Dag 13 - Kochi-no-ya (281/~1200km)

Vandaag vertrok ik met opzet iets later zodat Takeshi al weg was. Hij ging sowieso al vroeg omdat hij een lange dag voor de boeg had, maar ik wilde hem echt niet tegenkomen onderweg. Ik ging ontbijten, en hij ging op pad.

Toen ik een uurtje later vertrok maakten we nog een groepsfoto met de host en de andere gasten. En daarna toch echt vetrekken. Was het warm, en door later de vertrekken was het niet meer mogelijk om gebruik te maken van de koele ochtend. Die was al voorbij.

Yohei had het gisteren over een schrijn die boven T27 lag. Hij vond die mooier dan de tempel dus nu wilde ik die ook wel even bekijken. De weg naar de tempel was gelukkig verhard, maar goede vibes waren er niet: verlaten huizen, dode slang, een soort vuilnisbelt... ook realiseerde ik me dat ik een paar sokken bij Misono heb laten liggen, en ik heb maar 2 paar sokken mee. Teruglopen doe ik niet, ik was al bijna een uur onderweg. Ik besloot later de trein te nemen om de sokken op te halen.

Het pad werd meer een bospad en de goede vibes waren terug. De schrijn was inderdaad erg mooi, en er hing een mysterieuze sfeer. Ook waren er andere mensen die op dat moment een soort sutra gingen oplezen.

De tempel was ook wel mooi, maar dat speciale gevoel dat ik bij de schrijn had kwam hier niet naar boven. Ik kwam nog een Japanse man tegen die ik een paar keer eerder heb gezien. Hij zei nog tegen mij dat het gevoel wanneer je de pelgrimstocht afrondt %%% is.

Daarna weer helemaal naar beneden via de verharde weg. Dit deed ik in iets van 20 minuten, terwijl ik over het pad naar boven veeeel lannger deed. Had toch voor deze weg naar boven moeten kiezen.

Hierna weer lekker langs de zee lopen om wat af te koelen. Ik nam een kleine omweg om Ioki Cave te bezoeken. Binnen tien minuten loop je door de grot en de kleine kloof. Ik kwam hier ook nog een mooie kat tegen!

Ik kon al inchecken bij mijn accommodatie en kreeg een osettai🥹 na een snelle douche de trein gepakt richting Tano om mijn sokken op te halen. En wie zat er nu bij Misono, de vrouw uit Nieuw-Zeeland!

Hierna weer snel terug zodat ik de trein kon halen naar Aki. De host had ook nog een bepaalde samuraiwijk aangeraden, met traditionele huizen ofzo. Het was iets van 20 min lopen, dus dat kon nog wel. Ik weet niet of ik alles gezien heb, maar op geveven moment kreeg ik honger en keerde ik terug. Bij de konbini wat eren gehaald en dat in mijn kamer opgegeten.

Mijn accommodatie was een traditioneel Japans huis, erg mooi!Read more