• Dag 4 Ping an

    September 3 in China ⋅ ☁️ 21 °C

    NIHAO,

    Onze dag begon met ontbijt om 7u45 stipt. Tegen iedereen hun verwachtingen in was het toost met spiegeleieren, heel lekkere pannenkoeken en Nutella.

    Om 8u30 zijn we met de bus naar Simen vertrokken. Hier gaan we de ethinsche minderheidsgroep de Yao mensen bezoeken.
    Hun oppulatie bestaat uit 5 miljoen mensen maar ik het dorpje waar wij naartoe gaan wonen er 26 gezinnen die samen 106 mensen tellen.
    Ze leven hoog op de bergen. Heel typisch voor hen naast dat ze klein zijn is dat ze maar 1 keer in hun leven hun haar knippen. Dit doen ze rond hun 14de a 16de jaar. Dit is rond de leeftijd dat ze ouders hen (vroeger) lieten trouwen.

    Eigenlijk is het niet de bedoeling dat ze hun haar knippen, want ze geloven dat het door gegeven is van de voorouders en ze moeten die dicht bij hen houden. Toch doen ze het omdat de vrouwen in gaan wondn bij de man. Hun familie en oude leven moeten ze achterlaten. Haar leven begint opnieuw en de voorouders worden achtergelaten. Zelfs als haar ouders ziek zijn ofzo gaat niet meer naar haar ouders en familie.

    Ze is niet langer meer verantwoordelijk om voor haar ouders te zorgen. De verantwoordelijkheid voor het zorgen voor, is nu zorgen voor de schoonouders.

    De haren die ze knippen gooien ze niet weg. Ze kammen hunhaar naar voor en draaien dit op, tijdens het draaien doen ze hun afgeknipt staart mee in het haar. Ze dragen het op tot een cirkel en leggen het als een kroon op het hoofd. Dit kan tot 2 kg wegen. Daar doen ze dan een kapje over. Elke status heeft een andere stijl van kapje en hoeveel haar er zichtbaar is.

    Als het haar voledig bedekt is met een zwarte sjaal is ze nog niet getrouwd. De sjaal mag pas afgedaan worden door de bruidegom nadat ze Getrouwd zijn.

    Als ze een zwarte sjaal geeft met vooraan enkel een zwarte dot zichtbaar is ze getrouwd maar heeft ze nog geen kinderen. Als ze een sjaal met knot heeft en aan beide kanten haar zichtbaar is ze getrouwd met kinderen.

    Nog iets heel typisch is het zwarte blinkende haar. Zelfs dames van bovend e 80 jaar hebben zogoed als geen grijs haar. Dir komet omdat ze hun haar wassen in gefermenteerde rijstwater (rijst wassen) + een oli van een soort noot.
    Daarna gebruiken ze oli van Camille om het te laten blinken. Het is een gebruik dat ze beginnen vanaf de geboorte. Ik vrees ervoor dat het voor iedereen van ons al te laat is nu.

    Ze dragen zilveren oorringen. Deze maken die zo groot mogelijk omdat het status en rijkdom representeert. Deze oorringen kunnen tot50 gram gaan wegen.

    Ze dragen ook traditionele kledijn hetvis een soort van 100 lapjes rok met een kleurrijke band. Dit is enkel voor de vrouwen, wat de mannen dragen weet ik niet omdat we geen enkele man tezien hebben gekregen. Jongere vrouwen hebben een meer kleurvolle jurk dan de oudere dames.

    Nog een weetje is dat kikkers voor hen als een soort biologische wekker worden gebruikt binnen de rijst teelt. Het snis namelijk zo dat als de kikker beginnen met kwakzn zn actief zijn is het ook tijd om de rijstvelden te beplanten met nieuwe rijstplanten.

    Een ander dier waar ze gebruik van maken is de water buffel ook wel de milf buffel genoemd (vraag me niet waarom). Ze werken mee op het land om het te ploegen. Ze eten vanalles onder andere ook zeewier. Ze zijn heel rustig van nature. De buffel wordt gegeten maar dat gebeurt heel erg zelden omdat ze een te kostbare werkkracht zijn.

    Eens met de bus aangekomen hebben wd eerst een grote wandeling in het dorp gemaakt, het was leuk om hun dagdagelijkse leven even in te kijken. Hoe langer we liepen hoe meer vrouwe we zagen piepen, ik heb het gevodl dat wij voor hen ook een attractie zijn.

    Op een gegeven moment kwamen we op een open plaats met een houten podium en banken. De dames stonden daar klaar in traditionele kledij om ons al zingend te verwelkomen. Hun zang was mooi en zuiver maar heel hoog, waardoor ik het onbedoeld assisteerde met een groepje minions die zingen.
    Dan kregen we een optreden van dans en zang en werden we gevraag om ook iets te zingen.

    Er werden 2 vrijwilligers gevraagd zonder te weten wat er ging gebeuren. Ik en Kobe zijn je jongste dus waren wij de chinese vrijwilligers.

    Wat bleek, we moesten een dame uit een rij kiezen waarmee we willen trouwen. Ik heb bewust gekozen voor een dame die al getrouwd was en kinderen heeft zodat ik safe zat 😂.

    We kregen een pakje aangerijkt die bestond uit een hoed, jas, een rode sjaal, een lampion Lintje en een stempel op onze wang. Daarna moesten we mee zingen en dansen om vervolgens de dames op een rij te zien staan met hin hoofd afgedekt. We moesten onze "bruid" terug vinden. Als we verkeerd kozen dan moesten we een shotje lychee wijn ofzo. Ik had at random gekozen dus heb ik 2x verkeerd gekozen, dus 2 keer moeten drinken. Het smaakte verschrikkelijk...

    Na de ceremonie hebben we nog wat locale producten onder onze neus gekregen om td kopen.

    Nadien gingen we weer op de bus en zijn we gaan eten voor middag. Het was opnieuw een chinese rijst tafel maar de toiletten waren heel speciaal. Er waren namelijk verschillende kamers met zetels en tv's en micro's om er karaoke te zingen!!

    Na de lunch zijn we verder gereden naar het laatse dorp voor deze reis. Voor we daar aankwamen hebben we eerst een hele tocht gemaakt naar en tussen de rijstvelden.

    Onze beklimming bracht ons tot een Uitzichtpunt waar je de hele vallei kon overzien. Wat een adembenemend zicht was dat! Eens we wat gekeken hadden zijn we verder naar het dorp gewandeld waar we overnachten.

    Het was een prachtig en ruraal dorpje. We hebben een mooie grote kamer met een balkon. We aten terug een draaiende rijsttafel.

    Voor ons was de avond daarmee nog niet voorbij. In onze vrije tijd hebben we een avond wandling gemaakt, het dorpje was heel mooi verlicht en ook de bergen ware met 1000den lichtjes te aanschouwen. We zijn daar ergens een karaoke bar tegen gekomen waar de met heel wat liedjes hebben mee mee gezongen!!

    Slaapwel want morgen is het weer een drukke dag.
    Read more