Wat een dag...

Deze morgen werden we wakker en keken we om de hoek richting het bed van Elke. Die stond al klaar in haar slaapzak met zomerhoed op om weer op pad te gaan. Wilfred nam nu het initiatief om haar eruit te halen zodat Anke en Manne konden blijven liggen. Dat ging niet vanzelf dus tegen de tijd dat de Audi de dam af reed was Manne (en dus ook Anke) wakker. Wilfred ging even met Elke naar de supermarkt om wat broodjes te halen. Na het ontbijt was het plan om richting de Walchsee te rijden want daar was een soort buitenspeel plek en een springkussen op het water. Eenmaal daar moesten we een ticket kopen om binnen te komen maar konden we niet pinnen. Vrouw en kinderen gaan voor dus die gingen alvast naar binnen en Wilfred ging naar de sparkasse om het restant aan geld uit de muur te trekken.

Toen Wilfred eenmaal terug was waren Anke en de kinderen al het spelen in het zand. Toen besloot Manne dat hij wel een bezoekje wou brengen bij het springkussen. Hij trok zijn zwembroek aan en liep richting het water. Wilfred liep met hem mee maar ging zelf het water niet in aangezien het te koud en te nat was. Manne mocht tot zijn navel het water in maar hij dacht daar anders over. Plots zette hij zijn schoolslag in richting het springkussen. Toen hij daar aan kwam dacht hij er wel even op te klimmen. Daar dacht het springkussen anders over want die was te hoog. Na de 2e keer proberen werd het mannetje moe en zakte kopje onder. Spartelend kwam hij boven en schreeuwde om hulp. Het was te diep en zijn energie raakte op. Wilfred trok (bijna) al zijn kleren uit en zette het op het rennen. Hij dook het water in en met een paar ferme zwemslagen kwam hij bij Manne. Wilfred greep Manne bij zijn arm en trok hem boven water. Zelfs voor Wilfred was het daar te diep om te staan dus ging hij kopje onder om zo met alles wat hij in zich had Manne op het kussen te kunnen lanceren. Toen hij op het droge lag klom Wilfred vol adrenaline het kussen op en de beide mannen vlogen elkaar in de armen. Moe, nat, koud en verdrietig werden daar, op het springkussen op de Walchsee levenslessen geleerd. Eenmaal terug op de kant kwam Anke vol verbazing aangelopen omdat ze zag Wilfred rillend in een onderbroekje aan de kant stond. Manne vertelde over zijn ervaringen en Wilfred ging even omkleden.

Snel terug naar de camping om even bij te trekken. Elke viel onderweg al snel in slaap. Nadat iedereen (behalve Elke) weer was bijgekomen van de schrik hadden we besloten om onze gedachten te gaan verzetten in een trampoline park. Een hele grote hal vol met verschillende trampolines en grote vangkussens. Iedereen kon zich even uitleven en we hebben zelfs nog even een rondje met de race auto's gereden. Daar nog even een ijsje gegeten en toen weer terug om het avondmaal voor te bereiden. De kinderen aten lasagne voor astronauten en Anke en Wilfred aten gnocchi met groenten. Anke en Manne besloten om nog even te gaan zwemmen (in een binnenbad met lifeguards) en Wilfred bleef in de caravan om stickers te plakken met Elke. Ondertussen had Wilfred de gaskachel in de caravan nog even aangeslingerd voor de kleine meid en die viel even later lekker in slaap. Anke en Manne hebben na terugkomst uit het zwembad nog even met Els gebeld en ook die gaat nu naar bed. Ik (Wilfred) probeer dit verhaal nog wat te rekken want er staat nog een beste bult afwas op mijn te wachten waar ik helemaal geen zin meer in heb aangezien het momenteel al 21:05 is en het buiten behoorlijk regent en ik dan weer helemaal met alle spullen richting de receptie moet lopen om vervolgens de trap af te moeten en dan in een warm hok moet staan waar ik te vaak tegen andere menschen: Hallo of gutentag, of guten abend moet zeggen en dan eerst mijn handen weer verbrand aan het veels te hete afwas water en dan na het afwassen ook nog moet drogen en dan weer alles in de afwas teil stapelen zodat het er niet uit valt en dan weer door de regen terug moet lopen maar dan nu wat sneller omdat het anders weer nat wordt. Goed ik ga maar opstaan om af te gaan wassen. Het is inmiddels ook al 10 over 9..Read more