Aso (dag 3)

Ik nam de eerste bus van 09.55 naar de trailhead van Eboshidake en Kishimadake. Ik kon vanaf het dorpje al zien dat de vulkaantoppen omringd waren door wolken. Er werd ook regen voorspeld vandaag, dus dit was niet geheel onverwacht. Wel jammer natuurlijk.

Ik begon met Eboshidake. Hiervoor liep ik voor een stuk over Kusasenrigahama, een grasvlakte waar je normaal mooi uitzicht hebt op de pieken van Mt. Aso. Ik kon nu niet ver vooruitkijken door de wolken. Ergens had dit ook wel iets. Ik ging het pad op naar de top van Eboshidake. Ik liep over een bergkam over een smal paadje tussen allemaal planten en struiken. Soms waren de wolken even weg en kon ik uitkijken over Kusasenrigahama, maar hoe hoger ik kwam, hoe minder ik zag. Op de top zag ik dus uiteraard helemaal niks. Gelukkig was er wel nog een bordje met een uitleg over het uitzicht, dus kon het op die manier toch nog een beetje zien.

Ik ging weer maar beneden richting het pad naar Kishimadake. Ik moest echt mijzelf soms tussen struiken en bomen in wurgen. Ze onderhouden het pad niet echt.

Er zijn 3 manieren om bij Kishimadake te komen. De eerste is via een loop om de berg heen (langste weg), de tweede is via een verharde weg en de laatste optie is een onverhard pad, wat ook de kortste weg is. Ik wilde eerst via de loop, maar vanwege de voorspelde regen koos is voor optie 3. Het probleem was, ik kon het pad niet vinden. Ik volgde een paadje maar besloot dat dit het niet kon zijn toen ik zowat onder hoge struiken heen moest kruipen. Ik nam maar het verharde pad, nog niet wetende dat deze route uit honderden traptredens zou bestaan. Dat was wel even afzien.

Ik was eindelijk boven en besloot nog de krater rond te lopen. De wolken waren weer even weg en ik had prachtig uitzicht. Op de weg naar beneden besloot ik weer op zoek te gaan naar het onverharde paadje. Ik weigerde de trap opnieuw te nemen.

Na wat zoeken en half uitgegleden te zijn in de modder vond ik het eindelijk. Het pad was smal en van veraf niet goed te zien, dus ik begreep waarom ik het eerder niet kon vinden. Ik kwam beneden aan zonder opnieuw (helemaal) uitgegleden te zijn en besloot nog even over Kusasenrigahama te lopen. Het weer is uiteindelijk nog meegevallen. Het heeft amper geregend. En natuurlijk waren nu ik klaar was met hiken de wolken helemaal weg! Maar no way dat ik opnieuw een van de bergen op ga om het uitzicht te bekijken.

Ik kom vast ooit nog wel een keertje terug hier om andere dingen te doen waar ik nu geen tijd voor had (en geen auto voor had), dus ik ga dan wel opnieuw naar de vulkaantoppen op!Read more