Laatste dagje Loulé

Vanmorgen werd ik wakker in een bewolkte koude wereld met hoofdpijn, nou heb ik dat wel vaker dus niets nieuws, maar ik heb dan niet veel zin om iets te gaan doen.
Nou, niet zo zeuren je zou naar de markt in Loulé, op zaterdag is er rondom de Markthal een grote markt met oa etenswaren.
Twee paracetamol erin en gaan met die banaan, afvalzakje mee om in de container te gooien. En net voor de container ging het zakje stuk en alle afval lag over de grond. Dat kan je dan niet echt gebruiken als je niet helemaal top bent, maar ik had besloten om naar de markt te gaan, dus alle rotzooi met de hand oprapen en in de container doen, nog een geluk dat het niet waaide 😃
Intussen weet ik aardig de weg in Loulé en zonder navigatie gevonden.
Lekker langzaam langs de stalletjes met groenten, olijven, noten, worst, honing en plantjes.
Koffie op een terrasje midden op de markt. Er kwam een oude, nou ja misschien iets ouder dan ik daar vergis ik me nog vaak in, Portugese man die vroeg of hij aan mijn tafeltje kon zitten, er was geen ander tafeltje vrij. Hij liep met een kruk, had een bruin gerimpeld gezicht waarop een pet, droeg een geblokt overhemd in een spijkerbroek die scheef hing op de heupen en op de plaats gehouden werd door een oude, bruine leren riem. Natuurlijk mocht hij aan mijn tafeltje zitten en ik keek toe hoe hij steeds probeerde te bellen met een nogal modern uitziende smartphone. Iedere keer als hij belde kwam er een heel vreemd geluid uit de telefoon en probeerde hij het weer, tot wel 15x toe. Na een poosje kwam er een vrouw aanlopen, zo te zien zijn dochter. Aan de gebaren kon ik opmaken dat ze elkaar kwijt waren geraakt en dat hij had geprobeerd te bellen maar dat het niet lukte. Hij probeerde 3x zelf uit de stoel op te staan tot de dochter hem hielp en daar gingen ze met zn tweetjes weer op weg. Ik had het graag gefotografeerd, maar vond het ongepast, dus jullie moeten het alleen met mijn verhaal doen.
Op de hoek van de Markthal was er een groep muzikanten van de Universiteit aan het spelen, muziek daar word ik altijd blij van en ben er een heel tijdje blijven staan.
In het afscheidsrondje kwam ik langs het museum in het kasteel, dat was de vorige keer dicht, dus dit was mijn kans. Binnengekomen bleek het gratis te zijn, dat is mooi meegenomen. Er was een kamer ingericht zoals het vroeger was en aan de andere kant een keuken.
En verder kon je het kasteel verkennen, tot boven in de toren aan toe, dat is altijd een hele leuke bezigheid.
Nog even een koffie in het klooster en dan op weg naar Octobus want ik ga vandaag naar Alvor, zo'n uurtje rijden hier vandaan.
Het afvalzakje was namelijk niet het enige dat fout ging. Gisteren had de pan soep in bed gelekt en de lakens moeten gewassen worden. Bij de Intermarché in Alvor is een wasserette en daar geven ze het beste weer op voor deze omgeving.
Onderweg reed ik van zware bewolking naar een stralend blauwe hemel, een goede keus. Sta bij de Intermarché, intussen mijn tweede huis 😃 Was gedaan, bed weer schoon!Leggi altro