Cartaya

Vanmorgen nu toch echt afscheidskoffie, lekker in de zon op een terrasje, met Chantal en een heerlijk broodje erbij. Ik wilde vandaag mijn Portugese vlaggetje op de footprint hebben, maar zoals jullie kunnen zien is het nog steeds het Spaanse vlaggetje.
Het liep weer eens anders. Vanmiddag toen ik onderweg was begon mijn linker onderarm behoorlijk pijn te doen en voelde heel warm aan. Eergisteren, op weg naar Las Setas in Sevilla was ik, toen ik verdwaald was op de fiets in de binnenstad, nogal hard met mijn linker onderarm tegen een muur aangekomen. Het deed wel pijn naar ik was al te laat en mijn kleren waren nog heel, dus zo erg kon het toch niet zijn?
De hele dag geen aandacht aan geschonken, maar toen ik me savonds uitkleedde zag ik dat ik een hele diepe schaafwond van zo'n 8 cm had. Alle moed bij elkaar geraapt, Betadine erop, au au au au au, en toen een wondgaas, vastgeplakt met tape.
Ik besefte wel dat het dus de hele dag open was geweest en dat er vermoedelijk vuil in gekomen was, maar fingers crossed 🤞🏼 het kwam waarschijnlijk wel goed.
Nou dat kwam dus niet goed, zul je altijd zien net in het weekend. Wat kon ik het beste doen? Het was inmiddels al 15.00 u geweest en in Portugal is het weliswaar een uur vroeger, maar het wordt dan ook een uur vroeger donker.
Op de borden zag ik Huelva, dat is toch een iets grotere stad en ik besloot af te slaan om een ziekenhuis op te zoeken. Dat was rap gevonden, maar toen moesten ze natuurlijk mijn verzekeringsbewijs hebben en dat heb ik alleen digitaal. Maar omdat ik onderweg een nieuwe telefoon gekocht had stond de app er nog niet op en toen ik probeerde met DigiD in mijn polis te komen bleek dat mijn DigiD ook nog niet goed geactiveerd was. Gelukkig deden ze helemaal niet moeilijk, vroegen naar mijn paspoort en ik werd ingeschreven en kon in de wachtkamer plaatsnemen met een mondkapje op.
Na verloop van tijd was mijn nummer aan de beurt en een dokter, die alleen Spaans sprak, en een verpleegster die goed Engels sprak bogen zich over mijn schaafwond. Ik was niet voor niets gekomen aan hun hoofden te zien want ze namen het heel serieus. Als eerste moest de wond goed schoongemaakt worden, alweer au au au au au, en vervolgens moest er een xray gemaakt worden. Toen ik vroeg waarom zei de arts eerst dat hij wilde zien of er iets gebroken was, maar toen ik heel gedecideerd zei dat ik zeker wist dat er niets gebroken was zei hij dat hij wilde kijken of de infectie niet naar binnen geslagen was. Ja okay daar kon ik wel mee accoord gaan en begon de wandeling via groene xr pijlen naar de röntgenafdeling. Ik had een code gekregen om de deur te kunnen openen van de röntgenafdeling en na een tijdje was ik aan de beurt.
Daarna weer terug naar de wachtkamer van de polikliniek tot mijn nummer weer aan de beurt was.
Gelukkig was op de foto alles okay en kreeg ik een recept mee voor een antibioticakuur. Dat was ook de reden dat ik naar het ziekenhuis was gegaan want dat had ik zelf ook al bedacht.
Ik ben benieuwd hoe het gaat met de verzekering/betaling voor het ziekenhuis want ik heb helemaal niets betaald daar.
Voor die kuur moest ik weer naar de apotheek in Huelva en toen ik die gehaald had, a 8,61 voor de hele kuur, was het intussen al half zes geweest.
Na een camperplaats in de buurt van Huelva die gesloten bleek en een andere in Cartaya sta ik nu in Cartaya in een straat ingeparkeerd. De camperplek in Cartaya was prachtig op het strand, maar er stond helemaal niemand en dat voelde toch niet goed.
Gelukkig had ik nog een portie pasta van gisteren over, alleen even warm maken en lekker eten. De eerste pil van de kuur zit er al in, ik kan me niet heugen dat ik een antibioticakuur gehad heb, dat moet echt heel lang geleden zijn geweest.
Zo zie je maar een dag kan wel eens heel anders lopen dan je gedacht had. Morgen het vlaggetje van Portugal dan maar? 😃Read more