• Klein paradijsje

    26. juli 2025, Italien ⋅ ☀️ 25 °C

    Ok. Voor Viterbo had ik echt een paar dagen te kort. Een uit de kluiten gewassen stad die ook echt leeft. Geen toeristenhol, maar wel vol erfgoed. Een economische groeipool ook, en een middeleeuws kwartier vol smalle en in de avond donkere lugubere steegjes. Ik ging er ook kijken naar een openbare lezing. Het was een onderdeel van een heel filosofisch festival onder de noemer "Io so". Ik weet het, maar ik kan het niet bewijzen. Een leuk uitgangspunt om "meningen" aan bod te laten komen. Het publiek, in volle aperitivo-tijd, lustte het blijkbaar wel. Ik had het niet makkelijk om alles te begrijpen, maar het was een gesprek met een schrijver die een boek schreef over hoe vrij Imams hun Koranboodschap kunnen brengen, hoe streng de overheid dat moet controleren, en hoe bang Italianen daarvoor moeten zijn. Ik was plots helemaal in Avansa-modus.

    s' Avonds dronk ik nog wat witte wijn in wat de meest drukke straat moet zijn geweest in het uitgaansleven. Hier geen Tomorowland, maar stevig werk van Led Zeppelin en Black Sabbath. Ik voelde me terug in mijn jonge jaren, en kon maar net aan de verleiding van de sigaret ontsnappen.

    De weg naar Vetralla was weer rondom de 20 km maar deze keer was er weer behoorlijk klim en afdaalwerk. Ik maakte hoogte in een bos en was benieuwd naar het uitzicht dat ik te zien zou krijgen. Maar het bos bleef maar duren. Maar ik werd uiteindelijk toch beloond in een klein dorp.

    Ik had een Ostello geboekt dat blijkbaar nog 2,5km voor Vetralla lag en was bang voor zwartrokken en voetwassingen. Maar het tegendeel is waar. Ik kom hier terecht in een klein paradijs. Midden in de landelijkheid runt een jong italiaans koppel een hypermoderne Ostello. Alles tiptop. Je trekt aan de bel en bestelt wat ijs of een koel wijntje. Perfect om te relaxen. Veel volk is er hier niet. Daarnet kwamen een paar Canadezen hier even uitrusten maar die hadden een hotelletje verderop geboekt. Vanavond laat zouden er nog twee extra Italianen bijkomen. We zien het wel. Naast me worden momenteel prachtige Romana-tomaten gepulpt tot passata. Terwijl de kippen uit zijn op het afval. Zalig hier.
    Læs mere