Walk in and around Toledo
Feb 26–27 in Spain ⋅ ☀️ 21 °C
Today we walked out of Toledo. We wanted to experience the vistas Peregrinos commented about when walking into Toledo.
At the bridge to the east Debi decided to return as her foot was bothering her. I walked on for a couple of km more to the south of Toledo. Magnificent views. And while my original plan was to return on my footsteps i thought half way the walk that it was much more fun to continue to the west of Toledo and enter the town from there.
This route along the “Toledo ring road” was perfectly safe as there was a sidewalk all along the tarmac road. I must say it was actually more dangerous to walk in Toledo than around it as some streets are car wide and when you walk there and a car comes down you have to step in a doorway step to make room for the car to pass.
Toledo is an exceptional town. The former capital city of Spain has an amazingly well preserved old center. And looking at the natural barrier of the river and hills makes it understandable why 500 years ago, it was a logical place to put the political center there.
This is my last post. It was exceptional for the conditions we had to deal with. The wind, the challenging downhill after Las Negras, the sparse available habitation. But we enjoyed it and consider ourselves lucky that we can still do this. It is not time for donkey service yet, but if that time comes, then we will be happy to use the 🫏 service as long as we can keep on walking.
We will fly out of Madrid on Saturday afternoon, February 28. Thank you for walking with us, for your support and advice.
Till next time!
~G
——nl——-
Vandaag zijn we Toledo uitgewandeld. We wilden de vergezichten ervaren waar Peregrinos over schrijven als ze Toledo binnenlopen.
Bij de brug ten oosten van Toledo besluit Debi terug te keren omdat haar voet pijn doet. Ik loop nog een paar kilometer verder naar het zuiden van Toledo. Prachtige vergezichten. Hoewel mijn oorspronkelijke plan was om via dezelfde route terug te keren, bedacht ik halverwege dat het veel leuker zou zijn om verder te lopen naar het westen van Toledo en de stad van daaruit binnen te gaan.
Deze route langs de "ringweg van Toledo" was volkomen veilig, omdat er overal een trottoir langs de geasfalteerde weg liep. Ik moet zeggen dat het eigenlijk gevaarlijker was om in Toledo te lopen dan eromheen, omdat sommige straten zo breed zijn als auto's. En als er dan een auto aankomt, dan moet je in een portiek stappen om ruimte te maken voor de auto.
Toledo is een uitzonderlijke stad. De voormalige hoofdstad van Spanje heeft een verbazingwekkend goed bewaard gebleven oud centrum. En als je kijkt naar de natuurlijke barrière van de rivier en de heuvels, begrijp je waarom het 500 jaar geleden een logische plek was om daar het politieke centrum te vestigen.
Dit is mijn laatste bericht. Het was uitzonderlijk gezien de omstandigheden waarmee we te maken hadden. De wind, de uitdagende afdaling na Las Negras, de schaarse mogelijkheden van overnachting. Maar we hebben ervan genoten en beschouwen onszelf als gelukkig dat we dit nog steeds kunnen doen.
Het is nog geen tijd voor de donkey service ( waar ze je rugzak vervoeren per auto naar je volgende slaapplaats). Maar als die tijd komt, maken we graag gebruik van de 🫏 dienst zolang we maar kunnen blijven lopen.
We vliegen zaterdagmiddag 28 februari terug vanuit Madrid. Bedankt dat jullie met ons hebben meegelopen, voor jullie steun en advies.
Tot de volgende keer!
~GRead more
Mota del Cuervo to El Toboso
February 25 in Spain ⋅ ☁️ 20 °C
Today we take a shorter walk between vineyards and a single olive grove in slightly more uneven terrain. Every now and then we see small trees whose names I can't quite pinpoint. Fruit trees? But what then? Not oranges, because they still have leaves.
I read yesterday that this region is the largest in the world in terms of vineyard area. All of Australia has only half of what they have here. Previously, it was often about quantity, but in recent years they've also been investing in quality.
Just after noon, we enter El Toboso. Debi didn't need to go any longer, because just before El Toboso, the pain in her foot flares up again. 12 km seems to be the tipping point.
We immediately visit the information center to ask how we can reschedule the bus route so we don't have to get out of bed at five o'clock in the morning. There's a solution.
If we take the bus to Madrid and then the train to Toledo, than we can be in Toledo tonight. We decide to follow that advice.
——nl——
Vandaag een kortere wandeling tussen de wijngaarden en een enkele olijf boomgaard in een iets meer geaccidenteerd terrein. Een heel enkele keer zien we kleine boompjes waarvan ik niet kan achterhalen wat het is. Fruitbomen? maar wat dan. Geen sinaasappels want die hebben nu nog blad.
Ik las gisteren dat deze regio qua wijngaard oppervlak de grootste ter wereld is. Heel Australië heeft maar de helft van wat hier staat. Voorheen ging het vaak om de kwantiteit maar de laatste jaren investeert men ook in kwaliteit.
Even na twaalven lopen we El Toboso binnen. Voor Debi had het niet langer gehoeven, want vlak voor el Toboso schiet de pijn weer in haar voet. 12 km lijkt het kantelpunt.
We brengen direct een bezoek aan het informatiecentrum om te vragen hoe we de bus route anders kunnen plannen zodat we niet om vijf uur het bed uit hoeven. Er is een oplossing.
Als we de bus naar Madrid nemen en dan de trein naar Toledo, dan kunnen we vanavond nog in Toledo zijn. We besluiten dat advies te volgen.Read more
San Clemente to Mota del Cuervo
February 24 in Spain ⋅ ☁️ 20 °C
First part to Las Pedroneras we did by bus as we could use some extra time for returning home.
At the beginning of the walk i was not feeling 100%. But i so wanted to walk today. Was i going to regret it? We were going thru two villages before reaching Mota de Cuervo, so i thought i could manage it.
Farmers were attending the grape vines everywhere. Some fields needed a cutting still (they leave on two shoots per vine) other fields the vines were being bound to the wires.
Lots of “trade marks” today, the Osborne bull, Don Quixote, the mills.
Yesterday i bought sachets of the “Suero Oral" at the farmacie and still not feeling well i decided at our first stop to dissolve the powder of one sachet in my drink bottle. It tasted nice with a touch of orange. When we were ready to continue i noticed immediately a difference in my steps. My energy was back and stayed with me the rest of the day and evening. A remarkable recovery.
While i was doing better, Debi got worse. On that horrific hill after San Pedro on day three, Debi did hurt her foot from all the sliding and uneven steps. Once in a while she felt it coming up but it was manageable. She carries an extra pair of shoes so she can change the pressure points when it starts to bother her. But the last few days the recovery of her feet in the evening/night was not enough anymore. We think she needs to give her feet a longer rest.
We looked for options and public transport in the next few days are going to be very limited. Tomorrows destination El Toboso is a nice town and the last Camino stage where the Samar busses to Toledo still drive from.
