Door de bossen naar Sutri

Het avondmaal in het Ostello was aangekondigd om 8u pas. En uiteraard werd dat naar Italiaanse gewoonte uiteindelijk 8u45 eer er eten op tafel kwam. Het was meer dan een maand geleden dat ik mijn fleece uit mijn rugzak had gehaald, maar het was nodig. Zalige koelte, perfect om goed in te slapen.

Ik zit te tellen. Nog 4 etappes. En deze was wat langer door de keuze van Ostello op den boerenbuiten. Maar de 27 km bleek goed verteerbaar. Dat had alles te maken met vriendelijke temperaturen en een parcours door bossen.

Eerst door een soort Vlaamsbrabants beukenbos. Daarna door enorm uitgestrekte plantages van hazelaars. Ik wist plots weer dat Nutella in Italië wordt gemaakt. De passage doorheen Capranica was schitterend. Dramatisch gelegen op een hoogte en eigenlijk een opwarmer voor wat nog komen zou. Ik bewonderde indrukwekkende frescos uit de 13e eeuw in een kerk met nog oudere muren.

De laatste bospassage deed wat Zuidamerikaans aan. Een jungle als het ware. En toen kwam in een seconde de blik op Sutri vanachter een boom. Waw. Een schitterende finale. Een een marktpleintje waar momenteel een coverbandje staat te soundchecken. Dat belooft een avondje te worden.

Nog een 66-tal kilometer en we zijn er.Read more