Aankomst in Niue

Nog één laatste avontuur voordat de harde Nederlandse realiteit weer voor m'n neus staat. En dat avontuur gaat plaatsvinden in Niue! Deze lange dag (en lange verhalen hieronder) begon om 5 uur sochtends met de 24/7 shuttlebus, die langs alle vliegveld hotels rijdt, terug naar het vliegveld voor de 3,5 uur durende vlucht naar het eiland in de Stille Oceaan. En dat moest ook wel vandaag, want er gaat namelijk maar 1 vlucht naar Niue per week! En dat is letterlijk ook de enige connectie met Niue. 1 keer per week vanaf Auckland, en verder helemaal niets. En nog bijzonderder, Niue ligt aan de andere kant van de internationale datumgrens. In andere woorden, ik vertrok op zaterdag 17 januari, en kwam aan op vrijdag 16 januari. Verder is er geen tijdsverschil met Nieuw-Zeeland... behalve dan die 24 uur. De vlucht was vrij komisch. Ik was vrijwel de enige witte gast aan boord tussen alle Niueans, en heel veel mensen kenden elkaar (hoe kan het ook anders met zo'n klein eiland). Het boarden ging vrij traag, puur omdat mensen constant elkaar gelukkig nieuwjaar aan het wensen waren en alvast bij wilden praten 🙃. Ik vond het ronduit hilarisch.

Eenmaal geland was dat niet anders. Omdat dit de enige vlucht per week is. Bij het uitstappen werden al handjes geschud met het personeel op de grond, en ook werd er nog wat bijgepraat met de twee douane mensen. Het vliegveld is natuurlijk niet groot, praktisch een klein gebouw door twee gesplitst, een voor vertrek en de ander voor aankomst. De scheiding was van glas, dus er werd ook volop gezwaaid over en weer de twee ruimtes. De bagage kwam niet op een band, maar werd op de stoep neergekwakt, dus iedereen ging heerlijk chaotisch door mekaar heen zoeken. En omdat veel mensen allerlei goederen meenemen vanaf het vasteland, was er extreem veel bagage. Dit duurde dus wel even!

Bij de derde lading zat mijn tas ertussen, en kon ik naar buiten. En daar leek het halve eiland wel te zitten! Het zat volgepakt met mensen, allemaal hard aan het praten, lachen, juichen, weet ik veel wat allemaal. Een oudere man met een fotocamera maakte in z'n bloemenoverhemdje allemaal fotos van iedereen, en allerlei mensen werden vrolijk onthaald. En ik... ja, ik was vergeten nog contact op te nemen met m'n host, dus ik had alleen een naam 😬. Omdat alles zo ons kent ons leek, heb ik maar een willekeurige vrouw aangesproken, en het was direct raak. Ozwin is klein en kaal zei ze, en ze trok me mee door de menigte. "Meestal staat ie rechtsachterin", zei ze. Maar geen Ozwin te bekennen. Er werden andere mensen bijgehaald om zich bij dit zoekteam aan te sluiten. Op een gegeven moment was de zus van Ozwin gevonden, Joy. Joy vertelde dat haar neefje me op zou komen halen. Maar waar is neefje? Vrij snel kwam neefje al aan lopen, en was ik in goede handen. Toen ik me verontschuldigde dat ik niks had gecommuniceerd, zei Joy: "well, that's Niue style, so you're adjusting to Niuean culture really well". Met de auto vertrokken we naar de accommodatie, een kwartiertje verderop. Het is een rijtje met twee studiootjes, in de andere blijkt een Amerikaan te zitten. Voor de rest is het heel rustig qua toeristen. De schoonzus van Ozwin (Ofa, die ook even kwam buurten) vertelde dat het hoogseizoen qua toeristen altijd in juli/augustus/september is vanwege het betere weer (iets frisser en minder regen) en dat het rond de feestdagen druk is met familie. Nu is het dus erg rustig op het eiland!

Na een beetje gesetteld te zijn en een ander shirt aangetrokken te hebben (het is hier 33 graden en heel vochtig, m'n hele shirt was nat van het zweet), ben ik met m'n autootje erop uit gegaan naar de tourist center die in Alofi, de hoofdstad, zit. Maar, die was vandaag extra vroeg dicht en is ook het hele weekend dicht vanwege het laagseizoen. Wel heb ik nog een boekje kunnen bemachtigen waar letterlijk elk cafe, elk wandelingetje, elke winkel op staat, dus da's handig! Vervolgens naar de enige supermarkt van het land gereden om de basic dingetjes te halen. Het is een heel open supermarkt met een enorme jbl box waar muziek uit werd gepompt. Bijna alle producten komen uit Nieuw-Zeeland, dus je ziet allerlei supermarkt merken door elkaarheen staan. Omdat alles geïmporteerd wordt, is het ook flink prijzig. Maar met een beetje tactisch shoppen ben ik niet blut weer de deur uit gegaan.

Omdat er weinig toeristen zijn en ik nou niet bepaald lijk op de Niueans, had ik verwacht dat ik soms wat aangekeken zou worden, of dat het wat ongemakkelijk zou zijn. Maar dat is totaal niet het geval! Mensen vragen rustig "how are ya", en terwijl ik heel even m'n lach niet kon inhouden door de muziek in de supermarkt vroeg de vrouw naast me of ik moest lachen om de prijzen, en hadden we een gezellig kletspraatje over de prijzen in Niue. Volgens mij is het heel sociaal volk! Ook is het hier heel normaal om te zwaaien als je elkaar voorbij rijdt, en dat gebeurd ook echt bijna altijd. Ook lopen er trouwens overal kippen en honden over de weg, dus het is een beetje uitkijken met het rijden.

Ofa vertelde me toen ik terugkwam dat er heel veel exotisch fruit op het eiland groeit. Ondanks dat eigenlijk elk stuk land, en dus ook het fruit van iemand is, vertelde ze dat het heel normaal is om te vragen of je iets mag plukken en meenemen. Ben benieuwd dus! Het was een lange dag, met veel avontuur, dus savonds was ik snel moe en lag ik op bed. Oh ja, ik heb een internetbundeltje met traag internet dat flink wat knaken heeft gekost, dus ik ga een beetje off the grid. En om deze geniale dag af te sluiten, heb ik nog wat feitjes over Niue (allemaal van internet hoor) :).

Niue is onafhankelijk en heeft een eigen regering maar heeft een vrije associatie met Nieuw Zeeland. Omdat het een eigen regering heeft, is Niue een van de landen met de meeste politici per capita, namelijk 1 parlementslid per 65 mensen. Criminaliteitscijfers liggen erg laag, en toch is er een hele kleine gevangenis, wel op de golfbaan... Schijnen maar max een paar mensen te zitten, en vaak ook niemand. Dronkenschap, en daarmee ook huiselijk geweld, is blijkbaar het voornaamste probleem. Het eiland is iets meer dan 261 vierkante kilometer groot en heeft maar 1937 inwoners, waarmee het het op zes na kleinste land ter wereld is qua inwoners! Maar, het grootste deel van de Niueans leeft niet in (op?) Niue zelf; zo'n 90 procent woont namelijk in Nieuw-Zeeland. En ondanks dat het zo'n klein land is... spreken de Niueans (in het Niuean, een taal die aan het uitsterven is) in het noorden van het eiland blijkbaar een ander dialect dan in het zuiden! Ook bijzonder is dat het één van de grootste koraalriffen ter wereld heeft, sterker nog, het eiland is gebouwd op verhoogde koraalriffen, waardoor er nauwelijks zandstranden zijn en juist veel rotskliffen en grotten.Baca lagi