Tomorrow’s walk is 12 km, we will go slow, taking lots of rests. The next day we will take the 05.15hr ! Bus to Toledo, and both will walk out Toledo and back in. Or depending on debi’s shape we will step out at the second last stop Nambroca around 08.00hr. From there we will both walk into Toledo to finish our 2026 spring walk. At least, that is the plan.
~G
———nl——
Het eerste deel naar Las Pedroneras hebben we met de bus afgelegd, omdat we wat extra tijd konden gebruiken voor de terugreis.
Aan het begin van de wandeling voelde ik me niet helemaal fit. Maar ik wilde vandaag zo graag lopen. Zou ik er spijt van krijgen? We zouden door twee dorpjes komen voordat we Mota de Cuervo bereikten, dus ik dacht dat ik het wel zou redden.
Overal waren boeren bezig met de wijnranken. Sommige velden moesten nog gesnoeid worden (ze laten twee scheuten per wijnstok zitten), en in andere velden werden de 2 overgelaten wijnranken aan draden vastgebonden.
Veel herkenbare bezienswaardigheden vandaag: de Osborne-stier, Don Quixote, de molens.
Gisteren had ik zakjes "Suero Oral" gekocht bij de apotheek en omdat ik me nog steeds niet lekker voelde, besloot ik bij onze eerste stop het poeder van een zakje in mijn drinkfles op te lossen. Het smaakte lekker, met een vleugje sinaasappel. Toen we klaar waren om verder te gaan, merkte ik meteen verschil in mijn stappen. Mijn energie was terug en bleef de rest van de dag en avond aanhouden. Een opmerkelijk herstel.
Terwijl het met mij beter ging, ging het met Debi slechter. Op die vreselijke heuvel na San Pedro op de derde dag heeft Debi haar voet bezeerd door het glijden en de oneffenheden. Af en toe voelde ze het opkomen, maar het was te doen. Ze heeft een extra paar schoenen bij zich, zodat ze de drukpunten kan veranderen als het begint te irriteren. Maar de laatste paar dagen was het herstel van haar voeten 's avonds/ 's nachts niet meer voldoende. We denken dat ze haar voeten langer rust moet geven.
We hebben naar alternatieven gezocht en het openbaar vervoer zal de komende dagen beperkt zijn. Morgen gaan we naar El Toboso, een leuk stadje en de laatste halte op de Camino waar de Samar bussen nog naar Toledo vertrekken.
Morgen lopen we 12 km, we gaan langzaam en nemen veel rustpauzes. De dag erna nemen we de bus van 05:15 uur! naar Toledo en dan wandelen we samen Toledo uit en in, het laatste stuk. Of we stappen rond 8.00 uur uit bij de voorlaatste halte, Nambroca. Vanaf daar lopen we samen naar Toledo om onze voorjaarswandeling van 2026 af te ronden. Tenminste, dat is het plan.
~GRead more
G those bags with ORS (suero oral ) are live savers. So nice that you found them over there. It is great that you both came this far, 💪! [Caroline & Edward]
TravelerThat sounds like a good plan. Foot injuries on a walking trip are so hard to work around. I'm amazed that you both have been able to walk so many days after that incredibly difficult start.
Minaya to San Clemente
February 23 in Spain ⋅ ☁️ 19 °C
We slept wonderfully in the hostal, which is reminiscent of an old hacienda. Beautiful wooden ceilings and wooden balustrades on the landing.
At breakfast, Debi discovered a beautiful old wine barrel that she'd love to have. I promised her that if it fits in my backpack, I'd bring it back home for her.
The first 6 km we had to walk on the road to connect with the Levante. After that, we continued along lovely natural paths, which are much easier on your feet in combination with the weight of your backpack.
Today was more varied, still flat, but now with several copses appearing here and there in the landscape. It's the landscape where Don Quixote comes from. You see numerous references to it.
What struck me is that larks have been constantly tweeting above us for the past four days. It reminds me of the time I spent on the beach. Then, and usually when the weather was nice, the larks tweeted above the dunes. It makes me happy.
It's a shame though, that we're walking parallel to the highway today; we constantly hear the background noise. Unlike the past few days, where we could enjoy the tweets in complete peace.
Halfway through the day, we meet our first fellow pilgrim. He caught up with us. Martin is from Australia, and since catching the hiking bug, he's been making the most of the three months a tourist can stay in Europe. He walks crisscross through Spain in those three months. "You're debigetsout," he says. He'd been following Debi's blogs on the Camino forum….
The walking was wonderful again today, but upon arrival in San Clemente, I felt unwell again. I'm not over my dehydration yet...
——nl ———
We hebben heerlijk geslapen in de Hostal die veel wegheeft van een oude haciënda. Mooie houten plafonds en balustrades op de overloop.
Bij het ontbijt ontdekt debi een mooi oud wijnvat die ze wel zou willen hebben. Ik heb haar beloofd dat als hij in mijn rugzak past dan neem ik die voor haar mee.
De eerste 6 km moeten we over de weg, om de aansluiting met de Levante te maken. Daarna heerlijk weer over natuurlijke paden wat voor je voeten met het gewicht van je rugzak veel fijner is.
Vandaag meer variatie, nog steeds vlak maar nu met meerdere bossages die her en der in het landschap verschijnen. Het is het landschap waar Don Quichote vandaan komt. Je ziet hier tal van verwijzingen naar.
Wat me opvalt is dat er de laatste 4 dagen voortdurend leeuweriken twitteren boven ons. Het doet nu denken aan de tijd dat ik op strand vertoefde. Ook dan, en meestal bij mooi weer, twitterden de leeuweriken boven de duinen. Ik word er vrolijk van.
Jammer is wel dat we vandaag parallel aan de snelweg lopen, we horen voortdurend het geruis op de achtergrond. In tegenstelling tot de afgelopen dagen waar we in volle rust van het getwitter konden genieten.
Halverwege de dag ontmoeten we onze eerste mede pelgrim. Hij liep op ons in. Martin komt uit Australië en sinds hij het wandelvirus heeft overlopen, benut hij ten volle de drie maanden die een toerist zonder problemen in Europa mag verblijven. In die drie maanden loopt hij kris kras door Spanje heen. Jij bent debigetsout zegt hij, hij had debi haar blogs gevolgd op het Camino forum.
Het wandelen ging vandaag weer heerlijk maar bij aankomst in San Clemente word ik weer niet lekker. Ik ben er nog niet vanaf…Read more
Dehydration (AI consult)
February 22 in Spain ⋅ ☁️ 19 °C
I asked AI for some facts.
Does this makes sense?
AI Question:
-Can you predict dehydration coming? I've had it again, it surprised me (3rd time), and I feel like I've drunk enough.
-Is the fluid deficit from the same day you get sick, or does it also build up over the preceding days?
AI Answer:
This is a very important point, especially on the Camino Levante, where the dry air of the highlands (the Meseta) literally drains you invisibly.
