Dag 28 - Matsuchiya Ryokan (659/~1200km)

Zoals altijd werd ik voor mijn wekker wakker en ging ik maar gewoon beginnen met lopen om 06.15.

Ik had gisteren ontbijt gekocht, maar had het gisteravond al opgegeten dus nog even langs de konbini voor wat brood.

Onderweg hoorde ik achter mij telkens een wandelstok tikken en de bel die daaraam vastzit ringen. Ik werd er een beetje gestoord van dus ging bij de eerste rustplek zitten zodat de man mij in zou halen. Hij ging echter ook even zitten, maar hield niet zo lang pauze als ik en ging snel weer door.

Bij T41 en T42 zagen we elkaar telkens weer. Bij t42 kreeg ik van hem wat snoepjes die hij als osettai had gekregen. Hij ging verder en ik keek nog even rond. Bij een ander deel van het tempelcomplex werd ik naar binnen uitgenodigd. Er was een soort minimarktje gaande in deze hal. Er stonden een paar kraampjes met spulletjes en pelgrims kregen gratis thee met dango.

Ook waren er twee vrouwen aan spelen op de koto (snaarinstrument), echt een heel mooi geluid. Ik wist niet of ik ze mocht filmen dus heb maar het geluid opgenomen door mijn thee te filmen.

Hierna moest ik weer gaan klimmen. Een deel van het pad was ingestort waardoor je met een ijzeren trap omhoog moest naar een alternatief pad. Gelukkig was de rest van de route gewoon helemaal in ordem

Ook kwam ik de man weer tegen. Hij heeft iets van hartproblemen waardoor een hoge hartslag erg lastig is voor hem. Klimmen was dus een grote uitdaging vanwege de intensiteit. Ik ga hem voorbij en ren de berg weer af. Ik viel bijna over een steen en maakte een snap hierover dat ik bijna op mijn bek was gegaan en benoemde daarbij dat ik goede reflexen had (en jinxte mijzelf meteen). Even later gleed ik uit over een gladde steen. Gelukkig was het pad steil dus de grond was al dichtbij. Het enige wat ik eraan over hield was een vieze broek.

Bij de konbini krijg je vaak een zakje met een vochtig doekje om je handen schoon te maken na het eten. Ik had deze opgespaard en kon ze dus gebruiken om mijn broek schoon te maken. Weer kwam ik de man tegen. Uchiyama heet hij, kom ik achter. We lopen samen verder richting t43. Onderweg komen we nog twee andere pelgrims tegen die ons tegemoet komen lopen. Ze geven ons een osettai: een zakje met snoepjes en 200 yen voor drinken! Echt heel erg lief.

Wat we ook tegenkomen zijn een aantal huizen met blauwe daken. Ik vraag waarom ze blauw zijn maar snap het antwoord van Uchiyama niet hekemaal. Iets dat dit vroeger traditioneel was? Ik moet het maar een keertje googlen.

Om bij t43 te komen moesten we een heuvel op. Boven wachtte ik op Uchiyama, hij had weer moeite met de klim en ademde zwaar. Na het bezoekje aan de tempel kocht hij voor mij een flesje sportdrank bij het restaurantje op de heuvel. Via het bospad liepen we het dorp in waar we beiden overnachten. We komen ook nog door een historische straat, erg gaaf! Op geveven moment zeg ik doei tegen Uchiyama en check ik in.

In deze ryokan hangen telefoons aan de muren, en ze belden mij toen het bad klaar was. Voor avondeten ging ik naar een ramentent om de hoek. Ik moest even buiten wachten tot er plek was, een goed teken! Na de lekkere ramen kreeg ik nog lolly. Echt heel erg lief.

De medewerkers van de ryokan waren ook zo lief en behulpzaam! Ze deden echt hun uiterste best om de gasten te helpen. Zo'n gastvrijheid kom je in Europa echt niet tegen.Read more