Mota del Cuervo to El Toboso

Today we take a shorter walk between vineyards and a single olive grove in slightly more uneven terrain. Every now and then we see small trees whose names I can't quite pinpoint. Fruit trees? But what then? Not oranges, because they still have leaves.

I read yesterday that this region is the largest in the world in terms of vineyard area. All of Australia has only half of what they have here. Previously, it was often about quantity, but in recent years they've also been investing in quality.

Just after noon, we enter El Toboso. Debi didn't need to go any longer, because just before El Toboso, the pain in her foot flares up again. 12 km seems to be the tipping point.

We immediately visit the information center to ask how we can reschedule the bus route so we don't have to get out of bed at five o'clock in the morning. There's a solution.
If we take the bus to Madrid and then the train to Toledo, than we can be in Toledo tonight. We decide to follow that advice.

——nl——

Vandaag een kortere wandeling tussen de wijngaarden en een enkele olijf boomgaard in een iets meer geaccidenteerd terrein. Een heel enkele keer zien we kleine boompjes waarvan ik niet kan achterhalen wat het is. Fruitbomen? maar wat dan. Geen sinaasappels want die hebben nu nog blad.

Ik las gisteren dat deze regio qua wijngaard oppervlak de grootste ter wereld is. Heel Australië heeft maar de helft van wat hier staat. Voorheen ging het vaak om de kwantiteit maar de laatste jaren investeert men ook in kwaliteit.

Even na twaalven lopen we El Toboso binnen. Voor Debi had het niet langer gehoeven, want vlak voor el Toboso schiet de pijn weer in haar voet. 12 km lijkt het kantelpunt.

We brengen direct een bezoek aan het informatiecentrum om te vragen hoe we de bus route anders kunnen plannen zodat we niet om vijf uur het bed uit hoeven. Er is een oplossing.
Als we de bus naar Madrid nemen en dan de trein naar Toledo, dan kunnen we vanavond nog in Toledo zijn. We besluiten dat advies te volgen.Read more