Naar São Brás de Alportel

Dat werd dus inpakken vanmorgen, alles weer op zn plek om te gaan rijden. Octobus wilde nog net starten want ik had al die tijd alleen maar het mobiele zonnepaneel gebruikt en met die warmte is het niet genoeg om de koelbox te draaien. Snachts had ik de koelbox al uitgedaan gelukkig anders had Octobus echt niet meer gestart.
Ik heb een grote knop in het elektriciteitskastje met 1, 1+2 en 2 erop. Ik weet dat 1+2, waar hij nu op staat, betekent dat de stroom zowel van de boordaccu als de huishoudaccu gebruikt kan worden. Ik wil m graag alleen op huishoudaccu hebben, maar ik weet niet meer wat 1 en 2 is. Voor nu laat ik het maar zo staan en houd goed in de gaten dat de accu niet beneden de 11.8 komt.
Als eerste naar de Intermarché voor koffie en pastel de nata en een grote fles water.
Daarna lekker kuieren door het centrum op weg naar een Keramiek fabriek. Langs de begraafplaats die er heel mooi uitzag met een lange laan met aan weerszijden grafkapellen. Toen ik mijn telefoon pakte om een foto te maken kwam er direct een man op me af die zei dat er geen fotos gemaakt mogen worden, jammer ik kan het dus niet laten zien. Het is een ontzettend grote begraafplaats voor zo'n kleine plaats met verderop de bekende graven boven elkaar in de buitenmuren en in het midden de grafzerken. Allemaal goed onderhouden en met allerlei foto's van de overledenen en andere attributen.
Buiten de begraafplaats zag ik een behoorlijk afwijkend, modern gebouw met een toren en een klok en net toen ik er heen wilde lopen klonk er getoeter en kwam Johnny langsrijden. Toen ik hem vroeg wat het voor gebouw was zei hij dat hij het niet wist, dus ging ik de trap op om te kijken. Het bleek een soort dorpshuis te zijn waar allerhande dingen gedaan worden, yoga, gymnastiek, dagopvang voor ouderen, activiteiten voor mensen met een beperking, boekenruil, een barretjes en er zaten mensen te eten.
Er was ook een trap die naar boven ging. Ik ging vragen of ik naar boven mocht, maar dat was lastig. Er ging een mevrouw uit de keuken, die goed Engels sprak, met me mee om het te vragen. Na wat heen en weer gepraat kreeg ze de sleutel en konden we naar boven. Ze vertelde dat ze zelf ook nog nooit boven geweest was. Zo kwamen we op het dak van het gebouw van waaruit een leuk uitzicht. Maar ik zag in de toren een deur en vroeg of we daar in konden. De mevrouw zei van nee, maar toen ik zei, we hebben toch de sleutel? Gingen we toch op ontdekkingstocht, zo leuk dat ze het toch deed. Maar toen de deur openging bleek het een ruimte om van alles op te slaan, inclusief een heleboel overwinningsbekers en het oude archief.
In ieder geval was de nieuwsgierigheid bevredigd 😃
Jammer dat in Nederland de buurt- en dorpshuizen allemaal wegbezuinigd zijn, we kunnen hierin een voorbeeld aan Portugal nemen.
Nog even naar de kerk met een binnenkant van allemaal gekleurde tegels, daar was ik al een keer met Margot geweest evenals in het naastgelegen museum. Onderweg stond er een driewielautootje dat ik fotografeerde, van de man mocht ik er wel een rondje in rijden, het was heel verleidelijk maar ik heb het toch naar niet gedaan 🤣
En oh ja, nu echt naar de Keramiek fabriek van Moncarapacho, jammer genoeg werd er niet gewerkt, maar de winkel was wel open.
Toen ik net 2 foto's geschoten had mocht ook hier niet gefotografeerd worden zei de mevrouw van de winkel.
Ze maken daar oa de bijzondere schoorstenen waar Portugal om bekend staat en de gevelstenen voor op de voorkant van de huizen.
Met Octobus op weg naar São Brás de Alportel waar ik een rondleiding wil doen bij de oudste molen voor het persen van olijven en waar je olijfolie kunt kopen. Hier was ook alleen de winkel open en de telefoonnummers die ik heb voor de rondleiding waren allebei de hele tijd in gesprek. Ik sta nu op een camperplaats in São Brás om het morgenochtend nog eens te proberen.Read more