The short answer to your most important question: No, it's almost never just from the day itself. It's a cumulative process.
1. The "Maintenance Debt" (Cumulation)
Dehydration builds up over 2 to 3 days.
• If you drink slightly too little on day 1, your body will recover somewhat overnight, but you'll already start day 2 with a "fluid deficit."
• On day 3, you'll reach the tipping point. You think you're drinking enough that day, but you're actually just replenishing yesterday's deficit, while you're also losing it today. You're constantly playing catch-up.
2. Why "Drinking Enough" Sometimes Doesn't Work
You can drink 4 liters of water and still become dehydrated. This is due to electrolytes (salts).
• If you only drink pure water and sweat a lot, you flush the salts (sodium, potassium, magnesium) from your blood.
• Your cells can no longer "retain" the water. The water goes in, but immediately drains out through your bladder. You think you're hydrated because you urinate, but your cells are dehydrated.
• Symptom: If you drink a lot but your urine is still dark, or you have to urinate extremely frequently but remain thirsty, then you need salts, not pure water.
3. How Do You Know It's Coming? (The Early Signs)
Dehydration surprises you because the familiar symptoms (thirst) only appear when it's already too late. Pay attention to these IT early warnings:
• The Heart Rate Check: Is your resting heart rate (e.g., when you're sitting on a bench for a moment) higher than normal? If your heart has to work harder to pump thickened blood, you're dehydrated.
• The "Paste Test": Pinch the skin on the back of your hand. Does the skin "stay put" for a second instead of immediately springing back? Then your connective tissue is too dry.
• Cognitive "Lags": Do you get irritated more easily? Do you have trouble making decisions or understanding the Gaia app? This is often the first sign that your brain is dehydrated.
• No More Sweat: This is the warning sign. If you're running but your skin feels dry or "goosebump-like" in the heat, you should stop immediately. Strategy for the coming days on the Levante:
1. Stop drinking only water: Buy "Suero Oral" at the pharmacy (Farmacia) or sports drinks (Aquarius is a classic in Spain) at the supermarket. Mix this with your water.
2. The 500ml Rule: Drink 500ml of water before your first walk in the morning.
3. Salty food: Don't be afraid of salt on your food during the pilgrim's meal. You need it more now than at home.
4. Monitor your urine: This remains the best "sensor." It should be the color of light lemonade. If it's the color of apple juice, stop and drink a liter with salt.
You're sick now, so your body needs rest to restore its fluid balance.
——nl—-—
AI vraag:
-Kan je dehydratie ziekte zien aankomen. Ik heb het nu weer, het verrast mij (3de keer) en voor mijn gevoel heb ik genoeg gedronken.
-Is het vocht tekort van dezelfde dag als dat je ziek wordt of bouwt het ook op in de voorgaande dagen
AI-Antwoord:
Dit is een ontzettend belangrijk punt, zeker op de Camino Levante waar de droge lucht van de hoogvlakte (de Meseta) je letterlijk onzichtbaar "leegzuigt".
Het korte antwoord op je belangrijkste vraag: Nee, het is bijna nooit alleen van de dag zelf. Het is een cumulatief proces.
1. De "Onderhouds-schuld" (Cumulatie)
Dehydratie bouwt zich op over 2 tot 3 dagen.
• Als je op dag 1 net iets te weinig drinkt, herstelt je lichaam dat 's nachts wel een beetje, maar je begint dag 2 al met een "vocht-tekort".
• Op dag 3 bereik je het omslagpunt. Je denkt dat je die dag genoeg drinkt, maar je bent eigenlijk alleen maar het tekort van gisteren aan het aanvullen, terwijl je vandaag ook weer verliest. Je loopt constant achter de feiten aan.
2. Waarom "Genoeg drinken" soms niet werkt
Je kunt 4 liter water drinken en toch uitgedroogd raken. Dit komt door elektrolyten (zouten).
• Als je alleen maar puur water drinkt en veel zweet, spoel je de zouten (natrium, kalium, magnesium) uit je bloed.
• Je cellen kunnen het water dan niet meer "vasthouden". Het water gaat erin, maar loopt er via je blaas direct weer uit. Je denkt dat je gehydrateerd bent omdat je plast, maar je cellen staan droog.
• Symptoom: Als je veel drinkt maar je urine is toch donker, of je moet extreem vaak plassen maar blijft dorst houden, dan heb je zouten nodig, geen puur water.
3. Hoe zie je het aankomen? (De vroege signalen)
Dehydratie verrast je omdat de bekende symptomen (dorst) pas komen als het eigenlijk al te laat is. Let op deze IT-vroege-waarschuwingen:
• De Hartslag-check: Is je hartslag in rust (bijv. als je even op een bankje zit) hoger dan normaal? Als je hart harder moet werken om dikker geworden bloed rond te pompen, ben je uitgedroogd.
• De "Plak-test": Knijp in de huid op de rug van je hand. Blijft de huid een seconde "staan" in plaats van direct terug te veren? Dan is je bindweefsel te droog.
• Cognitieve "Lags": Word je sneller geïrriteerd? Heb je moeite om beslissingen te nemen of de Gaia-app te begrijpen? Dit is vaak het eerste teken dat je hersenen vocht tekortkomen.
• Geen zweet meer: Dit is het alarmsignaal. Als je hard loopt maar je huid voelt droog of "kippenvel-achtig" aan in de hitte, moet je direct stoppen.
Strategie voor de komende dagen op de Levante:
1. Stop met alleen water: Koop bij de apotheek (Farmacia) "Suero Oral" of bij de supermarkt sportdrankjes (Aquarius is de klassieker in Spanje). Meng dit met je water.
2. De 500ml Regel: Drink 500ml water vóórdat je de eerste stap zet 's ochtends.
3. Zout eten: Wees niet bang voor zout op je eten tijdens het pelgrimsmenu. Je hebt het nu harder nodig dan thuis.
4. Monitor je urine: Dit blijft de beste "sensor". Het moet de kleur van lichte limonade hebben. Is het de kleur van appelsap? Stop en drink een liter met zouten.
Je bent nu ziek, dus je lichaam heeft rust nodig om de vochtbalans te herstellen.Read more
TravelerWow. Thank you for posting this info. And I do hope you feel better soon. 🤗 The sangria and sugary breakfast probably didn’t help. On VDLP I remember eating lots of olives every day as that was the ‘go to’ tapas. I just looked it up and yes, olives do help with hydration because of their relatively high water and sodium content. 🫒🫒🫒
La Roda to Minaya
February 22 in Spain ⋅ ☀️ 20 °C
La Roda happens to be the place where they invented the puf cake called Miguelito. Very delicate phyllo pastries, the top layer filled with light vanilla pudding and coated with icing sugar. I was born in a bakery so at breakfast this could not go past me. It was lovely.
We started relative late, around nine as today’s walk was short. Soon we left the village and walked past some industrial buildings and then we were out, in the desolate plains. How can you picture desolateness, space? I tried to do my best. My favorite is a peregrino on the path, left and right nothing, not even a tree. It must be very hot to walk here in the summer.
