Lake Diamond/Monowai/Manapouri

De afgelopen dagen heb ik een beetje van alles gedaan. Vanaf oudjaarsdag werd het weer slechter weer, dus werd het weer even afkicken van het wandelen. Omdat ik twee nachten op Lake Sylvan Campsite stond, vond ik dat toch ook even dat Lake Sylvan gezien moest hebben, dus dat heb ik oudejaarsochtend gedaan. Na een heerlijke pie te hebben gegeten in Glenorchy die smaakte naar een appelflap, ben ik teruggegaan naar de camping. De jaarwisseling stelde weinig voor. Geen vuurwerk in zicht, en ook de paar andere busjes om me heen bleven stil. Had eigenlijk ook niet veel anders verwacht zo in de natuur, ver weg van enig dorpje. Vlak voor dat ik ging slapen hoorde ik iemand nog gapend "happy new year" zeggen, en dat was het dan ook wel. Nieuwjaarsdag was het nog iets beter weer, dus na goed uitgeslapen te hebben ben ik nog wat dieper de bergen in gereden. Off road weer, en weer door beekjes. Doet ie toch goed, die inmiddels van het stof grijs worden Big John. In dit gebied, "Paradise" genoemd, zijn verschillende stukken uit The Lord of the Rings opgenomen, en was erg mooi. Er waren alleen geen echte wandelingen te doen.

De tweede ben ik op pad gegaan. Eerst naar Queenstown (een toeristische chaos) om een grote was te draaien, en een vervangende benzinedop te halen. Die bleek ik een aantal dagen terug vergeten te zijn op een tankstation 😬. Smiddags heb ik veel kilometers gemaakt, en kwam ik via een pie in Lumsden terecht in Monowai terecht. Ik ben een grindweggetje ingeslagen om ergens te overnachten. Zo dicht mogelijk bij een lange wandeling die ik de volgende dag wilde gaan doen, want het leek weer mooi weer te worden! Maar... het werd geen mooi weer. De bewolking hing superlaag en het regende wat, dus ben ik de zon maar op gaan zoeken. Wat noordelijker bleek die iets aanweziger te zijn, dus kwam ik in Manapouri terecht.

Aan de overkant van het water in Manapouri's haven, Pearl Harbour, was een mooie wandeling te doen, Circle Track, dus kwam ik terecht bij een man met een bootje die af en toe wat mensen naar de overkant brengt. Dus daar zat ik opeens, met een oude Nieuw-Zeelander en een Braziliaans koppel, in een klein bootje. In een geïmproviseerd tabelletje hield hij bij wie hij naar de overkant had gebracht, en hoe laat hij ze zou ophalen. Omdat de zon toch ook hier wat tegenviel, was het geen spetterende wandeling zoals ik ze hier stiekem toch al wel een beetje gewend ben. Toch was het goed om weer aan de wandel te zijn, en het uitzicht viel toch ook niet tegen. Savonds stond in voor een nachtje op een betaalde camping, om van de eerste warme douche in ruim twee weken te kunnen genieten!

En oh ja, de sandflies zijn ronduit verschrikkelijk. Ze komen in zwermen op je af, en omdat ik mezelf zoveel mogelijk in pak, zijn ze maar overgestapt naar het leegprikken van m'n handen. Met tientallen van die vliegjes die om je heen kloten is het geen pretje meer om lekker te koken en te eten, dus ik sluit me vaak al snel op in de bus. En dat doet iedereen ook overigens...Read more