Weekend London

We hadden nog een ochtend te vullen en besloten een wandeling te maken langs een aantal streetart werken. Op Brick lane kwamen we weer veel gekleurde broccoli tegen. Die hadden we eerder gezien.

We dronken erg lekkere koffie met een triple chocolate cookie erbij. In een vintage shop op de kruising met Buxton street scoorde Kevin een CD van The Zutons en een ansicht van een 'local artist'. Niet veel later belanden we weer bij Ellis Yard om rond te neuzen bij Cuemars en de Rough Trade record store. Deze keer was Kevin aan het shoppen en kwam met drie platen de winkel uit.

Na een lunch met 'toasted bananabread' liepen we tegen de Broccoli Gallery aan. De geboortegrond van de mysterieuze broccoli waar we de schepper Adrian Boswell hoogstpersoonlijk aantroffen. 'Why Broccoli?' vroeg Lot. Die vraag had hij duidelijk eerder gehad. 'Yeah, so why broccoli' ontstak Adrian zijn relaas. Hij nam een diepe teug adem en stortte zijn verhaal over ons uit. Hoe hij eerst kok was in 'the rich' en voor Gordon Ramsey, iets anders wilde doen en een collage maakte met heel veel Broccoli, lijkt net op bomen, geïnspireerd op Jeroen Bosch, op een dag broccoli kocht in een Tesco, want broccoli is gezond, door midden sneed, in felle kleuren spoot en overal op hing op Brick Lane, maar dat dat opgegeten werd door mensen die uit de pub kwamen, die daar ziek van werden, waardoor hij de NHS op zijn dak kreeg en de broccoli moest vervangen door gips, wat hij deed, en toen Chinese meisjes op bezoek kreeg die de weg waren kwijtgeraakt, maar elkaar weer hadden gevonden door het spoor van broccoli te volgen, ze wilden het van hem kopen, maar het was street art en niet te koop, maar toen begon een van de meisjes te huilen en zei hij kom volgende week maar terug, toen kwamen ze met hun hele klas en verkocht hij ze ingelijste brocoli, dat ging viral op social media en sindsdien heeft hij wel 30.000 ingelijste broccoli verkocht aan mensen over de hele wereld die in zijn shop kwamen, moest je je eens voorstellen en elke keer weer dit verhaal vertellen!

Hij liet even een pauze vallen en we konden nog net onze impuls onderdrukken om hem applaus te geven. Met een wooow lieten we blijken onder de indruk te zijn van deze vertelling. Voorzichtig vroeg ik hoe duur de ingelijste broccoli was. £25,- voor de kleine en £45,- voor de grote. Hoe het werkt, zei Adrian, is dat jij niet de broccoli uitkiest, de broccoli kiest jou. Je onderbewuste maakt een soort foto van alles wat hier ligt en verwerkt het dan. Later op de dag geeft je onderbewuste aan je bewustzijn door welke broccoli het moet zijn en dan weet je het.

Ik dacht bij mezelf, ik moet overtuigend laten weten dat er nu al een broccoli is die mij gekozen heeft, want vanmiddag zitten we in de trein. Adrian babbelde nog door dat hij het nu helemaal had gehad met broccoli, althans met de ingelijste variant en nu ging samenwerken met Dr Martens, die worden bedrukt met een print van zijn brocolli collage.

Ik begon me een beetje zorgen te maken over de tijd, want we moesten onderhand richting de trein. Op dat moment wist Lot er tussen te brengen 'is er al een broccoli die jouw gekozen heeft.' Ja zei ik, die linksboven. Een geel-roze broccoli in een zwart lijstje met een botanische print met een vogel. 'Ah, do you like to travel a lot? To the jungle or Brasil?' Nou, niet perse naar Brazilië, maar deze past bijzonder goed tussen onze fotomuur met vogels. Dat was blijkbaar ook goed en na nog wat gebabbel namen we afscheid van de broccoli man. Een beter einde van onze laatste ochtend vol street art in Shoreditch hadden we niet kunnen wensen.Read more