Dag 32 - Fujiya (779/~1200km)

Voordat ik ging genoot ik nog even van het uitzicht dat ik gisteren niet kon zien. Helaas wel de heldere sterrenhemel moeten missen, maar het is niet anders.

Vandaag naar Matsuyama! Deze grote stad ligt dicht bij zee, wat betekent lekker bergaf. Het bospaadje was weer erg mooi en er hing ook een mist. Natuurlijk kwam ik ook weer wat poppen tegen, de ene enger dan de andere. Op geveven moment loopt er een jongen naast me die een gesprek aangaat. Ik herken hem, we zijn elkaar wel eens voorbijgelopen een paar dagen terug.

Hij is 24 jaar en is hier voor een werkstuk (scriptie?) voor zijn opleiding in Tokyo. Hij doet dus onderzoek naar de pelgrimservaring en is al bijna klaar met lopen. Hij begon niet bij t1 maar bij tempel in Ehime, rond de nummer 60. Zijn ouders wonen ook in Ehime. Hij kampeert en loopt ook bizarre afstanden, elke dag iig meer dan 40km, en zijn langste afstand tot nu toe was 57km! Maar hij loopt van zonsopkomst tot zonsondergang en verzamelt ook geen stempels, dus hij kan doorgaan met tempels bezoeken na sluitingstijd, omdat je het terrein wel nog gewoon op kan.

We eten nog wat bij de konbini en bezoeken daarna 6 tempels in Matsuyama. Omdat hij de stempels niet haalt en ook maar de helft van de rituelen uitvoert moet hij steeds op mij wachten. Ik voel me schuldig en raffel steeds alles snel af om sneller klaar te zijn.

Onderweg komen we langs gekke beeldjes en leuke tekeningen van pelgrims. Bij een van de laatsts tempels moesten we weer een heuvel op. De trappen waren steil en het deed me stiekem goed om te zien dat de jongen ook moeite had. Ik dacht dat hij een ijzersterke conditie zou hebben na al dat lopen (en hij is ook boulderinstructeur). Wanneer ik dichtbij mijn accommodatie ben nemen we afscheid. Hij gaat nog iets van 15km-20km verder lopen! Echt bizar.

In de avond ga ik nog ergens eten met een andere pelgrim. Was lekker maar werd ook misselijk van het eten omdat het allemaal gefrituurd was. Nog even langs Dogo Onsen gelopen, de oudste onsen van Japan. Vanbuiten erg mooi, misschien dat ik morgen ook nog even naar binnen ga.

Weer terug bij mijn hostel ging ik slapen. Eerder sprak ik hier nog een Canadese man die hier op working holiday is. Hij liep ook zo zo'n bizarre afstanden. Misschien toch kamperen de volgende keer, je bent dan zo veek flexibeler qua slaapplek. Maar eerst even deze pelgrimstocht afronden🫣Read more