Uga's, Limu Pools, en Lawn Bowl

De afgelopen waren vrij rustig. Donderdag heb ik samen let Jacob de Amerikaan de enige echte wandeling van Niue gedaan, maar die was niet heel bijzonder. De wandeling liep door het bos landinwaarts, met af en toe een plantage, maar voor de rest was er weinig te zien. Ook was ik een beetje klaar met Jacob, die ondanks dat ie ergens in de 30 is en een PhD in psychologie doet, zich verrassend goed als een kind kan gedragen.

Savonds was vooral lekker, omdat we weer bij elkaar kwamen om de twee Uga's te eten! Eentje was sochtends nog ontsnapt, maar ze hadden een tweede uit eigen voorraad meegenomen. Ze houden er altijd een paar die ze extra veel kokosnoot voeren, zodat ze nog meer smaak hebben. Ik heb eigenlijk nog nooit op deze manier krab gegeten, maar ze waren erg smakelijk! Ze hadden er ook nog een soort aardappel bij gekookt, die je kon dippen in de eitjes van de krab zelf. Die zitten bij de maag van de krab, het harde stuk aan de achterkant. Die krakte ze in een keer open, waardoor er een soort natuurlijke dipsaus ontstond 🙃.

Vrijdag ben ik eerst langs het vliegveld gegaan, waar het inderdaad weer erg druk en een hele happening was! Vervolgens ben ik doorgereden naar de Limu Pools. Een van de hoogtepunten van Niue blijkt, en ik snap wel waarom! Het is een prachtige baai met helderblauw water, met een stukje verderop nog een tweede "pool", waar je door een grot door te zwemmen nog bij een derde kon komen! Het water was heerlijk en ik heb er nog wat nieuwe vissen kunnen zien (lange, hele dunne zilverkleurige vissen, zo'n halve meter lang), al werden de golven op een gegeven moment weer wat te wild en de stroming te hard om er nog relaxed in te liggen.

Zaterdagochtend heb ik niet zoveel uitgevoerd, maar smiddags was het weer tijd voor Lawn Bowl! Om 14:00 stond er een toernooitje op het programma, en mijn naam was al ingedeeld toen ik aankwam. Het was een van de warmste dagen tot nu toe met alleen maar volle zon, dus het was flink zweten geblazen. Na een kwartier lang mensen herdenken, gebed, en mededelingen van de voorzitter, zat ik samen met Keith en BV (geen idee of dit ergens voor stond) in een team, met BV, een oudere man en ex-minister van het land. Hij was woensdag bij de bruiloft geweest, en was om 10 uur sochtends al straalbezopen vertelde hij. De gin vloeide rijkelijk. De eerste twee wedstrijden gingen lekker en werd ik weer flink getraind, maar de derde kakten we allemaal in (BV was al aangeschoten, dat hielp zeker niet mee). Uiteindelijk zijn we alsnog derde gewonnen, en was het tijd voor een borrel. En daar werd flink uitgepakt. Het ene biertje na de andere kwam op tafel, en ook mijn voorraad raakte niet op terwijl ik niet één keer van de tafel af was gekomen...

Naast me raakte ik aan de praat met Richard, de chief of police van Niue, die zelf overigens ook in een aardig tempo doordronk. Hij was geboren op Niue maar naar Auckland verhuisd om politieagent te worden. Een half jaar geleden kwam deze baan in Niue vrij, en sindsdien is hij dus chief of police. Een wereld van verschil vertelde hij, omdat hij hier zijn eigen community moet controleren. Maar, vertelde hij, de wet wordt gerespecteerd, dus als iemand overdag een boete van hem krijgt, wordt die keurig betaald en wordt dezelfde avond nog een biertje samen gedronken. Ook vertelde hij dat er een nieuwe gevangenis is neergezet, vlak achter de Lawn Bowl club. Een upgrade naar zes cellen en twee indoor toiletten, in plaats van een hok buiten het complexje. Maar, gaf hij ook toe, zes cellen is veel te veel.

Terwijl iedereen al flink aangeschoten was kwam ook nog de Nieuw-Zeelandse high commissioner langs, die hier Nieuw-Zeeland vertegenwoordigd. Er was blijkbaar nog een ex-minister onder ons en ook een huidige minister, dus vrij snel kwam er wat politiek ter sprake. Ik vroeg ze wat ze vonden van alle China Aid, Australian Aid etc, omdat je dat overal tegenkomt, en ze vertelden dat ze alles prima vinden en juist verwelkomen, behalve de Chinezen. Ze zijn blij met de weg die ze hebben aangelegd, maar ze blijken tegelijkertijd ook huizen over te nemen, en plannen te hebben voor een hotel (wat dus niet is overlegd). Er heerst dus best veel angst dat de Chinezen teveel invloed krijgen in het land en de zaken van Niueans over gaan nemen.

Rond 20:00 waren de overgebleven mensen toch echt wel dronken geworden, en was het tijd om naar huis te gaan. Ik had eigenlijk teveel gedronken om nog legaal naar huis te rijden, en Richard bood aan om de dienstdoende agent te bellen om me naar huis te brengen. Maar ik voelde me scherp, dus kreeg ik toestemming van Richard om zelf te rijden. Zo simpel en flexibel kan het zijn hier 🤷‍♂️.

Zondag was het slecht weer, dus heb ik niet zoveel gedaan. Ook niet zo erg, want ik had nogal slecht geslapen. De hanen worden steeds luidruchtiger hier, blijkbaar omdat ze rond deze tijd heel veel aan het knokken zijn. Ondanks dat het mooie beesten zijn, is het toch jammer dat ze precies tussen 4 en 6 sochtends doen 😔.Læs mere