I try to mix it up. I have a shiny personality.
Message
  • Day6

    Road to Salalah

    January 3, 2019 in Oman ⋅ ☀️ 25 °C

    Vandaag reden we zo’n 850 km door de kale woestijn. Een lange baan, alleen maar rechtdoor. Zerline en Dustie konden het goed met elkaar vinden dus bood ze haar taxidiensten aan.

    Chapeau voor Oman als het om wegenbouw gaat trouwens! Ze leggen een volledig nieuwe afgescheiden snelweg aan tussen Nizwa en Salalah, en we mochten al een stukje proeven van de vernieuwde tarmac. Smooth ride!

    Wanneer we dichterbij Salalah kwamen en door het aangrenzende gebergte reden, zagen we de wildlopende kamelen langs weerszijden van de baan. Zoekend naar een stukje groen.

    Eens Salalah bereikt stonden we versteld van het andere landschap. We zagen heuvels van halfdor gras. Precies Schotland! (Als het daar eens niet zou regenen) We passeerden een kudde koeizn die de baan wou oversteken en een familie kamelen die in tegengestelde richting de berg op wandelden, met een eeuwige glimlach. Alle wagens 4 pinkers aan en schuiven maar.

    Rond 17.30 bereikten we Star House, dat ‘furnished appartments’ aanbied. De nieuwste trend in Salalah. We werden doorverwezen naar het nieuwste appartementsgebouw. Een jongeman begeleidde ons naar de kamer en spoot overal kamerparfum. Het valt op hoe lekker het hier ruikt op straat. Volgens ons doordat hier bijna geen alcohol wordt gedronken. Want dan heb je veel minder kans op wildplassen!

    Naast de straten en steegjes lieten ook veel wagens een frisse geur na. Blijkbaar het lokaal geteelde ‘frankincense’. Beter dan een naar vanille ruikende denneboom voor aan de spiegel, als je het ons vraagt.

    ‘s Avonds liepen we op goed geluk ‘Annapurna’ binnen, een Indisch restaurant. Omdat we nog steeds geen Arabisch of Indisch kunnen lezen, vroegen we naar zijn suggesties. Wat volgde was een buffet van Zuid-Indische lekkernijen (met helaas wel zeer slechte belichting voor foto’s). Fantastisch!
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day5

    Al Hamra

    January 2, 2019 in Oman ⋅ ☀️ 25 °C

    Na de stevige bergwandeling en centimeter dikke laag lotion tegen de verbrande huid, was het tijd voor een rustige dag.

    Een stevig ontbijt achter de kiezen en we vertrokken richting Al Hamra, op zoek naar de oase.

    We reden eerst hoog de bergen in, richting Misfat Al Abryeen. Een heel mooi traditioneel dorpje langs een oase. We wandelden de oase in langs de dadel- en banaanbomen via de wandelpadjes langs de irrigatiekanalen met stromend, fris water. Zeer bijzonder in de dorre woestijn. Magnifiek gedaan. Via geïmproviseerde sluizen (lees: een dikke steen op een paar oude t-shirts) zetten ze bepaalde kanaaltjes open of dicht. Zo leidden ze het water de juiste richting in. Slim, die Omani!

    Vervolgens reden we terug naar Al Hamra waar we de mud houses bezochten. We reden per ongeluk verkeerd waardoor we door de oase heen gingen op een smal baantje langs de irrigatiekanalen links en rechts.

    Systematisch raken dit type van dorpjes verlaten. Best indrukwekkend een heel dorp bestaande uit lege uit klei opgetrokken huizen. Op onze terugweg richting de auto passeerden we enkele mannen die in een geimproviseerde living (2 zetels op een tapijt) te midden de oase omani koffie dronken. Ze nodigden ons uit op een kop koffie. We praatten over koetjes en kalfjes. Een man sprak engels. Hij gidste ook. Hij vroeg naar wat voor werk we deden en welke plekken we bezochten.

    Ondertussen bood de oudste man van de drie ons dadels aan. Die vallen hier praktisch uit de bomen en worden dan ook voornamelijk gekweekt in de oases.

    Een kwartiertje later gingen we verder. We aten smiddags in Het golden hands café. We bestelden een wrap gevuld met gefrituurde kip en hummus. We betaalden 2 OR (€4,5). Eten is hier echt goedkoop in de ‘Coffee Shops’ (zo heten de lokale cafés die ook schwarma en allerhande burgers en schotels verkopen).

    Na de lunch namen we opnieuw de wagen en trokken terug de bergen in richting Sharafat al Alamayn. De klim was heftig en Zerline zat achter het stuur. Spannend!

