Anuradhapura

Vandaag zijn we aangekomen in Anuradhapura, een oude stad in Sri Lanka. Als een van de vroegere hoofdsteden van het land, kent het veel heilige plekken voor boeddhisten, waaronder de beroemde Maha Bodhi boom. Deze boom is een stek van de oorspronkelijke boom waaronder Boeddha ‘verlichting bereikte’, en wordt daardoor beschouwd als een van de meest heilige plekken in het boeddhisme.

Bij onze aankomst bij de Maha Bodhi zagen we direct veel mensen gekleed in wit. Het voelde een beetje onwennig omdat we geen andere toeristen zagen en we wilden zeker weten dat we geen ceremonie zouden verstoren. Terwijl we afwachtend rondkeken, zagen we plotseling een stoet mensen die door een zingende monnik werden geleid. Het bleek een groep blinde mensen te zijn, begeleid naar de gebedsplaats. We kregen warme glimlachen van hun begeleiders, terwijl we aan de zijkant stonden te wachten.

Daarna was het tijd om onze schoenen uit te doen en op blote voeten verder te lopen. Een gids kwam naar ons toe en bood aan ons rond te leiden. Hij vertelde ons veel over het boeddhisme en de vijf belangrijke regels waar boeddhisten zich aan houden: niet moorden, niet liegen, niet stelen, geen seksueel wangedrag, en niet overmatig drinken. Als je volgens deze regels leeft en goed bent voor anderen, geloofden ze, kom je in je volgende leven in een hogere positie terecht, en uiteindelijk in het paradijs, wat ze Nirvana noemen. Maar als je je niet aan de regels houdt, loop je het risico in je volgende leven als dier terug te keren.

De Maha Bodhi boom zelf werd volgens de gids door de eerste Boeddha meegebracht uit India. Rondom de oorspronkelijke boom zijn door de eeuwen heen nieuwe bomen geplant. Er waren veel verhalen over de Boeddha, zoals dat hij bij zijn geboorte meteen zeven stappen kon zetten op bloemen en daarna weer een baby werd. Hij had ook tien tanden meer dan een normaal mens, en een haar die zelfs bij crematie niet zou vergaan.

Bij onze aankomst werden we verwelkomd door vriendelijke vrouwen en kinderen die ons bloemen gaven, die we als offer bij verschillende plekken neerlegden. Dit moest op een specifieke manier: de bloem van de steel halen, in beide handen leggen en een buiging maken. Je mag hierbij niet met je rug naar het Boeddhabeeld staan.

Als afsluiting kregen we nog een gelukbandje van drie zingende monniken. Iedereen die we ontmoetten was ontzettend vriendelijk, en de gids vertelde ons dat de gebedsplekken vier openingen hebben, als symbool dat iedereen, ongeacht afkomst of religie, welkom is. Vooral de jongere kinderen vonden het leuk om ons te zien, sommigen kwamen zelfs naar ons toe voor een 'boks'. Het voelde een beetje alsof we royals waren.

Daarna kwamen we aan bij ons hotel, wat een heeeele upgrade was na de tent. We hebben een super grote douche en zelfs een eigen vijver. We hebben onszelf hier lekker getrakteerd op een flesje wijn.Baca lagi