Leeg

Op een plek waar het bordje A2O rechts af staat voor Astrid en voor mijn linksaf nemen we afscheid.
We geven elkaar een dikke knuffel en nog een, en nog een.
Ik laat een paar traantjes als we van elkaar weg fietsen.
Ik voel me leeg en alleen.
In die paar dagen dat we samen zijn geweest weer zoveel meegemaakt.
En ook leuk te ervaren dat ze nog geen steek verandert is.
Komt het bestelde eten en koffie niet snel genoeg: mopperdemopperdemopper. Ik ga wel ergens anders naar toe.
Ja je moet niet in de buurt zijn van Astrid als ze honger heeft.
Of , ook zoiets, een grote fles shampoo en/ of douche gel kopen, is veel goedkoper dan zo’n travelpack.
Vervolgens doe je het in je kleine flesje maar omdat het zo lekker ruikt sleep je de grote fles toch ook maar mee.
Astrid op haar smalst.
Kortom je verveelt je nooit met Astrid.
Gelukkig is de volgende stop niet ver.
Heb er ff wat minder zin in.
Normaal ben je deze dag met vrienden, familie, whatever, maar niet alleen.
En ik voel me nu wel een beetje alleen.
Om 12.45 kom ik bij de DOC Lake Middelton aan.
Ik vind een leuk plekje en denk dan: zou Astrid hier ook gestaan hebben.
Heb nog wat goede tips gekregen van dr, leuk.
Om 13.00 staat de tent, ondertussen gaat het spetteren.
Ik nuttig een “Franse” lunch.
Knoflookbrood, paté, camembert, een garlic/ onion dip en een glas wijn.
Het spettert nog steeds dus ga lekker een middagdutje doen.
Terwijl het bij jullie vast nog heel lang onrustig is geweest was het bij ons op de camping vannacht om 00.20 al rustig.
Heerlijk, desondanks niet zo goed geslapen.
Als ik wakker wordt is het droog.
Als ik aan mijn onovertroffen bonenschotel
bezig ben komen er twee fietsers aan.
Ze komen bij mij onder de bomen staan.
Ze fietsen ook de A2O.
N.B. De foto’s moeten de leegte voorstellen. Tis maar dat jullie het weten. 🥴Læs mere