Dit was het dan

En dan zijn we nu aangekomen bij het einde van de reis van de Vugsvrouwtjes zonder plan. Tijdens onze pauperreis naar huis (zonder tv, zonder eten) willen we nog een aantal dingen kwijt.

Ondanks de mooie natuur en de culturele schoonheid die Indonesië te bieden heeft, waren wij zonder twijfel het meest onder de indruk van het waterpark. Één groot vat van geluk.

Nu zal er toch een einde moeten komen aan onze skere gewoontes: douchegelflesje bijvullen zodat we geen badschuim hoeven te kopen, ijsthee bijvullen met water zodat we geen twee drankjes hoeven te bestellen (terwijl we ook zonder suiker hadden kunnen bestellen), slapen onder skere fleecedekens, bij dure tentjes geen drinken bestellen om ons budget te handhaven en onderhandelen over overnachtingen of scooterhuur.

Daar waar Lotte in Nederland liever niet vloekt, doet ze het hier om Fieke te schokkeren of om weer een melige bui op te wekken. Dat wordt afkicken in Nederland.

Ook komt er ook een einde aan het boodschappenlied. De enige boodschappen die we hier deden bestonden biscuitjes, Oreo’s en chips. In Nederland zullen we ons boodschappenlijstje moeten uitbreiden.

Je zou zeggen dat iedere dag nasi goreng zou gaan vervelen. Nou wij vinden van niet, maar zijn wel kritisch geworden op het ei. Het ei was namelijk elke dag weer een reden voor een goede discussie. Daarnaast brengen we graag een ode aan de warme douche. Wat kijken we uit naar onze luxueuze badkamers in Nederland. Die vieze, koude douches uit Indo zullen we niet missen.

Wat wel jammer is, is dat het nu mensen gaat storen als we drie dagen vies rondlopen zonder te douchen, of al weken aan een stuk dezelfde kleren dragen omdat ze lekker zitten, of gaan zwemmen in ons ondergoed omdat we onze zwemkleding zijn kwijtgeraakt.

Jammer dat deze vakantie vol grapjes, luiheid en plezier eindigt. Fijn dat we weer terug kunnen naar ons leuke kikkerlandje.Okumaya devam et