• Elke Bon
  • Elke Bon

Olympische Winter Spelen 2026

Une aventure de 8 jours par Elke En savoir plus
  • Début du voyage
    6 février 2026

    Dag 1: De reis

    6 février, Italie ⋅ ☁️ 12 °C

    Om 7.15 uur hebben we de bus naar Utrecht CS. Mooi op tijd stappen we in de trein naar Rotterdam. Eerst koffie. De automaat bij de AH blijkt een haast onneembare horde. Maar na poging 5 staan er twee kopjes cappuccino. Opzoek naar de trein, die staat niet op het bord en de dame van de informatie stuurt ons door naar NS Internationaal. Daar blijkt dat onze trein niet bestaat Does not exist wordt er op ons formulier gezet. We worden omgeboekt en mogen vanaf nu lobbyen bij de treinmanagers voor een zitplek. Vertrek een uur later, dus we bezoeken alle winkels en scoren nog een paar Holland sokken. Nou daar gaan we naar Parijs. In fantastisch Frans Engels regelen we een zitplek bij de treinmanager. In Parijs hebben we 2 uur de tijd dus halen boodschappen en doen een drankje op een terrasje. Weer lobbyen bij het personeel, want we hebben geen QR code om de poortjes door te komen. Die komen we door, dan nog de trein in zien te komen. Het lukt en we krijgen een plek aan een tafeltje. Relaxed. Nog 7 uur te gaan tot Milaan. Dan vragen twee Italiaanse vragen of ze erbij mogen zitten. Uiteraard. Soms moet je twee keer nadenken. Ruim 2 uur lang praten ze, op verzoek van de buurvrouw moeten ze fluisteren maar dat lukt niet altijd. Non stop. Gelukkig stoppen we bij een station en stappen ze uit. Rust, want blijkbaar is iedere coupé een stilte coupé. We rijden door de Alpen en het is prachtig. We kunnen er niks aan doen, maar als de buurvrouw ook uitgestapt is slaat de meligheid toe. Dan komen we aan in Milaan, op naar de metro naar ons appartement. We doen vele pogingen een kaartje te kopen, geen succes. Het is klaar, het is op. We pakken een taxi. Voor de deur worden we afgezet. Uiteraard lukt het de eerste twee keer niet om de deur te openen met de code. Verkeerde code, te laat duwen. Maar dat hoort bij deze dag. We lopen even naar beneden naar de Green Pub en bestellen een fles wijn. Welke willen ze weten: De beste graag. Die kost € 17,00. En dan zitten we eindelijk met een wijn op ons balkon.En savoir plus

  • Dag 2: 3000m Vrouwen

    7 février, Italie ⋅ ☁️ 7 °C

    Kim en hebben elkaar lekker wakker gehouden vannacht. Dus het slaapplan heeft nog wat aandacht nodig en we starten rustig op. In de helft van onze oranje outfit drinken we koffie en eten een muffin in het cafeetje van de biowinkel aan de overkant. We doen wat boodschappen in de winkel ernaast maar blijven steken bij het wijnvak. De wijn kost ca. € 2,69. Rond de € 5,00 is er niet. We kunnen ons niet voorstellen dat het wat is, maar proeven op dit moment dat het tegendeel bewezen is. We kopen een cavatappi, anders krijgen we de wijn niet open. Iedereen is heel vriendelijk en behulpzaam. Het lukt zelfs zonder Googletranslate naald en draad te kopen. Na een sapje bij de Greenpub trekken we onze oranje outfit aan en lopen in 25 minuten naar de schaatshal. We eten een pizza en trekken best wat bekijks met ons oranje trainingspak. We zoeken onze plek op en hebben gezellig contact met de mensen naast ons. Met de verrekijker spotter we koning, Máxima en Alexia. De wave is fantastisch en de sfeer zit er goed in. We schreeuwen de longen uit ons lijf, maar het mocht niet baten. Er zit helaas geen medaille in voor Nederland, maar er wordt wel een prachtig Olympisch record gereden. Door mijn verrekijker zien we de teleurstelling en verslagenheid bij Joy Beune. De Noren naast ons mogen de verrekijker lenen om te zien hoe Ragne haar zilveren medaille krijgt. Het stel voor ons, Rachel en Jean Paul uit Den Bosch gaan ook naar het Holland Huis en we delen een Uber. Het is prachtig en er is van alles te doen, maar dat laten we even voor de volgende keer. We drinken een biertje, eten een patatje en kijken de finale van de Big Air snowboard. De Italiaanse beveiligers zullen goed opvallen in een noodsituatie in hun oranje uniform. Als we naar buiten lopen zien we Falko Zandstra en Koen Verweij staan. We lopen naar de metro en in de metro zijn drie kinderen erg onder de indruk van ons oranje pak. Er stapt een groepje Canadezen in en we raken aan de praat over de wedstrijd. En de matrix, die hebben zij daar ook en ook Everybody gets lost in the Matrix. Haar zoon was lost in the Matrix! Het blijkt de moeder van Isabella Weidemann te zijn, hoe leuk! Dus op de foto en natuurlijk, zo vriendelijk als ze zijn snelt er een Italiaan toe om de foto te maken. Ze lijken er zelf nog niet zo mee bezig te zijn, maar we merken toch wel dat ze het leuk vinden. De metro blijkt te eindigen op een van God vergeten plek. Er zou een bushalte moeten zijn, maar het is totaal onduidelijk waar. Er komt een taxi, dus die spreken we aan en die brengt ons snel thuis. Morgen de 5000m heren. Kom maar op!En savoir plus