    Onze reisgids (The Rough Guide to Oman, aanrader!) beschreef de plek als een van de mooiste panorama’s van Oman. En dat was niet gelogen. Het uitzicht was prachtig. Naar onze mening zelfs mooier dan Jebel Shams.

    We klommen tot het hoogste stukje. Ondertussen zagen we een familie hun tentje opzetten terwijl dochter en zoon hout bij elkaar sprokkelden. Een zee van kale bergtoppen.

    We wandelden een stukje via het plateau, wandeling W10. Jammer dat we niet eerder toekwamen. Deze wandeling duurt slechts 3,5 km enkele richting. Als we ze volledig konden doen, zouden we pas bij zonsondergang terug zijn. En de steile rit naar beneden zonder verlichte straten, daar is de Duster niet tegen opgewassen.

    Op tijd naar Jibreen Hotel dus, klaar voor de grootste roadtrip van onze reis: de weg naar Salalah!
    Read more

  • Day4

    Jebel Shams

    January 1, 2019 in Oman ⋅ ⛅ 19 °C

    Jebel Shams is het hoogste gebergte van Oman, met de top net iets hoger dan 3000m. Klinkt dus als de ideale plek om onzen Duster langs een mooie route naar boven te laten klimmen!

    Na een uurtje rijden stopten we bij Wadi Ghūl. Hier zagen we een groene oase met dadelplantage. We namen wat foto’s en zetten de rit verder naar boven. Nu begon de klim. Zerline keek er niet naar uit. Zal Dustie dat wel aankunnen, zo steil omhoog?

    Onderweg passeerden we Belgen in een gepimpte Mercedes ML520 - ze hadden er een volwaardige 4x4 mobilhome van gemaakt. Ze verbleven 2 nachten in de bergen en zeiden dat het prachtig was. On we go!

    Zo’n 1,5 uur - meer had Dustie niet nodig - van voornamelijk asfalt en een kleine beetje offroad en we stonden aan het begin van een mooie wandeling (W6) bij het Sama Heights resort.

    Of dat dachten we. Het bordje dat de wandeling aanwees, duidde eigenlijk op de parking 5km verder. Dat hadden we na zo’n 3km langs de weg stappen door.

    De zon scheen fel, we zaten er dan ook iets dichter bij, maar de wind was fris waardoor het heel aangenaam wandelen was. Enkel dat... we die zonnecrème toch waren vergeten...

    Na 2 uur wandelen konden we echt starten met de Balcony Walk. Heel wat toeristen startten of kwamen terug van de wandeling, een oud donkey-trail, wat voor de nodige passage zorgde.

    Het uitzicht was prachtig. We liepen langs de rotswand richting een kleine waterval (waar nu geen water stroomde omwille van de droogte).

    We braken de wandeling iets vroeger af omdat we nog een heel eind terug moesten. Rond 16u kwamen we toe aan het resort elk met een rode neus, gloeiende nek en zelfs rode handen en armen. De recuperatie kan beginnen!

    Hierbij willen we graag onze dank betuigen aan Jibreen Hotel voor het aanleveren van voldoende lotion, wat het herstel heeft bevorderd.
    Read more

  • Day3

    Jibreen Hotel, Bahla

    December 31, 2018 in Oman ⋅ 🌙 17 °C

    Na een goed ontbijt in de AirBnB en een goed uur wikken en wegen, contacteerden we een lokale verhuurmaatschappij om een wagen te vinden.

    Dankzij onze goede vrienden WhatsApp en Google Reviews vonden we snel een geschikte maatschappij die nog een klassebak vrij had: de enige echte Renault Duster. 4x4 aandrijving en voldoende ruimte voor al onze handbagage.

    Na het trotseren van een file en zoeken naar de nieuwe wijk, pikte de eigenaar ons op aan het tankstation. Hij groette Oliver met een hand. Zerline stak eveneens haar hand uit, maar merkte dat dit precies niet de gewoonte was. We reden samen naar City Car Rental waar onze vers gepoetste koets ons stond op te wachten. Blijkbaar de laatste 4x4 beschikbaar in Muscat!

    “Beschrijf eens Oman in 5 zinnen” hadden we niet aan de eigenaar gevraagd, maar hij gaf ons toch een inleiding:

    “Oman is really a peaceful country. Nothing ever happens here. When there is a car accident, everyone slows down, they look, take pictures and they will talk about the accident for the rest of the month.
    We don’t talk about politics. We’re not allowed to.”