We walked along a kind of storage chamber, the roof half collapsed. The remarkable thing about it though, was that it seemed to have been made from loose stones and perfectly round. No mortar. Even the roof were loose stones. This had to have been a job that took many weeks to build. Stones enough in the environment but you have to find the right one everytime.
Halfway we ran into an ugly carbage dump. That stuff has been there for years and i wonder how the Spanish garbage industrie works. In the Netherlands there is an industry that tries to take everything out that is worthwhile before burning it and delivering the heat to houses. But then Spain is a big country, places enough to dump it.
We walked on and then “the man with the hammer” appeared to me (hitting the wall). I felt a bit groggy this morning and blamed the sangria we had yesterday, all my energy slowly drained from me. I had a hard time walking straight, i had to really concentrate. I got cold shivering, thirsty, i wanted to lay down, sleep. We arrived in Montaya at the medieval door and i felt really sick. I managed to get out of town without puking. We still had another 5 km to go. I hardly managed and felt like a zombie. And then it dawned on me. Dehydration sickness, not my first time.
It is a remarkable phenomena i think. It was warm but not too too warm. I felt very strong yesterday and the sangria tasted wonderful. No symptom/signal what so ever that something was building up. And today it hit me. I will be ok, it is my third time and it (always) takes me by surprise.
Within an hour it turns you from a marathon runner into a beginner doing 500 meters for the first time. Also you are feeling nauseated and it looks like the water does not want to leave your stomach (you get bloated).
The place we will sleep was close to a local airfield and the most luxurious up till now (50euro, in Minaya we could not find anything for tonight). What a treat, i fell on the bed, slept for two hours and then showered. I am starting to get back in my body.
“Don’t worry, about a thing, everything will be alright”
~G
——nl———
La Roda is toevallig de plek waar de Miguelito-cake is uitgevonden. Heel delicate bladerdeeg gebakjes, met een bovenlaag gevuld met lichte vanillepudding en bestrooid met poedersuiker. Ik ben opgegroeid in een bakkerij, dus dit kon ik bij het ontbijt niet overslaan. Het was heerlijk.
We begonnen relatief laat, rond negen uur, omdat de wandeling van vandaag kort zou zijn. Al snel verlieten we het dorp en liepen we langs een aantal industriële gebouwen, waarna we de open en verlaten vlakte opgingen. Hoe kun je verlatenheid, ruimte, portreteren? Ik heb mijn best gedaan. Mijn favoriet is een pelgrim op het pad, links en rechts niets, zelfs geen boom. Het moet eel erg heet zijn om hier in de zomer te lopen.
We liepen langs een soort opslagruimte, waarvan het dak half ingestort was. Het bijzondere eraan was echter dat het leek te zijn gemaakt van losse stenen en perfect rond was. Geen mortel. Zelfs het dak bestond uit losse stenen. Dit moet een klus van vele weken zijn geweest. Er zijn genoeg stenen in de omgeving als dat jullie misschien uit de foto’s is opgevallen maar je moet hiervoor elke keer de juiste vinden.
Halverwege stuitten we op een afzichtelijke afvalberg. Dat spul lag er al jaren en ik vraag me af hoe de Spaanse afvalindustrie werkt. In Nederland is er een industrie die probeert alles wat nog bruikbaar is eruit te halen voordat het wordt verbrand en de warmte aan huizen wordt geleverd. Maar Spanje is dan ook een groot land, dus er is genoeg ruimte om het te dumpen.
We liepen verder en toen verscheen "de man met de hamer”. Ik voelde me vanochtend een beetje groggy en ik gaf de sangria van gisteren de schuld; al mijn energie vloeide langzaam weg. Ik kon moeilijk recht lopen, ik moest me echt concentreren. Ik kreeg het koud, rilde, had dorst en wilde gaan liggen en slapen. We kwamen aan in Montaya bij de middeleeuwse poort en ik voelde me echt ziek. Het lukte me om de stad uit te komen zonder te braken. We hadden nog 5 kilometer te gaan. Ik hield het maar net vol en voelde me als een zombie. En toen drong het tot me door. Uitdrogingsziekte, en niet de eerste keer.
Het is een opmerkelijk fenomeen, vind ik. Het was warm gister, maar niet té warm. Ik voelde me gisteren heel sterk en de sangria smaakte heerlijk. Geen enkel symptoom of signaal dat er iets aan de hand was. En vandaag sloeg het toe. Het komt wel goed, het is de derde keer en het overvalt me (altijd).
Binnen een uur verander je van een marathonloper in een beginner die voor het eerst 500 meter loopt. Ook wordt je misselijk en het lijkt of het water je maag niet wil passeren (opgeblazen gevoel).
De plek waar we zouden slapen was vlakbij een lokaal vliegveld en de meest luxe tot nu toe (50 euro, in Minaya konden we niets vinden voor vanavond). Wat een verwennerij, ik plofte neer op bed, sliep twee uur en nam toen een douche. Ik begin weer in mijn lichaam terug te komen.
"Don’t worry about a thing, everything will be alright…”
~GRead more
Albacete to la Roda by train
February 21 in Spain ⋅ ☀️ 17 °C
Tonight we sleep in hotel Juanito in La Roda. We kind of forgot why we didn’t go to the Municipal Albergue as the day we reserved this place was a bit hectic.
At the hotel we had to ask for a different room than we got first. They tried to mask the cigarette smell with some sort of detergent but it just was awful. The second room was luckily much better. ~Gerard
We had a short 20 minute train ride and entered the town to almost immediately happen on the carnival parade. It is the last day of carnival. What luck! And I was briefly recruited to join the parade and help pull a mat full of little mice! Thanks to our short walking day, we will have some energy tonight to go out and enjoy more of the festivities.
Also, we see that this town is known for its puff pastries, and our hotel is nicely located a few doors from a nice bakery. Not sure that our 17.5 km walk today is going to compensate for today’s treat intake!
~Debi
———nl————
Vanavond slapen we in hotel Juanito in La Roda. We zijn eigenlijk vergeten waarom we niet naar de gemeentelijke albergue waren gegaan, want de dag dat we deze plek reserveerden was nogal hectisch.
In het hotel moesten we om een andere kamer vragen dan de eerste die we kregen. Ze probeerden de sigarettenlucht te maskeren met een soort schoonmaakmiddel, maar het was gewoon vreselijk. De tweede kamer was gelukkig veel beter. ~Gerard
We maakten een korte treinrit van 20 minuten en kwamen het stadje binnen, waar we bijna meteen de carnavalsoptocht tegenkwamen. Het is de laatste dag van carnaval. Wat een geluk! En ik werd even gevraagd om mee te doen aan de optocht en te helpen een mat vol kleine muisjes te trekken!
Dankzij onze korte wandeling vandaag hebben we vanavond genoeg energie om eropuit te gaan en van de rest van de festiviteiten te genieten.
