Naar Porto

Gisteravond naar de weersverwachting gekeken en dat zag er na vandaag niet goed uit, veel regen en wind. Het hielp niet of ik naar het noorden of naar het zuiden ging de komende tijd wordt het winderig en nat.
Oh jee en hoe moet het dan met trainen?
Uiteindelijk de knoop doorgehakt en besloten om meteen naar Porto te gaan en daar in een sportschool op een loopband te gaan trainen.
De plannen waren geheel anders, ik zou langzaam richting het noorden gaan langs allerlei leuke stadjes die ik oa van Franka doorgekregen had, maar het weer werkt dus niet mee.
Betalen bij de receptie en je kunt het bijna niet geloven voor 3 nachten inclusief stroom het geweldige bedrag van 14,86 afgerekend.
En nu zag ik ook pas dat er naast de receptie een kamer met een tafel en stoelen is waar een waterkoker, koffieautomaat, koelkast en keukenspullen staan.
Oh handig dan kan ik koffie meenemen voor onderweg, snel even mijn mok halen.
Toen ik terugkwam stond de overbuurman, die in een tentje woont, erop dat hij koffie voor me zou maken ipv koffie uit de automaat te kopen.
Buiten Portugees sprak hij wat Frans en met mijn weggezakte kleine beetje Frans konden we toch communiceren.
Hij doet seizoensarbeid en gaat over een paar weken naar Finland waar hij gaat werken bij iets met vliegtuigen. Hij werkt ook regelmatig in Frankrijk en Spanje. Steeds als we elkaar tegenkwamen op de camping zeiden we elkaar gedag, geen gesprek gevoerd tot vandaag. Ik denk dat het voor hem lang geleden was dat hij iemand een kop koffie kon geven, als je in zo'n klein koepeltentje woont is dat niet mogelijk. We vonden het allebei leuk om zo even met elkaar te kunnen praten. Maar meteen moest ik ook denken aan het slechte weer dat er aan komt, je zal maar in zo'n klein tentje moeten wonen, gelukkig is er dan die soort huiskamer nog op de camping.
Onderweg nog even gestopt voor de tweede koffie in weer zo'n ontzettend leuk barretje.
Ik wilde natuurlijk een pastel de nata, maar toen ze die niet hadden koos ik voor een cakeje. Opeens zag ik iets dat qua vorm op een pastel de nata leek en vroeg wat dat was, het bleek iets met leite (melk) te zijn. Okay doe dan het cakeje maar in een zakje voor onderweg en die pastel de leite (naam verzin ik zelf hoor, geen idee hoe het echt heet) voor bij de koffie. Ik betaalde 3,60, stopte het papieren zakje in mijn rugzak en stond nog steeds te wachten op mijn pastel de leite. De man en vrouw spraken alleen Portugees en keken mij vragend aan. Ik wees op de pastel de leite waarop de man vroeg of ik er twee wilde, waarop ik zei nee één. Wat een Babylonische spraakverwarring, de man wees op mijn rugzak en op de papieren zakjes .......???? Ik opende mijn rugzak en het papieren zakje waar het cakeje en de pastel de leite in zaten. Ik moest erg lachen om deze soort John Lanting vertoning en plotseling moesten de man en vrouw ook erg lachen. Wat leuk om zo samen lol te hebben, de afstandelijkheid die er dikwijls is als je als toerist, die geen Portugees spreekt, ergens binnenkomt was opeens weggevallen.
Maar geef mij toch maar liever een pastel de nata,
😂🤣😂
De hele dag gereden, ging lekker vlot. Rond half 5 aangekomen bij de camping in Porto waar ik voor een nacht inclusief stroom (dwz 2A) 8,88 moet betalen.
Ik werd naar een plaats toegebracht en aangesloten op de stroomkast. Ik keek om me heen en het voelde gewoon niet goed, helemaal alleen op een leeg veld en om me heen allemaal tenten die afgesloten waren en waar niemand was.
Even een rondje over de camping en wat gek er was in het midden een weg met aan weerszijden campers waar allemaal mensen buiten zaten en waar nog plek was.
Terug naar de receptie en een beetje aangedikt dat ik me als vrouw alleen daar niet veilig voelde en toen mocht ik verkassen.
Heerlijk ik sta nu tussen de mensen, maar wel op een ruime plek zodat het niet opgehokt voelt.
Het enige probleem was dat ik weggereden ben zonder eerst de stekker uit de camper te halen, waardoor ik met stekker zonder draad op mijn nieuwe plek aankwam, pffffff ik heb er dikwijls aan gedacht wat er zou gebeuren als je dat vergeet, nou dan heb je de boel gewoon kapot getrokken blijkt nu, er zitten nu nog maar hele kleine stukjes koperdraad aan het eind van de draden.
Ik heb geprobeerd om met de gasaansteker de buitenkant er af te halen, maar dat ging niet goed en een striptang heb ik niet bij me. De Poolse overbuurman zag er uit of hij wel gereedschap bij zich zou hebben, morgen maar even vragen.
De Nederlandse buurman kwam vragen of het gelukt was met de stekker weer aan de kabel maken, nee dus en hij had ook geen gereedschap.
Nou ja de accu's zijn overvol na de lange rit, dus morgen weer een dag.
Heerlijk pasta vandaag dat ging er wel in na zo'n lange reis.
En plotseling kwam er een jongeman die Nederlands sprak. Hij vroeg of ik kip had, tenminste dat dacht ik en ik dacht ook direct, een levende of een dode? Maar toen hij ging vertellen waar hij het voor nodig had begreep ik dat hij om kit had gevraagd 😂🤣😂
Nee dat had ik ook niet, maar wel de geweldige nanotape.
En ik vroeg of hij een striptang had en ja hoor dat heeft hij, wat een geweldige ruil.
Intussen was het te donker om de stekker en kabel nog aan elkaar te zetten, dat gaat morgen gebeuren, ik vind het wel heel leuk dat ik denk dat ik het zelf kan repareren, dat voelt best stoer.Baca selengkapnya