Brewster Hut Track

Vroeg wakker geworden in de zon, dus poging twee voor de Brewster Hut Track!

Het was ijskoud vannacht en vanochtend, met enkel een paar graden boven nul. De eerste stap van de wandeling was om de rivier over te steken... en dat was nog veel, en veel kouder. Het water kwam tot kniehoogte, en ook al duurde het een halve minuut voordat ik aan de overkant was, waren m'n tenen en de rest van m'n voeten gevoelloos. Het was echt ijskoud. Na wat warmte erin gewreven te hebben met een handdoekje kon het echte werk beginnen.

De wandeling gaat in eerste instantie tot de Brewster Hut. Een tocht van maar iets meer dan 3 kilometer, maar daar zitten meer dan 1000 hoogtemeters in. Het was dus een hele steile trip, met veel klimmen en klauteren. Het pad was nog glad van de regen, dus dat zal gisteren nog erger zijn geweest. Blij dus dat ik gisteren niet ben gegaan. Eenmaal uit de bossen kwam er een prachtig uitzicht tevoorschijn: besneeuwde bergen, en ik zelf uiteindelijk ook in de sneeuw!

Het was echt fantastisch daarboven, kan niet anders zeggen. Het pad gaat nog naar Brewster Lake, een klein en helderblauw bergmeertje nog wat verder weg en hogerop. Omdat er geen officieel pad is, ben je daarom afhankelijk van een offline kaart op de telefoon, en de gebaande weg van voorgangers. Maar, zei een Fransman die toevallig net naar beneden kwam, die weg was er niet omdat het gisteren heeft gesneeuwd. Daarnaast werd het ook wat bewolkter. Samen met wat anderen besloten we dat het vrij dom zou zijn om verder te gaan. Jammer, maar we mochten zeker niet klagen over het uitzicht wat we al hadden!

Terug naar beneden ging traag door het gladde pad, bijna net zo lang als de weg omhoog. Beneden was het druk met mensen, omdat er ook een waterval is en je makkelijk bij de rivier komt. Omdat het niet direct duidelijk is dat er een pad loopt aan de andere kant, kwam ik als een soort Mariaverschijning uit het bos aan de rand van de rivier, wat vele mensen gek deed opkeken 🙃. Omdat ik ruim op tijd weer bij Big John was, heb ik een last minute plan gemaakt voor m'n overnachtingsplek. En dat was een goede zet! Ik wilde richting Queenstown, maar besloot in Wānaka, een enorm toeristisch dorp aan Lake Wānaka, een afslag te nemen. De weg zelf was fantastisch. Dwars door een super groene vallei, waar schapen los rondlopen, dus ook over de weg. Aan beide kanten mooie bergen met hier en daar wat sneeuw en een lange waterval. Op een gegeven moment werd de weg onverhard. Op het laatste stuk liep het zelfs door beekjes, dus Big John moest even aan de bak. Maar, met een slakkengang kwam ik dan toch aan op Raspberry Flat, het alleruiterste van deze weg, in the middle of nowhere. En wowie wowie, wat was het hier mooi. Direct aan de rivier, met uitzicht over de groene bergen met watervallen, maar ook op Mount Aspiring, waarnaar een groot nationaal park is vernoemd (Haast Pass lag daar ook in trouwens). Savonds nog een duik in de ijskoude rivier, en daarna tukken.Read more