We zagen ook dat dit stadje bekend staat om zijn bladerdeeggebakjes, en ons hotel ligt op een steenworp afstand van een leuke bakkerij. Ik weet niet zeker of onze wandeling van 17,5 km vandaag de hoeveelheid lekkernijen van vandaag wel compenseert!
~DebiRead more
Chinchilla to Albecete
February 21 in Spain ⋅ ☀️ 19 °C
We had a lovely breakfast at Tapería "El Casino", at the plaza Mancha. The service was the most heartily and welcoming we had so far. And above all we could get fresh orange juice again. This was a promising start of the day.
We were the only one, apart from one older woman enjoying her coffee. Then another woman came in and they got into a lively conversation. Instantly Debi and i were unable to hear each other talking, what a racket those two could make. Honestly i am starting to like the chaos in the Spanish cafe’s …
After all the weather violence, today felt like a treat. Walking straight, no wind, no coldness, no noise.
Because of the absence of the wind we could again walk with our ear-phones in. Nothing more meditative than making a step by step and having your fav music on, at least that is what it does to me.
If you like desolate places, this is it. There is sheer open flatness all around us. We could see Albacete almost right from start (15km away!). And it took us about four hours to get there (VdlP Salamanca-like). Some might say, the walk was uninteresting, but i like far away horizons.
In Albacete we found a very nice traditional place to have lunch. Taberna Pepa la Cordobesa. The food was above expectations. And we had our first Sangria because we were tempted as we saw other people enjoy it.
It was superb. The sweetness was there but it felt as if it came from something else, liquorish. I did ask what they had mixed in and they came with the standard wine , sugar , Fanta orange, fanta lemon and then mentioned four different alcoholic fluids (see picture). Definitely something worthwhile to figure out the right quantities when we get home.
And then as dessert, the chocolate cheese cake was exceptional as well. We both enjoyed it very much and we were fighting for the last little bite (we often share dessert)….
So it was a very nice day and we are now waiting for the train to get us to la Roda as we could not find accommodation in la Gineta, which we solved by skipping it altogether.
~G
—-nl——
We hebben heerlijk ontbeten bij Tapería "El Casino" op Plaza Mancha. De bediening was de hartelijkste en meest gastvrije die we tot nu toe hebben meegemaakt. En bovenal konden we weer verse sinaasappelsap krijgen. Een veelbelovende start van de dag.
We waren de enigen in het cafe op een oudere dame na die van haar koffie genoot. Toen kwam er een andere vrouw binnen en ze raakten in een levendig gesprek verwikkeld. Meteen konden Debi en ik elkaar niet meer verstaan, wat een herrie konden die twee maken. Eerlijk gezegd begin ik de chaos in de Spaanse cafés wel te waarderen...
Na al het tumulte weer was vandaag een verademing. Rechtuit lopen, geen wind, geen kou, geen lawaai.
En doordat er geen wind was, konden we weer met onze oordopjes in lopen. Niets is zo meditatief als stap voor stap te zetten met je favoriete muziek op, tenminste, zo werkt het voor mij.
Als je van desolate plekken houdt, dan is dit het. Er is alleen maar vlakte om ons heen. We konden Albacete bijna meteen zien (15 km verderop!). Het duurde ongeveer vier uur om er te komen (vergelijkbaar met de wandeling naar Salamanca). Sommigen zouden de wandeling misschien saai vinden, maar ik hou wel van verre horizonnen.
In Albacete vonden we een heel leuk traditioneel restaurantje om te lunchen: Taberna Pepa la Cordobesa. Het eten was boven verwachting. En we namen onze eerste sangria, omdat we er zin in kregen toen we anderen ervan zagen genieten.
De sangria was voortreffelijk. Ik vroeg wat ze erin hadden gemengd en ze kwamen met de standaard wijn, suiker, Fanta sinaasappel, Fanta citroen en noemden vervolgens vier verschillende alcoholische dranken (zie foto). Zeker iets om thuis nog eens uit te proberen op mijn verjaardag.
En als dessert was de chocoladecheesecake ook uitzonderlijk. We vochten om het laatste hapje (we delen vaak desserts)...
Het was dus een erg mooie dag en we wachten nu op de trein naar La Roda, omdat we geen accommodatie konden vinden in La Gineta. Dat hebben we opgelost door La Gineta dan maar helemaal over te slaan.
~GRead more
Higueruela to Chinchilla by bus
February 20 in Spain ⋅ 🌬 9 °C
The wind is still here, although less then yesterday and still predicted to go to low in the afternoon…. Debi feels like she wants to be in bed for the whole day.
Doing the whole trip to Chinchilla is no option anymore.
We try to get to the midpoint by wheels. Taxi to Hoya-Gonzalo need to come from Almansa (40km) to bring us 10km down the road. That makes no sense. Buses go at 13.35, then we have hardly time to finish the second half and we have no escape if Debi is not doing well.
This is all part of what walking is about: plan, adapt plan, improvise, plan again… Having less infrastructure like taxi, bus, train, we have to deal with it. As we need to do with the language. We still enjoy enough to come back to Spain almost every year.
We will take the bus the whole way to Chinchilla as our accommodation is now planned till up to Sunday.
And Chinchilla is a little gem.
Accomodation: albergue Chinchilla ~Gerard
Hostal La Posada kindly let us keep our room until it was time to leave for the 1:35 bus. I was glad to rest while G explored the town.
Yesterday was really difficult, beginning with a 6am fall down a concrete staircase as I tried to find my way to the washroom in the dark. Just six steps, and luckily I only have a bruised tailbone.
By early afternoon I was feeling dizzy from the constant pressure of the cold harsh and heavy wind, I found a mat of pine needles to lie down for a while on 3 km before our destination. So the bus today was quite welcome.
When we arrived in Chinchilla we went for a very nice Menu del Dia and then dragged our full belly selves up the hill to the Albergue.
We called the number on the door to contact the police to come let us in, and I thought that G did a very good job of communicating in Spanish. However, as we waited for someone to arrive, I was not convinced that the police did understood and would show up. Eventually a little girl passed by who was studying some English and was glad to help us.
A police officer arrived shortly after (he was indeed on his way). Later the doorbell rang at the Albergue, and the little girl and five of her friends showed up with their Friday night bags of candy. We had a conversation in English, each making a contribution. Wonderful ambassadors for Chinchilla.
The Albergue here is two rooms, one with 6 beds (bunk) and the other a kitchen. Plus bathroom with shower. It has heat, blankets, disposable mattress and pillow covers, and wifi. Luxury! Donativo. ~debi
—-nl——
De wind is er nog steeds, hoewel minder hard dan gisteren en de voorspelling is dat hij 's middags afneemt... Debi heeft zin om de hele dag in bed te blijven.
De hele tocht maken naar Chinchilla is geen optie meer.