  • Dag 3: 5000m Mannen

    8 février, Italie ⋅ ☁️ 9 °C

    De nacht is een stuk beter verlopen. Kim slaapt met haar hoofd bij het voeteneind. We ontbijten, lakken nagels oranje, kijken wat sport en de race en nabeschouwing van gisteren terug. Ik doe een wasje en Kim naait de walrus en de eland op onze mutsen. We hijsen ons zelf weer in onze oranje outfit en stappen in een half uur weer naar het stadion. We weten inmiddels wat beter hoe de beveiliging werkt. Alles in je jas zak, jas in je hand en dan komt het wel goed met dat flesje en je aansteker. We eten een pizza en een focaccia en zoeken onze plek op. We hebben weer goede plekken met leuke buurtjes. Zoals we op weg naar het stadion al hadden besproken loopt het programma bijna exact hetzelfde als gisteren. Strike the pose, Waving flag en Kleintje Pils. Altijd fijn een beetje voorspelbaarheid. En we mogen met onze mooie mutsen op de stadion camera. De wedstrijd begint met in de eerste twee ritten Bosker en Van der Bunt. We juichen en klappen voor wat we waard zijn. In de dweilpauze krijgen we bericht uit Nederland dat we gespot zijn op televisie, hoe leuk. Na de dweil rijdt Huizinga een prachtige rit, maar wordt derde. dat wordt helaas geen medaille want er komen nog wat toppers. In de voor laatste rit rijdt Eitrem. Het is een geweldige rit en hij rijdt een Olympisch Record. Het stadion gaat los. Loubineaud en Bloemen komen niet aan zijn tijd. Door de verrekijker kunnen we goed zien hoe Eitrem weet dat hij Olympisch kampioen is. Ted Jan Bloemen doet nog een ereronde ter afscheid. Rachel en Jean Paul komen nog even buurten voor de medaille uitreiking. Als we het stadion uitlopen krijgen we nog een paar complimenten op onze outfit en als we naar huis lopen door het bijna lege park vraagt een Italiaan helemaal blij of hij een foto van ons mag maken. Uiteraard. Bij de supermarkt halen we even een salade. Maar nu eerst een proost op weer een prachtige dag. Morgen de 1000m Vrouwen.En savoir plus

