35. Easy – 75 km, 860 hm

In tien dagen zijn we de Pyreneeën van west naar oost overgestoken. 10 bergritten, 580 km en 14750 hm. Vandaag rijden we eerst nog een tijd door lagere bergen en scoren nog vijf colletjes. Vier daarvan zijn vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Broodberg vanuit Elspeet of Vaassen. De Col du Bac (625 m, 4e cat) is volgens Climbfinder vergelijkbaar met de zwaarste klim van Nederland (Camerig). Na al het geweld van de afgelopen week voelt het voor ons allemaal niet zo moeilijk en we doen rustig aan. Anders dan in de heuvels net voor de Pyreneeën zijn de hellingen hier geleidelijker.

Op de eerste col komen we een man tegen op een MTB, met een koersbroek aan maar dan binnenste buiten. Dat ziet er toch wel raar uit, een soort baviaan😊.

We komen door het dorpje Chalarbe, waar ze huizen en bomen versierd hebben met haakwerk. Het ziet er erg vrolijk uit!

Na de laatste col kijken we uit over de brede vallei van l’Aude. Deze rivier ontspringt in de Catalaanse Pyreneeën, stroomt eerst naar het noorden en buigt bij Carcasonne om richting de Middellandse zee. We dalen af tussen pijnbomen en horen de cigals zelfs boven het geraas van onze freewheels uit. Dan weet je: we zijn in de Midi. Al snel rijden we door de wijngaarden van de Languedoc. Vandaag was een relatief makkelijke rit maar ook de Languedoc kent bergpassen rond 1000 meter dus we hoeven ons de komende dagen niet te vervelen.

We staan nu op een kleine, vrijwel lege, camping municipal. Prima sanitair, net nieuw. Een vriendelijke ontvangst. En rust. Kosten: het mooie ronde bedrag van €8,68. Dat was gisteren wel anders. Zoals wel vaker betekent een dure camping niet automatisch dat je er fijn kunt kamperen. Voor een luttele €27 kregen we een klein plekje gras temidden van kampementen met busjes hoog opgetast met kano’s naast goedkope tenten. Kampeerders die onderweg naar het sanitair de kortste weg nemen en bijna je tent omver lopen. Naast je tent gaan videobellen. In het holst van de nacht luidruchtig hun zooi inpakken en vertrekken. De camping zelf was prima maar blijkbaar op een plek die de verkeerde gasten trekt. Het leuke van een fietsvakantie is dat je de volgende dag weer verder trekt. De ene dag kom je misschien bij Mara, een andere keer tref je Elim. Tot nu toe hebben we weinig te klagen gehad over de campings.

En vandaag vieren we ook nog feest met heerlijk lekkers gemaakt van bladerdeeg en ook nog een fantastisch stokbroodje. Op een bankje peuzelen we al dat lekkers op. De ronde broodbollen bewaren we voor het ontbijt van morgen.Read more