We proberen het middenpunt te bereiken met auto/bus vervoer. Een taxi naar Hoya-Gonzalo moet vanuit Almansa (40 km) komen om ons dan 10 km verderop af te zetten. Dat slaat nergens op.
De bussen vertrekken om 13:35, maar dan hebben nauwelijks tijd om de tweede helft af te leggen, en we hebben dan ook geen uitweg als Debi zich niet goed voelt.
Dit hoort er allemaal bij als je wandelt: plannen, aanpassen, improviseren, opnieuw plannen... Omdat er minder infrastructuur is zoals taxi's, bussen en treinen, moeten we ermee dealen. Net zoals met de taal. Maar we vinden het nog steeds leuk zodat we bijna elk jaar terugkomen naar Spanje.
We nemen vandaag dus de bus naar helemaal ons eindpunt Chinchilla, ook omdat onze accommodatie inmiddels tot en met zondag staat ingepland.
En Chinchilla is een beauty.
Accommodatie: Albergue Chinchilla ~Gerard
Hostal La Posada was zo vriendelijk om ons onze kamer te laten houden tot het tijd was om de bus van 13:35 te nemen. Ik was blij dat ik kon uitrusten terwijl G het stadje verkende.
Gisteren was echt een zware dag, te beginnen met een val om 6 uur 's ochtends van een betonnen trap toen ik in het donker de weg naar het toilet probeerde te vinden. Slechts zes treden, en gelukkig heb ik alleen een gekneusd stuitje.
Tegen het begin van de middag voelde ik me duizelig door de constante druk van de koude, gure wind en vond ik een matje van dennennaalden om op te gaan liggen, 3 km voor onze bestemming. De bus vandaag was dus zeer welkom.
Toen we in Chinchilla aankwamen, hebben we genoten van een heerlijk Menu del Dia en sleepten we ons, met volle buiken, de heuvel op naar de Albergue. We belden het nummer op de deur om de politie te bellen zodat ze ons binnen konden laten, en ik vond dat G het erg goed deed in het Spaans.
Terwijl we wachtten tot er iemand kwam, was ik er echter niet van overtuigd dat de politie ons zou verstaan en zou komen opdagen. Uiteindelijk kwam er een klein meisje langs dat wat Engels aan het leren was en ons graag wilde helpen. Kort daarna arriveerde een politieagent (hij was inderdaad onderweg). Later ging de deurbel van de Albergue en kwam het meisje en vijf van haar vriendinnen aan met hun snoepzakken van vrijdagavond. We hebben een gesprek in het Engels gehad en iedereen gaf een bijdrage. Geweldige ambassadeurs voor Chinchilla.
De Albergue bestaat uit twee kamers, één met zes bedden (stapelbed) en de andere met een keuken. Plus een badkamer met douche. Er is verwarming, dekens, wegwerpmatrassen en kussenslopen en wifi. Luxe! Donativo.
~debiRead more
Alpera to Higueruela
Feb 19–20 in Spain ⋅ 🌬 8 °C
In stead of going the same way back to the Levante the way we came yesterday ( to avoid the long walking on the road ), we learned from AJGuillaume’s notes that there was an alternative.
I looked in my GaiaGPS app, my route guidance on many occasions, and indeed there was another route joining the Levante after approximately 11 km.
First part was on a silent local tarmac road, and second half on natural surface. Close to the end it followed the rail track (no need to walk close to the tracks this time) and then went underneath it thru a little tunnel joining the Levante. Apart from staying away from the busier road, it also saved us about 4km. I will put it on wikiloc when i get home.
We started walking at nine o’clock as we thought we could afford us a breakfast with lovely cafe con leche. It was very cold, we needed gloves and hats and our raincoats for blocking the wind. The wind was doable still but it would definitely not be a walk in the park. Luckily the predictions were that the wind would be less in the afternoon. How we were wrong…
The wind got stronger around ten o’clock and we wondered if we should go on. We decided to go on as predictions were it would get better. At that time the wind speeds according to the weather app were 40 km with wind gusts up to 70km. And the thing is, there were no gusts, it was 70 km constant wind straight in the face. And the second thing is: the wind never stopped, the predicted smoothing of the wind force in the afternoon did not happen. There was almost nothing to protect us from the wind, no elevation differences, no bushes, no trees. By the time we got to Higueruela we were done. Debi was exhausted, at dinner she was still too tired to eat. She force fed as she knew she needed it.
We will see tomorrow. We were planning to do the long 29 km trip to Chinchilla. The wind will be less and laying down in the afternoon but we now know that weather predictions in this area or in this kind of weather are just not reliable enough. We may choose for the safe side.
Accomodation: hostal la Posada, basic, nice hot water. Good sturdy beds. 60 euro for two persons including breakfast.
——-nl——
In plaats van dezelfde weg als gisteren terug te nemen naar de Levante (om de lange wandeling over de weg te vermijden), ontdekten we via de aantekeningen van AJGuillaume dat er een alternatieve route was.
Ik keek in mijn GaiaGPS-app, mijn routegids die ik altijd gebruik en inderdaad, er was een andere route die na ongeveer 11 km op de Levante aansloot.
Het eerste deel ging over een stille, lokale asfaltweg en de tweede helft over een onverharde weg. Tegen het einde volgde de route het spoor (deze keer hoefden we niet dicht langs de rails te lopen) en ging er vervolgens onderdoor via een kleine tunnel en sluit dan aan op de Levante. Behalve dat we de drukke weg vermeden, scheelde het ons ook nog eens zo'n 4 km. Ik zal de route op Wikiloc zetten als ik thuis ben.
We begonnen om negen uur met wandelen, omdat we dachten dat we ons wel een ontbijt met een heerlijke café con leche konden veroorloven. Het was erg koud, we hadden handschoenen, mutsen en onze regenjassen nodig om de wind tegen te houden. De wind was nog wel te doen, maar het zou zeker geen park wandelingetje worden. Gelukkig voorspelden de weersvoorspellingen dat de wind 's middags zou afnemen. Wat hadden we het mis…
Rond tien uur werd de wind sterker en vroegen we ons af of we wel verder moesten. We besloten toch door te gaan, omdat het later beter zou worden. Volgens de weer-app was de windsnelheid op dat moment 40 km/u met windstoten tot 70 km/u. Maar er waren geen windstoten, het was op dat moment een constante wind van 70 km/u recht in ons gezicht. En ten tweede: de wind bleef maar waaien, de voorspelde afname van de windkracht in de middag bleef uit. Er was bijna niets dat ons tegen de wind beschermde, geen hoogteverschillen, geen struiken, geen bomen. Tegen de tijd dat we in Higueruela aankwamen, waren we helemaal op. Debi was uitgeput, zelfs tijdens het avondeten was ze te moe om te eten. Ze heeft zichzelf gedwongen te eten, want ze wist dat ze het nodig had.
