal weer droog zijn, gaan we op pad.

Een klein stukje het dorp in op zoek naar een restaurantje. Het tentje dat volgens internet open zou zijn, is gesloten. Dan maar verder kijken. Bij een groot restaurant annex feestzaal mogen we nog aan tafel. Het is er verder uitgestorven. Gasten die na ons komen mogen niet meer plaatsnemen. We denken dat de keuken zo sluit. Hebben wij ff mazzel!

De jongens eten van een plank vol met vlees. Een soort Mexicaanse mixed grill die eigenlijk voor twee personen is maar waar we met drieën meer dan genoeg aan hebben. Het is zoveel dat we extra tortillas bijbestellen.

De dames eten vis. Het blijkt een soort kibbeling te zijn. Pleun eet ook wat stukjes naast haar bord met frietjes. Het zijn grote porties en niet alles gaat op. Het was wel echt lekker. Ook de glazen sap smaakten prima en dat alles voor een heel acceptabele prijs.

We maken nog even heel fout op deze plek wat foto's met de enorme sombreros die er liggen. Net als in het liedje van Jokie en Jet verdwijnt Pleun onder de grote hoed. Lekker gelachen en terug naar het hotel.

We chillen nog even bij het zwembad en spelen nog een potje pool. Het lijkt uitgestorven en rustig. De rest van de gasten is vroeg slapen denken we voor een dagje Chichen Itza net als wij vandaag. Fijn dat we nog een extra nachtje hebben. Morgen weer verder op pad.

Het hotel lijkt op een oud klooster. Na enige research met google blijkt het toch echt als hotel gebouwd te zijn. In 1977 met Club Med. om meer gasten naar de culturele opgravingen te trekken i.p.v. enkel naar de resort aan het strand. Grappig om te weten. Prima plek in ieder geval!Read more