  • Dag 4: 1000m Vrouwen

    10 février, Italie ⋅ ☁️ 9 °C

    We staan allebei wat snotterig op. Dus dat wordt een wandeling naar de Pharmacia. Eerst halen we in de dierenwinkel een kattenbandje voor Wies. Leuk om de omgeving wat beter door te krijgen. We eten in een restaurant in de oude binnenstad van Rho en wandelen rustig terug. We blijken 20 minuten van het centrum van Rho te slapen. Terug in het appartement trekken we ons oranje pak weer aan, het is inmiddels routine, maar vandaag is toch wel een spannende dag. We lopen naar het stadion in onze tweepersoons Oranjemars. We zitten strak tegenover de bankjes van de schaatsers en de start. Met de verrekijker spotten we Jake Paul met een oranje sjaal over zijn schouder en het koningspaar. We treffen de buurtjes van gisteren, gezellig. Dan start de wedstrijd met in de eerste rit Schulting die een mooie tijd neer zet. Die tijd blijft de ritten daarop staan. Na de dweil wordt het echt spannend in rit 13 rijdt Femke Kok een Olympisch Record. Het stadion gaat helemaal los. En dan in de laatste rit Jutta Leerdam tegen Miho Takagi. Al voor de start staat het stadion op zijn kop. En wat een rit. Jutta rijdt een Olympisch Record! Nederland zilver en goud. We besluiten direct kaartjes te kopen voor het Holland Huis. In een lange voornamelijk oranje stoet lopen we naar de metro. In het Holland Huis zijn ook allerlei dingen te doen, dus we doen Skiwi (sjoelen op een skischans) en gaan op de foto op het podium, scoren we nog een paar Klapwanten mee. We eten een pasta. Het Holland Huis stroomt langzaam vol. We treffen Rachel en Jean Paul en gaan bij het podium staan. Diggy Dex verzorgd een fantastisch optreden. Dan eindelijk de huldiging van Femke Kok en Jutta Leerdam. De tent staat op zijn kop. We dansen na op de muziek van de DJ van het Foute uur. Als ik sta te wachten op de plassers raak ik aan de praat met de een stel, hij blijkt de directeur van Thialf. We nemen samen met Jean Paul en Rachel een taxi terug naar het appartement. Morgen naar het Olympisch vuur.En savoir plus

  • Dag 5: Milano

    10 février, Italie ⋅ ☁️ 10 °C

    Vandaag geen schaatswedstrijden en geen Holland Huis, dus we gaan op culturele tour. Op naar Milaan, uiteraard niet zonder Olympisch randje natuurlijk, dus op naar de Olympische Vlam. We wandelen naar het station en nemen daar de metro naar het centrum. We stappen uit bij het kasteel, dat nu een museum is. Achter het kasteel staan wat tenten van de sponsors van de Olympische Spelen en we zien de Italianen op groot scherm goud halen bij het shorttrack. We lopen door het park naar de Olympische Vlam. Toch mooi om gezien te hebben. We eten wat in een restaurantje. Dan pakken we de tram naar de Duomo. Prachtig en enorm indrukwekkend. We kopen een kaartje en gaan ook binnen kijken. Heel mooi. Dan reizen we rustig terug naar het appartement. Nog even een drankje op het balkon.En savoir plus

  • Dag 6: 1000m mannen

    12 février, Italie ⋅ ☁️ 8 °C

    Aangezien de wedstrijd vandaag om 18.30 start, gaan we uitgebreid lunchen in het centrum van Rho. We lopen in het zonnetje naar het restaurantje. Het is klein, de aankleding zou wat aandacht kunnen gebruiken, maar het eten is heerlijk! Op een terrasje op het plein bij de kerk drinken we koffie. Terug bij het appartement is de schoonmaakster nog niet klaar, dus nog een bakje koffie bij de Greenpub. Dan snel onze oranje outfit aan, spulletjes pakken en dan gaan we op onze laatste tweepersoons Oranjemars naar de ijshal. We komen moeiteloos met alles door de beveiliging. Nog nooit kregen we deze week zoveel complimenten over onze outfit. Op de tribune komen we al onze TeamNL vrienden tegen, dus het is lekker bijkletsen. We spotten Snoop dog door de verrekijker. Na de dweil rijdt Kjeld Nuis als eerste Nederlander. Geen toptijd, maar de aanmoedigingen en het gejuich van het publiek zijn weer overweldigend. Daarna de rit van Joep Wennemars. Hij rijdt zo goed, het publiek gaat helemaal los, maar dan…. Een golf van ongeloof door het stadion. Joep wordt op de laatste kruising gehinderd door de Chinees Zihem en wordt zelfs door zijn schaats geraakt. Het stadion is ontdaan, vol ongeloof. De wedstrijd gaat verder, maar door de verrekijker zijn we de woede en het verdriet van Joep. Dan in de een na laatste rit Jenning de Boo tegen Jordan Stolz. We moeten van emotie schakelen, maar juist door het incident bij Joep wordt er nog harder gejuicht. Ongelofelijk dat dat nog mogelijk was. Jenning ligt voor maar wordt in de laatste bocht ingehaald door Jordan. Dan komt het bericht dat Joep een reskate gaat doen. Hij komt de baan weer op en krijgt alle support van het publiek. Hij rijdt voor wat hij waard is, maar twee keer een 1000 meter achter elkaar is teveel. Met zijn eerste tijd wordt hij nog vijfde. Jenning wint zilver. De emoties zijn zo dubbel. We kijken de medailleceremonie. We zijn beduusd, ontdaan en blij tegelijk. We besluiten niet naar het Holland Huis te gaan, we willen de wedstrijd en de nabeschouwing kijken. Op ons balkon kijken we alles terug wat er terug te kijken is.En savoir plus

