Dag 42 - 瀬戸内塩上町 (1071/~1200km)

Vandaag wederom vroeg op pad! Ik kon mijn rugzak achterlaten bij de accommodatie dus had alleen mijn kleine rugzakje mee. Erg fij want het regende hard buiten en ik moest twee bergen op om de twee tempels van vandaag te bezoeken.

Met mijn roze parapluutje stapte ik met tegenzin naar buiten. Ik besloot verder geen regenkleding te dragen omdat het buiten zo benauwd en warm was. Ik dan zou juist natter worden van het zweet dan van de regen, en de paraplu hield genoeg droog.

De weg naar t84 was voor het grootste deel niet bijzonder. Totdat ik bij de voet van de berg aankwam natuurlijk. Het pad naar boven was verhard maar constant steil, soms ook een beetje glad van de regen. Zelfs zonder zware rugzak had ik het een beetje moeilijk. Onderweg kwam ik oudere mensen tegen die naar beneden aan het lopen waren. Ik vraag me af of ze ook naar boven gelopen zijn, dat zou erg knap vinden want erg recht lopen de meesten ouderen hier niet meer.

T84 was erg mooi en de regen voegde zelfs wat toe aan de sfeer. Ook zag ik Michiko weer! Ik maakte me gisteren een beetje zorgen omdat ik haar niet meer was tegengekomen, maar dat was dus niet nodig geweest. Ze waarschuwt me nog dat de henromichi (stuk origineel pelgrimspad) glad kon zijn door de regen, maar ik begreep niet of zij een andere weg zou nemen naar t85 of het wel ging proberen.

De regen zou snel ophouden dus ik wacht tot het ergste voorbij is in een hutje bij de tempel. Ook zijn hier weer tempelkatten🥺

Toen het weer bijna droog was ging ik weer op pad. Ik besloot gewoon voor de henromichi te gaan. Dit was de korste weg en de alternatieve route zou veel te veel tijd in beslag nemen vanwege het omlopen. Ik kom langs een verlaten hotel(?) en zie weer twee mooie katten. Ik gaf ze wat kattenvoer (droeg kleine zakjes bij me voor straatkatten, en gaf hen mijn laatste twee zakjes). Ze waren schuw maar toen ik afstand hield kwamen ze wel op het eten af.

Toen vervolgde ik het pad weer en mocht meteen steil naar beneden. De stenen waren glad dus mijn normale tactiek (berg af rennen) was nu iets te gevaarlijk. Gelukkig kwam ik beneden aan zonder te vallen.

Maarja, toen moest ik een andere berg op voor t85. Dit was gelukkig wat minder klimmen, maar alsnog vermoeiend door de benauwdheid. En alweer een slang die op ren halve meter afstand ineens de muur opklimt😳 ik schrok me kapot haha

T85 is een mooie tempel met weer een groter complex, maar ik bleef iets te lang hangen. Toen ik zag hoe laat de trein terug naar Takamatsu ging, over een half uur. Toen zag ik hoelang het lopen was.... een half uur.

Ik heb legit die berg af gerend. De volgende trein ging pas een uur later, en Joan was al aangekomen in het centrum van Takamatsu dus ik wilde er zo snel mogelijk zijn. Het was een andere weg naar beneden dan naar boven, dus auto's reden hier ook. In de scherpe bochten was ik dus wel voorzichtig dat ik niet platgereden zou worden.

Station gehaald met nog genoeg tijd over. Joan was al bij de accommodatie om daar haar spullen te droppen en op mij te wachten. Na een dikke knuffel gingen we op zoek naar lunch. Takamatsu staat blijkbaar bekend om udon noedels dus we vonden een plekje om dat te eten. We moesten even buiten in de rij staan, maar dat vonden we niet erg want dat is juist een goed teken.

Na een super goede lunch gingen we richting het kasteel van Takamatsu, ofja, de ruïnes ervan. Een paar kleine gebouwtjes stonden nog, maar de rest van het kasteel is jaren geleden afgebroken omdat het in onherstelbaar verval was geraakt :(( wel weer een stempel voor mijn boekje!

Onderweg naar Ritsuin Garden haalden we een ijsje. Ik wilde eigenlijk pistachesmaak maar omdat deze duurder was koos ik toch voor een andere. Toen ik mijn ijsje kreeg met hadden ze er een klein lepeltje pistache bijgedaan🥺🥺 en deze was echt super lekker! Snap wel dat ie duurder was. Het was echt alsof je een hap pistachepasta nam, maar dan in ijsvorm. Totaal niet chemisch of afgezwakt zoals de ijsjes in Nederland.

We shopten nog even bij de donqijote en daiso en toen toch echt naar de tuin. De tuin was groot en heel rustgevend. Ik wilde nog een leuke foto op de brug (die natuurlijk helemaal leeg was totdat ik er ging staan). Gelukkig is het tegenwoordig makkelijk om anderen uit de foto te verwijderen. Ook keken we toe hoe de vissen in de grote vijver gevoerd werden door toeristen die sWe dwaalden nog even rond en daarna haalde we mijn rugzak op bij JAQ en keerden we terug naar onze accommodatie.

Vanavond besloten we te eten bij Kura Sushi! Een sushirestaurant met een lopende band. Ook kun je bestellen met de tablet en dan wordt het via de band naar je gebracht. We hebben ons helemaal volgevreten voor 15 euro (met z'n tweeën!!!!). Bizar

Super leuke dag gehad met Joan, en morgen gaan we weer onze eigen weg.🥺Read more