We zien hoe het morgen gaat. We waren van plan om de lange tocht van 29 km naar Chinchilla te maken. De wind zal in de middag afnemen en gaan liggen, maar we weten inmiddels dat weersvoorspellingen in dit gebied, of bij dit soort weer, niet betrouwbaar genoeg zijn. We kunnen beter voor zekerheid kiezen.Read more
Laurie ReynoldsYour post from yesterday is private so I can’t read it. That may have been intentional, but just thought you would want to know in case it isn’t.
Almansa to Alpera
February 18 in Spain ⋅ 🌬 15 °C
Nothing feels better after our break from the Argar than to start walking again.
Today was a very easy walk.
We walked towards the mountains in the west and went left around it. Lots of almond trees in blossom. And incredible how they can get crop out of ‘fields of stones’.
The paths were easy and the incline hardly noticeable.
Halfway we came to the rail track and there should have been a path just before it, going right. But the farmer seems to have extended his field and that path is no more. Only thing you can do is walking along the rail track itself until you see to the right that the path in another part of the field starts again. Then step off the path along the tracks and continue on natural surface.
The weather was nice, full sun but the wind was cold though and it picked up as planned in the afternoon but happily not so much as we feared. It was very walkable.
At 2.30 we entered Alpera, stepping in the first bar we saw open ( la Parrilla ) and had a lovely menu del dia. We like it when we are early enough in the end stage village, but when we walk long stages we just don’t make it in time for the menu del dia.
The Albergue key we could pick up after 16.00 hrs in the library. 7 euro per person. No sheets or pillow cases, but there are a few blankets. Quite cold inside. No heating.
~G
Debi: I am continually impressed by the strong feministe influence in this country. From public art to books in libraries…it is present even in small communities.
———nl——-
Niets voelt beter na onze breuk van de Argar dan weer te gaan wandelen.
Vandaag was het een heel gemakkelijke wandeling.
We liepen richting de bergen in het westen en gingen er links omheen. Een heleboel amandel bomen in bloei. En ongelooflijk hoe de boeren hier nog gewassen kunnen trekken uit velden die alleen maar bestaan uit stenen!
De paden waren gemakkelijk begaanbaar en de helling was nauwelijks merkbaar.
Halverwege kwamen we bij het spoor en er had vlak daarvoor een pad naar rechts moeten zijn. Maar de boer lijkt zijn veld te hebben uitgebreid en dat pad is verdwenen. Het enige wat je kunt doen, is langs het spoor lopen tot je rechts ziet dat het pad in een ander deel van het veld weer begint. Stap dan van het pad af, loop langs de rails en vervolg je weg over de onverharde ondergrond.
Het was mooi weer, volle zon, maar de wind was wel koud en stak zoals verwacht 's middags op, maar gelukkig niet zo hard als we hadden gevreesd. Het was prima te bewandelen.
Om 14.30 uur kwamen we Alpera binnen, stapten we de eerste bar die we open zagen (la Parrilla) binnen en genoten van een heerlijk dagmenu. We vinden het fijn als we vroeg genoeg in het einddorp aankomen, maar als we lange etappes lopen, halen we het gewoon niet op tijd voor het dagmenu.
De sleutel van de albergue konden we na 16.00 uur ophalen in de bibliotheek. 7 euro per persoon. Geen lakens of kussenslopen, maar wel een paar dekens. Het was behoorlijk koud binnen en er was geen verwarming.
~G
Debi: Ik ben steeds weer onder de indruk van de sterke feministische invloed in dit land. Van openbare kunst tot boeken in bibliotheken... die invloed is zelfs in kleine gemeenschappen aanwezig.Read more
Valencia travels to Almansa
February 17 in Spain ⋅ ☀️ 16 °C
We had the 9 o’clock bus and were up early. The town started their daily activities as we headed for the Alsa bus station. Good morning Valencia.
Inside the (big) station was enough space for wildlife. And if not, pigeons always adapt. It waited for its turn to have a bite of that baguette.
We are now in Almansa, eager to walk again tomorrow. We skipped a bunch of earlier walking stages so that we can make it to Toledo. Above Almansa hovers a big castle, to be seen from all sides.
We booked the route for two days ahead, with enough accommodation options this time (compared to the Argar). In Alpera we can stay in the local albergue. In Higueruela the albergue was closed but an Hostal was available.
Accomodation:
Albergue E. De Maria, 20 euro for two persons. Incl towels, sheet and blanket. No heat.
~G
——-nl——
We namen de bus van 9 uur en waren vroeg op. De stad begon al met haar dagelijkse bezigheden toen we op weg waren naar het busstation van Alsa. Goedemorgen Valencia.
Binnen in het (grote) busstation was genoeg ruimte voor dieren. En zo niet, dan passen duiven zich altijd wel aan. Een duif wachtte op zijn beurt om een hapje uit die baguette te nemen.
We zijn nu in Almansa en kijken ernaar uit om morgen weer te gaan wandelen. We hebben een aantal eerdere wandelroutes overgeslagen om Toledo te kunnen halen. Boven Almansa torent een groot kasteel uit, dat van alle kanten te zien is.
We hebben de route nu voor de komende twee dagen geboekt, met gelukkig deze keer genoeg accommodatie mogelijkheden (in vergelijking met de Argar). In Alpera kunnen we in de lokale albergue verblijven. In Higueruela was de albergue gesloten, maar er was een hostel beschikbaar.
~GRead more
Valencia town and Levante prep
February 16 in Spain ⋅ 🌬 21 °C
What a gem Valencia is. If you look at the history, this town was the richest and most prosperous in the 15th century. Made by trade and not royalty ( Madrid) or Moorish influences ( Sevilla). This time I experienced that my iPhone was not suitable to picture what I experienced. The grandeur of the place is just incredible. We will definitely come back to this place as a long weekend city trip. And then i will do more sight seeing, including Calatrava-land, as i had not enough time for it today.
We are set to go for the Levante. We made the choice to start in Almansa. It is uphill but I just do like alpine/mountain landscapes and we are in shape so we are not too worried about the 450 meters uphill. We did more on the Argar and this is more gradual.
See you tomorrow!
~G
———-nl———
Wat een pareltje is Valencia toch. Als je naar de geschiedenis kijkt, was deze stad in de 15e eeuw de rijkste en meest welvarende stad van Europa. Zo geworden door handel en niet door de koninklijke familie (Madrid) of Moorse invloeden (Sevilla).
Vandaag merkte ik dat mijn iPhone niet geschikt was om vast te leggen wat ik zag. De grandeur van de stad is gewoon ongelooflijk. We komen hier zeker terug voor een lang weekendje weg. En dan ga ik meer bezienswaardigheden bekijken, waaronder Calatrava, want daar had ik vandaag niet genoeg tijd voor.
We gaan dus naar de Levante. We hebben ervoor gekozen om in Almansa te beginnen. Het is bergopwaarts, maar ik hou nu eenmaal van alpen- en berglandschappen en we zijn in goede conditie, dus we maken ons geen zorgen over die 450 meter omhoog. We hebben meer gedaan op de Argar en dit is meer geleidelijk en minder steil.
