Nonnen en een blij weerzien

De tocht naar Montefiascone was niet zo moeilijk. Veel bergop maar nooit lang of technisch. Het was 11u30 als ik toekwam in het centrum. En ik was geeneens vroeg vertrokken. Zeker na de culturele belevenis in Bolsena gisteravond. Het feest van Santa Christina was gedenkwaardig. Een kolossaal beeld werd door 8 dragers door de stad gedragen. Op elk plein stond er podium gehuld in rode doeken. Als het beeld arriveerde gingen de doeken open en kreeg je een stilstaand tafereel te zien. Tientallen figuranten beeldden een stukje geschiedenis uit. Het publiek applaudisseerde lang om vervolgens het beeld te volgen naar het volgende podium. Heel eenvoudig en sterk.

Ik was nog maar net op het centrale plein in Montefiascone toegekomen als ik mijn Noorse vriend Odd eindelijk terug vond. Hij woont hier nu voor 4 maanden. We dronken iets en besloten om deze avond samen te dineren. Dat gaf mij de tijd om in te checken in het Ostello. Het bleek een actief nonnenklooster vol regels e. Met Spartaanse kamers voor 6 pelgrims. Geen sleutels. Wie binnen wil moet maar bellen. En om 21u gaat de deur op slot.

Super jammer want het etentje met Odd kwam zo onder tijdsdruk te staan. Ondertussen zonk de avondzon. Mijn aquarelboekje is vol ook. En mijn was is zo goed als droog. Het dorp kondigt op de meest indrukwekkende plaatsen aan dat het nog 100km is tot het graf van Petrus. En dat zij de claim leggen op de wijnen van Est! Est!! Est!!!.Læs mere