Riding the rails

Het beeld van overvolle treinen met mensen op het dak a la slumdog millionair is niet langer correct, maar proppen kunnen ze in India nog steeds al te goed. Om dit te vermijden kopen we meestal "3AC" bedden. Deze geven in beginsel recht op een eigen bed. In beginsel, want wat blijkt als we willen vertrekken uit Jaisalmer? Michelle (lees: dus Gordon) moet haar bed delen met een Indiase jongen. De jongen blijkt rond 23:00 uur verdwenen te zijn. Gordon besluit languit te gaan slapen, maar wordt even later wakker doordat iemand op zijn bed komt zitten. Het blijkt de Indiase jongen die probeert bij hem in bed te kruipen en zelfs met z'n hoofd op Gordons voeten gaat liggen! We zijn al even op reis en niet al te moeilijk, maar er zijn grenzen. Wanneer het de jongen duidelijk wordt dat dit bed niet te delen is gaat hij zijn geluk elders beproeven. Het Indiase leven staat echter nooit stil en de nacht wordt onderbroken door huilende kinderen, snurkende opa, rochelende mannen en hardop pratende families. 's Morgens om half 7 gaan er mensen uitgebreid films en muziek afspelen op smartphones, zonder oordoppen. Indiase mensen zijn het meest asociale volk dat we tot nu toe zijn tegengekomen.
Gebroken van deze rit komen we aan in Delhi. We duiken direct de stations MacDonalds in om even tot rust te komen voordat we ons door de gekte van Delhi wagen.Læs mere