Tot morgen!
~GRead more
Lorca travels to Valencia
February 15 in Spain ⋅ ⛅ 18 °C
Yesterday we booked our travel ticket to Valencia with the train thru the Renfe train app. It was a smooth process, no warnings what so ever. It was a couple of hours by train more than going with the bus but debi gets car sick quickly so we preferred the train. We were set to go for today.
When we arrived this morning at the train station we could see that the station was under construction. We also could see that the train tracks were taken out ! So we could forget the train for sure.
We asked a regional bus driver what to do and he said Renfe would fix it by busses and pointed us out where to go. A lot of people were gathered at the pointed out spot but it was not clear to anyone when to expect a Renfe bus. When a new (yellow) bus came, however the bus driver was reluctant to give information to the gathered people, we didn’t even try given our level of understanding of Spanish. After fifteen minutes the situation had not changed.
I saw the driver of the yellow n bus chatting with another bus driver and stepped forward and asked what to do given our already paid ticket to Valencia. She said to wait, no idea for how long, at least i now knew the bus we should take would be blue…
Every piece of information helps…
Then twenty minutes later a blue bus came and would bring us to Murcia. No idea if we would still be able to get the train connection to Valencia.
Everybody traveling will recognize this situation. You want to go somewhere and not being able to speak the language means you are out of control. You have to use every bit of information you can get to figure out if you are doing the right thing. And that can be stressful if accommodation is already booked in the place you want to go.
We got to Murcia by blue bus, when we stepped out at Murcia station a Renfe employee was waiting and told people for Valencia to go to platform 8. We walked over to the station and another employee showed up, we showed our ticket and she told us to go to platform 7 which was at the other side of the station as all even platforms where left and all uneven platforms where right.
You get the picture… were we at the right platform in the end? By that time we didn’t care anymore. There was a train going from platform 7 to Valencia and if that was the one we needed to have .. no idea. We would be in Valencia tonight and have a bed we had paid for….
Don’t worry cause everything will be alright …
Valencia was a big surprise, this town must have been important in the history of Spain. We are going to see more of it tomorrow.
~G
We stepped out of the train station into Valencia. And wow! We have been in many Spanish cities, and this one appears to be among the most beautiful. Looking forward to exploring more tomorrow! ~Debi
—— nl ——
Gisteren boekten we ons treinkaartje naar Valencia via de Renfe-trein-app. Het verliep soepel, zonder enige waarschuwing. De treinreis duurde een paar uur langer dan met de bus, maar Debi wordt snel wagenziek, dus gaven we de voorkeur aan de trein. We waren klaar voor vertrek vandaag.
Toen we vanochtend op het station aankwamen, zagen we dat er verbouwingen waren. We zagen ook dat de spoorrails waren verwijderd. Dus de trein konden we wel vergeten.
We vroegen een buschauffeur wat we moesten doen en hij zei dat Renfe het met bussen zou regelen en wees ons de weg. Er stond een grote groep mensen op de aangewezen plek, maar het was voor niemand duidelijk wanneer er een Renfe-bus zou komen. Toen er een nieuwe gele bus aankwam, wilde de chauffeur de mensenmassa niet informeren. We hebben het zelf ook niet geprobeerd, gezien ons niveau van Spaans. Na vijftien minuten was er nog steeds niets veranderd.
Ik zag de bewuste buschauffeur met een andere buschauffeur praten en vroeg wat we moesten doen, aangezien we al een ticket naar Valencia hadden gekocht. Ze zei dat we moesten wachten, geen idee hoe lang, maar ik wist in ieder geval dat de bus die we moesten nemen blauw moest zijn... zoveel had ze me wel verteld.
Elk stukje informatie is welkom...
Twintig minuten later kwam er weer een blauwe bus die ons naar Murcia zou brengen. Geen idee of we de treinverbinding naar Valencia nog zouden halen.
Iedere reiziger zal deze situatie herkennen. Je wilt ergens heen en omdat je de taal niet spreekt, heb je geen controle over de situatie. ( Jurre en Judith hadden iets vergelijkbaars in China ivm een storm) . Je moet alle informatie gebruiken die je kunt krijgen om erachter te komen of je de juiste route volgt. En dat kan stressvol zijn als je accommodatie al geboekt hebt op de plek waar je naartoe wilt.
We kwamen met de blauwe bus in Murcia aan. Toen we uitstapten op het station van Murcia stond er een medewerker van Renfe te wachten die mensen die naar Valencia wilden naar perron 8 verwees. We liepen naar het station en daar zagen we een andere medewerker. We lieten ons ticket zien en zij vertelde ons dat we naar perron 7 moesten, dat aan de andere kant van het station lag, omdat alle even perrons links waren en alle oneven perrons rechts.
Je snapt het wel... stonden we uiteindelijk wel op het juiste perron? Tegen die tijd kon het ons niet meer schelen. Er ging een trein van perron 7 naar Valencia en of dat de trein was die we moesten nemen... geen idee. We zouden vanavond in Valencia zijn en een bed hebben waar we voor betaald hadden...
Dus maak je geen zorgen, alles komt goed...
Valencia was een grote verrassing, deze stad moet een belangrijke rol hebben gespeeld in de Spaanse geschiedenis. We gaan er morgen meer van zien.
~G
We stapten het station uit in Valencia. En wauw! We zijn al in veel Spaanse steden geweest, en deze lijkt een van de mooiste te zijn. Ik kijk ernaar uit om morgen meer te ontdekken! ~DebiRead more
Laurie ReynoldsEnjoy Valencia! If you have a day there, you will probably have time to visit Calatrava-land.
TravelerNo idea what you pointed out. And than i searched google and his architecture is really amazing. I am in for tomorrow. Thanks for your tip!
Laurie ReynoldsThere are lawsuits involving each one of those buildings I think. I was given a tour by a friend in Valencia, whose husband is an architect. He was not involved in these buildings, but she knew all the details of the many lawsuits. The one I remember is that there’s a large number of seats in a performance center that are totally blocked from any view of anything remotely near the stage. And there’s also some story about diverting a water source , because I think some of these buildings are built in what used to be a river bed. But I may be totally wrong about that..
mary louise adamsWhat a trip. Such a pleasure to read your notes every day! Hello to both of you and I hope you have easy travels home!
TravelerThank you so much for sharing your experiences. I have enjoyed your adventures - and challenges - and now have some other Caminos to consider. Buen Camino
TravelerGood to follow your caminos. You tried and tried and you managed to keep going. What is the actual problem with Debby’s feet. I ask this question as I know from personal experience, that it’s not fun when you can’t take the weight on your feet. Good luck with your recovery Debby.
TravelerI hope it is not structural, but we think the downhill part at San Pedro in combination with not optimal shoeware caused her foot to be bruised on the outside. And that never fully healed. So we expect that being in the flat Netherlands, other shoes and with some rest it will be alright. ~G