    Rond 16u was de klus geklaard. De banden van de auto waren in een zeer doorleefde staat. We spraken af met Youssef, de man die ons hielp van City Car Rental, om enkele banden te vervangen. Ze hadden hun beste tijd gehad en we wilden het niet riskeren om daarmee de woestijn te doorkruisen. Youssef maakte er absoluut geen probleem van.

    Om 10.30 op 31/12 kregen we 4 gloednieuwe banden, klaar om in te rijden. We reden hiervoor naar een plek waar zich de ene na andere loods bevond van handels in autobanden en -onderdelen. Gisterenavond lieten we ook al ons achterlicht herstellen. Onzen Duster is weer bijna als nieuw, ready to hit the road.

    Na zo’n 2u rijden arriveerden we in Nizwa. Het was er rustig. 2u in de namiddag, weinig volk op straat. Want veel te warm!

    We vonden temidden de kleine straatjes een lokale lunchzaak. Niemand sprak er Engels. Er zaten in totaal vier mannen elk met een bordje vlees en omaans brood voor zich. Op tafel een gekleurde thermos met kraantjeswater. We besloten hetzelfde te bestellen als de anderen. Dat is het meest eenvoudige als de menukaart ontbreekt. Het was een soort van stoverij van kip. Goed pikant. Vergezeld van een yoghurtsausje dat de mannen hier gewoon opdronken van het plastic bordje. Wij kregen een lepel.

    Nadien kuierden we verder in de stad. Nizwa fort sloegen we over - omgerekend €12 inkom per persoon, daar gaan we liever uitgebreid 2 keer mee op restaurant.

    Na een thee in een wat westers aanvoelende bar grenzend aan de Crafts Souk (markt) zetten we onze verkenningstocht verder. Ondertussen werd het 16u. De verschillende kraampjes gingen weer open. Er was de Crafts, Vegetables, dates, meat, fish en textiles Souk. In een vingerknip liepen de straten vol met mannen in een wit gewaad met een grappig hoedje.

    ‘s Avonds checkten we in in het Jibreen hotel. Het hotel viel best wel mee. We lazen in onze reisgids dat je hier enkel dient te verblijven als het echt niet anders kan. De meubels voelen wat oud Indische aan, maar we hebben een heel breed bed. We besloten om ons nieuwjaarsdiner te nemen in het hotel.

    De hele gang en restaurant werden rond 19u gevuld met wierrook. Blijkbaar een dagelijks ritueel. Eventjes leek het of we er allleen zouden eten. We hadden ons voorgenomen om enkel vandaag een glaasje wijn of bubbels te drinken. Helaas - enkel frisdrank en plat water.

    We mochten meteen aanschuiven aan het ‘buffet’! Om het ons gezellig te maken aten we eerst van de hummus met de groentjes.

    Nadien konden we kiezen tussen Chicken Tikka en Beef Tikka. Omdat kiezen = verliezen, namen we allebei.

    Geen nieuwjaarsdiner zonder dessert, dus bij de koffie bestelden we ond nog een ijsje. Dat waren ze duidelijk niet gewoon - die ijscrème had al meer dan 1 nieuwjaarsdiner meegemaakt.

    Even aftellen tot middernacht en dan klaar voor de eerste echte uitstap: Jebel Shams, het hoogste gebergte van Oman! De zonnecrème stond klaar.
    Read more

  • Day2

    Al Seeb

    December 30, 2018 in Oman ⋅ ☀️ 26 °C

    Na enkele uren vliegen en een verrassende namiddag-lunch in de luchthaven van Istanboel, kwamen we toe in de fonkelende luchthaven van Muscat.

    Voorbereid als we waren, gingen we direct naar de balie van Avis, de ‘internationaal gerenommeerde wagenverhuurder’ om onze gereserveerde budget-car op te pikken.

    Helaas. Niemand aan de balie.

    De concullega’s konden ons niet verder helpen - deze periode is hoogseizoen in Oman en alle wagens waren verhuurd.

    Na meer dan 2 uur wachten (we schrijven 5u ‘s ochtends) kwam toch een verkoper van Avis opdagen. Met dezelfde boodschap ‘sorry, no car’.

    Hij zette ons dan maar in een taxi naar de AirBnB en vroeg ons om de volgende dag zijn manager te bellen om de rekening van de taxi te laten betalen. Die nam natuurlijk niet op.

    Om 6u30 kwam we toe in de AirBnB in Dar Al Zain (we wilden Dar eigenlijk Al vroeger Zain).

    Een korte nachtrust was gelukkig voldoende om onder een stralende zon en azuurblauwe hemel op te staan.

    Hello Oman!
    Read more

Never miss updates of Olieverf with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android