Aso (dag 2)

Vandaag besloot ik de twee moeilijkste hikes te doen: Takadake & Nakadake. Het is eigenlijk alleen moeilijk om naar 1 van de twee toppen te gaan. Van de ene naar de ander is prima te doen. Er zijn 2 manieren om de toppen te beklimmen. De eerste is via de trailhead bij de krater. Hiervoor moet je eerst met de bus naar de krater, want lopen vanaf mijn accommodatie duurt 4 uur en is over een weg voor auto's. Het nadeel is dat de eerste bus pas om 10.00 vertrekt. De andere optie is de sensuikyo gorge trailhead. Hierheen lopen duurt 2 uur. Natuurlijk koos ik hiervoor.

Om 07.30 vertrok ik. De weg naar de gorge is niet bijzonder. Soms rijdt er een auto voorbij en ik hoop iedere keer dat ie stopt en mij een lift aanbiedt. Na een half uur lopen was dit helaas nog niet gebeurd. Ik zag op mijn navigatie dat de klim bijna ging beginnen. Dd trailhead bevindt zich op 900 meter hoogte, en dit dorp is op 560 meter hoogte.

Ineens stopt er een auto voor me. Het raampje gaat naar beneden en het stel vraagt of ik een lift nodig heb. Natuurlijk stap ik meteen in. Het stel komt uit Duitsland en is door Kyushu aan het reizen met een auto. Zij gingen uiteraard ook naar de gorge.

We komen aan en ik bedank ze meermaals. Ik heb nu zeker een uur minder hoeven lopen, dus meer energie voor de berg!

De klim naar Takadake was niet heel makkelijk. Er is geen duidelijk pad. Overal liggen stenen en je moet de gele pijlen volgen naar de top. Ik ga natuurlijk meteen fout, maar had de route op mijn telefoon dus vond de weg snel terug.

Het was constant klimmen, en soms had ik ook mijn handen nodig. In mei staan de azalea's in bloei, dus hier en daar waren struiken met de roze bloemen te zien.

Wat ook te zien was, was de oude kabelbaan. Alleen de masten/palen (die de kabelbaan ondersteunen) staan er nog. Nu is lopen nog enige manier om van sensuikyo naar Takadake en Nakadake te gaan.

Eenmaal op de top liep ik rond en ook deels in de (ondiepe) krater. Hier waren nog meer azalea's dus de krater kleurde voor een deel roze! Natuurlijk moest ik wel nog even naar het hoogste punt toe om Takadake echt beklommen te hebben.

Hierna door naar Nakadake! Deze was niet ver weg en was maar een beetje klimmen. Vanaf hier liep ik door naar het uitkijkpunt, met prachtig zicht op een van de kraters van Nakadake. Nakadake is nog de enige actieve vulkaan dus uit de krater komt gas en stoom.

Mijn plan was om naar de krater te gaan en vanaf daar de bus terug naar mijn accommodatie te pakken. Ik keerder om om naar het pad te gaan dat me naar de krater zou leiden.

Het werd een beetje bewolkt waardoor het uitzicht soms even verdween. Wat ook minder leuk was, was de daling naar beneden. De krater ligt namelijk een stuk lager dan het hoogste punt van Nakadake. Weer allemaal stenen, dus het was goed kijken waar je je poten neerzette. Het was zwaar op mijn knieën die het niet meer zo leuk vonden, dus ik hield onderweg even pauze om wat te eten. De afdaling duurde relatief lang maar gelukkig trokken de wolken weer een beetje weg.

Ik kwam eindelijk beneden aan liep over Sunasenrigahama. Dit is een oud kratergebied aan de zuidoostzijde van de Nakadake-krater. Hier groeit niks, dus het is eigenlijk een soort zwart woestijnlandschap. Via de houten loopbrug kom ik bij de krater. Het begon te regenen en harder te waaien. De krater was helemaal niet zo spectaculair van dichtbij vergeleken met wat ik zag vanaf het uitkijkpunt op de berg. Er was een gebouwtje waar ik even schuilde vanwege de regen waarna ik snel doorliep naar de bushalte. Voor vandaag genoeg gezien en gedaan.

Morgen ga ik naar Eboshidake en Kishimadake, de makkelijke hikes op Mt. Aso.Read more