Waipoua Kauri Forest

Vandaag gaat het verder in zuidelijke richting. We moeten tussendoor een pontje nemen, die zeer veel lijkt op de ‚Drus‘, het pontje dat Jana al jaren neemt op de weg naar haar werk. We varen wel een beetje langer, en dat kost dan ook gelijk NZ$25.
We nemen een afslag van Highway 12 en duiken het Waipoua Kauri Forest in. Hier kan men de grootste bomen van Nieuw-Zeeland zien, de oeroude Kauri bomen die tot de grootste ter wereld behoren. De bomen staan verstrooid door het park en jammer genoeg kunnen we niet van de ene naar de andere lopen, maar moeten we steeds weer de auto nemen. In het bos merkt je wel waarom, want tussen de vele loofbomen is alles dichtbegroeid met varens, diverse grassen en struiken, geen doorkomen aan. Het geeft een beetje jungle gevoel hier te lopen. Het is verboden van de aangelegde paden af te wijken, want de wortelen van de Kauri bomen zijn extreem gevoelig. Ze hebben daarom ook verhoogde houten paden aangelegd om het risico te minimaliseren dat mensen op het Idee komen. Tevens moet je bij elke in- en uitgang je schoenen desinfecteerd (zie foto). Er zijn helaas niet veel Kauri bomen meer, want door de vroege Kolonisten is er een kaalslag gepleegd omdat het hout een extreem hoge kwaliteit heeft. We staan met open mond voor de Tane Mahuta, de ‚god van het bos‘, met een hoogte van 50 m en een doorsnede van 14 m, dan de Te Matua Ngahere, de ‚vader van het bos‘, met zijn 30 m niet zo hoog, maar met 16.4 m doorsnede de dikste én de oudste van NZ met zijn (geschat) 4000 jaar. Dan bezoeken we ook nog de ‚4 zussen‘ die knus dicht bij elkaar staan, en zien nog zo menig anderen…indrukwekkend.
We rijden dan nog een stukje zuidelijker, naar Baylys Beach waar we voor een nacht blijven. We maken daar nog een wandeling langs de steile kust met prachtige mooie uitzichten.Baca lagi