Dag 2: 3000m Vrouwen

Kim en hebben elkaar lekker wakker gehouden vannacht. Dus het slaapplan heeft nog wat aandacht nodig en we starten rustig op. In de helft van onze oranje outfit drinken we koffie en eten een muffin in het cafeetje van de biowinkel aan de overkant. We doen wat boodschappen in de winkel ernaast maar blijven steken bij het wijnvak. De wijn kost ca. € 2,69. Rond de € 5,00 is er niet. We kunnen ons niet voorstellen dat het wat is, maar proeven op dit moment dat het tegendeel bewezen is. We kopen een cavatappi, anders krijgen we de wijn niet open. Iedereen is heel vriendelijk en behulpzaam. Het lukt zelfs zonder Googletranslate naald en draad te kopen. Na een sapje bij de Greenpub trekken we onze oranje outfit aan en lopen in 25 minuten naar de schaatshal. We eten een pizza en trekken best wat bekijks met ons oranje trainingspak. We zoeken onze plek op en hebben gezellig contact met de mensen naast ons. Met de verrekijker spotter we koning, Máxima en Alexia. De wave is fantastisch en de sfeer zit er goed in. We schreeuwen de longen uit ons lijf, maar het mocht niet baten. Er zit helaas geen medaille in voor Nederland, maar er wordt wel een prachtig Olympisch record gereden. Door mijn verrekijker zien we de teleurstelling en verslagenheid bij Joy Beune. De Noren naast ons mogen de verrekijker lenen om te zien hoe Ragne haar zilveren medaille krijgt. Het stel voor ons, Rachel en Jean Paul uit Den Bosch gaan ook naar het Holland Huis en we delen een Uber. Het is prachtig en er is van alles te doen, maar dat laten we even voor de volgende keer. We drinken een biertje, eten een patatje en kijken de finale van de Big Air snowboard. De Italiaanse beveiligers zullen goed opvallen in een noodsituatie in hun oranje uniform. Als we naar buiten lopen zien we Falko Zandstra en Koen Verweij staan. We lopen naar de metro en in de metro zijn drie kinderen erg onder de indruk van ons oranje pak. Er stapt een groepje Canadezen in en we raken aan de praat over de wedstrijd. En de matrix, die hebben zij daar ook en ook Everybody gets lost in the Matrix. Haar zoon was lost in the Matrix! Het blijkt de moeder van Isabella Weidemann te zijn, hoe leuk! Dus op de foto en natuurlijk, zo vriendelijk als ze zijn snelt er een Italiaan toe om de foto te maken. Ze lijken er zelf nog niet zo mee bezig te zijn, maar we merken toch wel dat ze het leuk vinden. De metro blijkt te eindigen op een van God vergeten plek. Er zou een bushalte moeten zijn, maar het is totaal onduidelijk waar. Er komt een taxi, dus die spreken we aan en die brengt ons snel thuis. Morgen de 5000m heren. Kom maar op!Leia mais