Steenzoutmijn van Loulé

En vandaag was het eindelijk zover, het bezoek aan de ondergrondse zoutmijn van Loulé.
Boven de grond zie je alleen maar een gebouwtje op een enorm stuk braakliggende grond en je denkt daardoor dat je verkeerd bent. In het kleine gebouwtje zit een lift zoals in mijnen gebruikt wordt, zo'n ijzeren kooi waar je als je pech hebt met 6 mensen in gepropt wordt en de reis naar beneden duurt 3 minuten met de nodige schokken en beweging maar dan sta je ook wel 230 meter lager in de mijn.
De mijn is ontdekt doordat met het zoeken/boren naar water men opeens op zout water stuitte, de geologen die het gingen onderzoeken ontdekten toen de enorme hoeveelheid zout diep in de grond, onder de 230 meter zou nog 500 meter zout aanwezig zijn.
Het eerste gedeelte van de mijn heeft verbindingen met boven/buiten en vandaag was het slechts 12 graden en het waaide behoorlijk, dat voelde je beneden nog wel. Maar direct toen we een deur doorgingen in een wand was het best warm. De constante temperatuur is daar 22/23 graden dus de jas kon wel weer open.
We moesten allemaal een reflecterend vestje aan en een helm op, een echte mijnwerkershelm met een lamp erop, die helm moest opgehouden worden en de lamp aan. Die lamp was handig met lopen want de gangen waren donker, soms ongelijk en voorzien van obstakels. Maar voor het fotograferen was het niet fijn. Je had op 1 plek ineens overbelichting, ik heb steeds mijn lamp uitgedaan met fotograferen, maar dat hielp niet als er iemand naast je kwam staan om te fotograferen, sommigen zelfs met de flits aan.
De foto's zijn best goed gelukt door mijn ongehoorzaamheid.
Alle machines en voertuigen die in de mijn gebruikt worden zijn in onderdelen naar beneden gebracht en in de mijn geassembleerd want er is alleen de liftschacht waar ook alle materialen door moeten. Ze halen dan de kooien er uit en met behulp van contragewichten (dat zijn meestal ook onderdelen of materialen) wordt alles naar beneden/boven getransporteerd.
Bij de laatste fall out in Spanje en Portugal zaten er mensen in de mijn voor een excursie, maar de lift werkte niet meer. Ze hebben meer dan 5 uur vast gezeten en zijn op de manier van de (in dit geval menselijke) contragewichten naar boven gekomen.
Het zout dat hier gewonnen wordt is niet voor consumptie, het wordt oa gebruikt als strooizout, maar er wordt niet veel verkocht. Het probleem is dat een ton zout 30 euro kost, dat is heel weinig, maar als het getransporteerd moet worden naar landen meer noordelijker waar strooizout nodig is dan zijn de transportkosten 3x zo duur als het zout. Er zijn dan ook nog maar 7 mijnwerkers aan het werk en ze vertelden dat ze de bezoekers nodig hebben om de mijn open te kunnen houden.
Het was een hele interessante excursie, sommige delen leken wel op kunstwerken, dat komt door de machines waarmee het zout van de wanden geschraapt wordt.
Ik had een hele mooie dag vandaag 😃Read more