Toch maar niet

Vandaag naar Coromandel, bij het ontbijt verteld ons de eigenaar van de camping dat het the worst climbe on the north eiland is. Hij fietst zelf ook dus hij weet waarover hij het heeft.
Vol goede moed vertrekken wij naar Coromandel. De eerste 2 Km gaan vlotjes.
In een bocht staat een man met een busje en aanhanger. Hij wenkt ons op de parkeerplaats. Of wij een lift willen over de top. Graag zeg ik en ik kijk Karin aan die gaat ook acoort.
De tassen gaan in de Van en de fietsen op de aanhanger. Onze lift gever is een gepensioneerde klusjesman die nog wat klussen moet doen om rond te komen. Het een mooi type , verweerd bruin gezicht, grijze baart. Aardige vent. Op de top stopt hij even want er is een mooi uitzicht. Kunnen we even wat foto's maken. Ondertussen stop een bekende van hem en hij zegt kijk ook nog maar even daar boven mooi uitzicht ovrr de baai, kan ik nog even een sigaret roken met mijn maat.
Hij zet ons netjes af bij four square in Coromandel .
Wat een bijzonder aardige ontmoeting alleen daarom zou je niet zelf de berg op fietsen. Maar de klim was inderdaad stijl, lang en gevaarlijk door het drukke verkeer.
Tijdens de koffie worden we uitgenodigd door 2 wegwerkers om bij hun plaats te nemen. Weer een leuk gesprek. Als ze uiteindelijk weg rijden in hun vrachtwagen zwaaien ze nog even naar ons.
Wat een innemend volk die Kiwi's
Aan het einde van de weg ligt onze camping. We nemen plaats op een heuvel met uitzicht over de prachtige baai.
We boeken voor twee nachten. Nadat we lekker gezwommen hadden bedenk ik mij ineens, het vandaag toch maandag? Karin kijkt op haar iphone. Inderdaad. Waarom hebben we dan voor twee nachten geboekt? We hebben morgen de ferry geboekt naar Auckland.
Oeps.
Gelukkig kregen wij het geld terug.
Vanavond nog lekker eten en tot dan lekker luieren.Leggi altro