  • Dag 7: 5000m vrouwen en shorttrack

    12 février, Italie ⋅ ☁️ 11 °C

    Vandaag gaan we niet naar de ijshal, dus we hebben alle tijd om een souveniertje te kopen in Rho. We besluiten daar ook maar even te lunchen in een restaurantje. Ook hier weer heerlijk eten, maar de aankleding kan wel wat aandacht gebruiken. Terug in het appartement zetten we de tablet op het tafeltje buiten op het balkon, zetten we ons muts op, doen onze TeamNL sjaal om en zijn klaar voor de 5000 meter vrouwen. Marijke Groenewoud bijt de spits voor Nederland af, maar haar tijd valt tegen. Na de dweil rijdt Merel Conijn. Haar tijd blijkt een stuk beter dan dat we denken. In de laatste rit lijkt het er heel even zelfs op dat Lollobrigida er niet aan komt, maar ze geeft alles op de laatste meters in haar thuisland en pakt goud. Merel Conijn wint zilver, geweldig! We hebben nog even voor het shorttrack begint, dus we pakken onze tassen vast in. Dan begint het shorttrack met de 500m vrouwen met Xandra Velzeboer en de 1000m mannen met Jens van ‘t Wout. Wat is het spannend! Xandra wint de finale en wint goud en een paar minuten later doet Jens dat ook. 1 zilver, 2 goud op een dag, wat een topprestatie weer van de schaatsers van TeamNL.En savoir plus

  • Dag 8: De terugreis

    13 février, Pays-Bas ⋅ ☁️ 3 °C

    De wekker hapert maar op wonderlijke wijze staan we om 7.30 uur gedoucht, ingepakt en wel voor de laatste keer in onze kleine lift. Gisteren besloten naar station Rho te lopen, want de bustijden hebben we de gehele week nog niet uit weten te vogelen. Precies op het moment dat we bij een bushalte lopen komt er een aan en we steken onze hand op. We mogen van de buschauffeur ook nog gratis mee. Dankzij het briefje van de mevrouw van de trein- en metroinformatie gaan we in een gestroomlijnde lijn naar station Milaan Centraal. Wat een indrukwekkend station is dat. Kim haalt broodjes voor onderweg en dan op de trein naar Stuttgart. We rijden langs de Como meren en het meer van Lugano. Palmbomen in combinatie met meren en besneeuwde bergen. Het uitzicht is prachtig. De koffie en thee idioot duur, maar het geld waard op dit moment. Dan zien we dat de trein in Stuttgart een uur vertraging heeft. Dus aangekomen daar gaan we daar wat eten bij de Duitse V&D. De trein blijkt nog meer vertraagd te zijn. Op het station kijken we de race van Jorrit Bergsma. De held met mattie wint brons. Als we in de trein zitten lopen we meer en meer vertraging op. We houden de moed erin, maar het kiezen voor de trein vraagt zo niet om herhaling. In Arnhem stapt Elke uit en kan een trein pakken naar Zwolle waar Almar haar ophaalt. Andere optie is een half uur later de laatste trein pakken naar Steenwijk, maar na alle vertraging… Kim rijdt door naar Utrecht en staat nog minuten stil voor Utrecht, rent naar de bus en uiteindelijk zijn we een half uur na elkaar thuis.

    Het was een fantastische week!
    - Dit wil je meegemaakt hebben!
    - Daar gaan we weer!
    - Het is hier bloedheet, het is hier snikheet.
    - Hoe is de wc? Doe maar niet.
    - Hé, de wijn is in de aanbieding van €1,99 voor €1,69
    - Fuuuuuuit! En nu is het klaar met die kermis, we zijn hier om te schaatsen.
    - Hier is je wezel.
    - Everyone got lost in the matrix
    - De vlieg
    - Cavatappi
    - Volgens mij hebben we te weinig betaald.
    - Onze 2-persoons Oranjemars
    - Paesie Bassie!

    Ciao, ciao!
    En savoir plus

    Fin du voyage
    13 février 2026