Door de poorten van Lucca

Lucca! We zijn er. Al 721 km achter de kiezen. Nog 412 km te gaan. Morgen eindelijk nog een keer een rustdag. En dat is bewust gekozen omdat hier zoveel te zien is.

Deze morgen vertrokken we vanuit de prachtige Ostello in Camaiore. We stappen niet in groep. Maar alleen of in duo's. De meeste pelgrims lijken me toch eerder einzelgangers, met eigen ritme, eigen gewoontes onderweg, en ook eigen omgang met andere pelgrims. De Schotse Helen bijvoorbeeld is 's avonds supersociaal maar duldt overdag geen medestappers. Ik trok nog maar een keer met de Noor Odd op. Hij stopt ermee nu we in Lucca zijn. Zijn huis en werk roepen. Misschien zie ik hem nog terug als ik in de laatste week in Montefiascone kom. Hij woont daar nu. Hij zat vol weemoed vandaag. En jaloezie ook. Omdat er zovele anderen doorstappen.

Gisteren aten we samen in een prima Trattoria in Camaiore. Als afscheid betaalde Odd de glaasjes grappa. En toen kwam de luide Italiaan er nog bij zitten die meteen nog een fles rode wijn liet aanrukken. En bij het afrekenen wilde de fiere baas van de zaak dat we aan de toog nog afsloten met Limoncello. Ik vreesde een lichte kater bij de start vanmorgen.

Het werd een afscheid. Van de bergen, en van zicht op zee. Maar ook van Ligurië. En van vele pelgrims. Want Lucca is een hoofdplaats op de Via. Hier haken velen af maar vele anderen starten hier. Ik hoef voor een keer niet om 21h naar bed. En ik kan wat uitslapen. Dat gaat ongelooflijk deugd doen.Read more